II SA/Łd 452/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu 11 października 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. U. na uchwałę Rady Gminy Konopnica z 30 grudnia 2003 r. nr XI/55/03 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Konopnica postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej J.U. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 14 kwietnia 2022 r. pod pozycją [...]. dc UZASADNIENIE II SA/Łd 452/22 Uzasadnienie J.U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy Konopnica z 30 grudnia 2003 r. (Nr XI/55/03) w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Konopnica. Jednocześnie skarżąca uiściła 14 kwietnia 2022 r. kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z 17 czerwca 2022 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 200 zł, z uwagi na fakt, że przy składaniu skargi uiszczono już 100 zł tytułem wpisu. Ponadto skarżąca wezwano do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tj.: Dz.U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.), przez złożenie dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem niniejszej skargi. Powyższe zarządzenie wraz z pouczeniem doręczono stronie 30 czerwca 2022 r. (k. 57). Dokumentem elektronicznym złożonym 21 lipca 2022 r. skarżąca zakwestionowała zasadność wezwania jej do wpisu sądowego w kwocie 200 zł i zażądała "korekty wezwania do uiszczenia wpisu". Skarżąca podniosła, że do skargi dołączyła "pokwitowanie dokonania opłaty za wpis do sprawy w wysokości 100 zł". Ponadto skarżąca wskazała, że pismem z 13 kwietnia 2022 roku wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy Konopnica z 30 grudnia 2003 r. (Nr XI/55/03), zaś ustawa z 8 marca 2022 o samorządzie gminnym znosi obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd zobowiązany jest do ustalenia jej dopuszczalności. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], skarga podlega odrzuceniu, jeśli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Wnosząc skargę na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego wydaną przed 1 czerwca 2017 r., strona skarżąca zobowiązana jest do wyczerpania szczególnego trybu jej zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz.U. z 2019 r., poz. 506, ze zm.) [dalej: ustawa o samorządzie gminnym], w jej brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. (por. Dz.U. z 2016 r., poz. 446) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z przytoczonego przepisu wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia jest obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy. Z regulacją tą koresponduje art. 52 § 4 ustawy p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), wedle którego w przypadku aktów innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto zakres kontroli został przez ustawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., który stanowi, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z kolei, stosownie do art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), w przypadku, o którym mowa m.in. w art. 52 § 4 ustawy p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że przepis art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07). W tym miejscu odnotowania wymaga, że wprawdzie przepisami art. 2 pkt 1 oraz art. 9 pkt 2 i 3 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935) z dniem 1 czerwca 2017 r. został zniesiony zawarty w wyżej przytoczonym przepisie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym obowiązek wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa, a przepis art. 52 § 4 ustawy p.p.s.a. został uchylony oraz zmieniony został termin określony w art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., jednakże na mocy art. 16 i art. 17 ust. 2 powołanej ustawy zmieniającej, zmiany te dotyczą wyłącznie aktów lub czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. W konsekwencji wystąpienie z wezwaniem w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym warunkuje, możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały podjętej przed dniem 1 czerwca 2017 r. i warunek ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie, w której przedmiotem skargi jest uchwała z 30 grudnia 2003 r. Strona skarżąca została wezwana do wykazania, że wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. Wezwanie w tym przedmiocie skarżąca odebrała 30 czerwca 2022 r. Stąd, wyznaczony termin 7 dni do wykonania wezwania rozpoczął bieg 1 lipca 2022 r. i zakończył się 7 lipca 2022 r. (piątek). Strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie w wyznaczonym terminie. Należało zatem przyjąć, że nie wykazała spełnienia warunku przedsądowego wezwania z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., co skutkowało stwierdzeniem niedopuszczalności skargi, na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Natomiast stanowisko skarżącej przedstawione w piśmie z 21 lipca 2022 r. – kwestionujące wymóg uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa - nie jest zasadne w świetle wyżej przedstawionej argumentacji. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. skargę odrzucił. Dodatkowo wyjaśnienia wymaga, że przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego (art. 47 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a.); w szczególności warunkiem dopuszczalności skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę jeżeli nie został uiszczony należny wpis od skargi (art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a.). Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 535) wpis sądowy w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej wynosi 300 zł. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, bowiem przy wnoszeniu skargi strona uiściła wpis sądowy jedynie w wysokości 100 (sto) złotych. Z uwagi na powyższe skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Jednak w wyznaczonym terminie strona nie uiściła stosownego wpisu sądowego Należało zatem stwierdzić, że skarga J. U. jest dotknięta brakiem fiskalnym i również z tej przyczyny podlega odrzuceniu na zasadzie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozprawy. dc