II OSK 181/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Sędziowie sędzia NSA Grzegorz Czerwiński sędzia del. WSA Bogusław Cieśla (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Eliza Wróbel po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Op 234/17 w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE UZASDANIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z 17 sierpnia 2017 r., sygn. II SA/Op 234/17, po rozpoznaniu skargi [...] S. A. z siedzibą w W. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki - oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd Wojewódzki wskazał, że pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Wojewoda Opolski wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie n. o zbadanie legalności budowy odcinka sieci telekomunikacyjnej w W., realizowanej na podstawie decyzji Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] sierpnia 1995 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] S.A. - Zakładowi Telekomunikacji w O. pozwolenia na budowę i rozbudowę sieci telefonicznej rozdzielczej na terenach położonych we wsiach W., L., K. i W. Ś. w gminie N. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie n. zawiadomił [...] S.A. (jako następcę prawnego inwestora i obecnego właściciela sieci) o wszczęciu postępowania w sprawie budowy odcinka sieci telefonicznej rozdzielczej realizowanej na podstawie decyzji z dnia [...] sierpnia 1995 r. Wyznaczył termin oględzin działek nr [...], [...], [...], [...] i [...], oraz wezwał Spółkę do przedłożenia wszelkiej dokumentacji powykonawczej i budowlanej związanej z realizacją inwestycji. W wyniku postępowania wyjaśniającego ustalono, iż zatwierdzony projekt budowlany przewidywał budowę sieci telefonicznej w pasie drogowym, poza obrębem wskazanych wyżej działek W ocenie organu, sprawa wybudowania przedmiotowego odcinka sieci wymagała przeprowadzenia postępowania w trybie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2016 r., na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał prowadzenia robót budowlanych związanych z budową odcinków linii kablowej przebiegającej przez działki nr [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości W. oraz nałożył na Spółkę obowiązek przedstawienia w terminie do dnia [...] grudnia 2016 r. następujących dokumentów: - zaświadczenia burmistrza o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; - 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami dotyczącymi stanu technicznego budowlanego obiektu, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi; - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (nieruchomościami) na cele budowlane. Spółka nie przedłożyła żadnej dokumentacji, ani nie złożyła wyjaśnień świadczących o legalności inwestycji. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. [...] S. A. wystąpiła o zawieszenie postępowania wskazując, że okres zawieszenia zostanie wykorzystany "do wznowienia pozwolenia na budowę", aktualizację projektu oraz przebudowę sieci w sposób niekolidujący z działkami nr [...], [...], [...], [...] i [...] oraz zakończenie procesu budowlanego zgodnie z przepisami. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r., organ odmówił zawieszenia postępowania. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie n. decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, nakazał rozbiórkę odcinków sieci telekomunikacyjnej kablowej przebiegającej przez działki nr [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości W., wykonanych bez pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu organ przedstawił ustalenia w zakresie budowy przedmiotowego odcinka sieci, zrealizowanej w 1998 r. jako samowola, do której zastosowanie miał tryb z art. 48 ustawy Prawo budowlane. Wskazał, że teren działek, na których został zrealizowany odcinek sieci będący przedmiotem postępowania, nie jest objęty planem zagospodarowania przestrzennego. Obowiązuje jednak na nim uchwała Rady Miejskiej w N. z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy N. Organ przypomniał, że w dniu [...] października 2016 r. nałożono na Spółkę szereg obowiązków, których realizacja stanowiłaby podstawę do prowadzenia postępowania legalizacyjnego. Ponadto wyjaśnił, że [...] S.A. powstała w wyniku połączenia w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych, tj. poprzez przejęcie całego majątku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. jako spółek przejmowanych przez [...] S.A. Zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie rozpoczęcia budowy, a także zakończenia inwestycji (rok 1998 - data sporządzenia geodezyjnego operatu powykonawczego) - art. 60 i 63 ustawy Prawo budowlane wskazywał, że inwestor oddając do użytkowania obiekt budowlany, przekazuje właścicielowi lub zarządcy obiektu dokumentację budowy i dokumentację powykonawczą. Przekazaniu podlegały również inne dokumenty i decyzje dotyczące obiektu, a także, w razie potrzeby, instrukcje obsługi i eksploatacji: obiektu, instalacji i urządzeń związanych z tym obiektem (art. 60). Z kolei właściciel lub zarządca obiektu budowlanego był obowiązany przechowywać przez okres istnienia obiektu dokumenty, o których mowa w art. 60, oraz opracowania projektowe i dokumenty techniczne robót budowlanych wykonywanych w obiekcie w toku jego użytkowania. Brak tych dokumentów (Spółka wyjaśniła, że posiada jedynie projekt budowlany, szkic polowy oraz decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę) nie przesądzał jeszcze o samowolnym charakterze robót. Jednak mógł wskazywać, że inwestycja nie została oddana do użytku z uwagi na fakt, iż jej część wykonana została na działkach, do których inwestor nie posiadał tytułu prawnego. Dalej organ stwierdził, że okoliczności podniesione przez Spółkę jako uzasadnienie wniosku o zawieszenie postępowania, nie stanowiły podstawy do jego zawieszenia. W terminie określonym w postanowieniu z dnia [...] października 2016 r. Spółka nie występowała o jego przedłużenie, wobec czego, nałożono obowiązek rozbiórki wynikający z art. 48 ust. 1 ww. ustawy. Spółka wniosła odwołanie, w którym podniosła, że przy piśmie z dnia [...] stycznia 2016 r. złożyła dokumenty jakie posiadała. Rolą organu nie było rozstrzyganie, czy wykonana budowa mieści się w granicach wcześniej udzielonego pozwolenia na budowę, lecz ocena warunków techniczno-budowlanych w zakresie możliwości doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Spółka zarzuciła, że procedura legalizacyjna z art. 48 ustawy Prawo budowlane, nie wymaga przedłożenia zgody właściciela nieruchomości na dysponowanie nieruchomością na cele budowane. Nieuwzględnienie wniosku o zawieszenie postępowania uniemożliwiło przedłożenie wymaganej dokumentacji techniczno-budowlanej. Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w odniesieniu do charakteru terminu z art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane wyjaśnił, że termin ten jest terminem procesowym, instrukcyjnym, którego ustalenie pozostawiono uznaniu organu. Może on być przedłużany, jeżeli zachodzą szczególne okoliczności. Obiektem budowlanym jest sieć telekomunikacji kablowej, w czasie jej budowy (w roku 1998), inwestor powinien uzyskać pozwolenie na budowę - art. 28 ustawy Prawo budowlane. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne organ wskazał, że prowadzenie robót budowlanych, na działkach nieobjętych pozwoleniem na budowę, należy kwalifikować jako prowadzenie robót budowlanych bez pozwolenia. Samowolna realizacja obiektu w zupełnie innym miejscu, niż wskazano w decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego, lecz samowolą budowlaną w rozumieniu art. 48 ustawy Prawo budowlane. Przepis art. 48 ustawy Prawo budowlane określa poszczególne etapy procedury legalizacyjnej, dając inwestorowi prawną możliwość uniknięcia rozbiórki. Skorzystanie z tej możliwości zależało wyłącznie od jej woli. Spółka nie wywiązała się z nałożonego obowiązku, pomimo długiego terminu do przedłożenia żądanej dokumentacji. Nie podjęła żadnych udokumentowanych kroków, które wskazywałyby na pozyskiwanie dokumentacji, jak również nie informowała organu powiatowego o konieczności wydłużenia terminu, czy ewentualnych przeszkodach w realizacji nakazów. Wniosek o zawieszenie postępowania, który miał dać czas Spółce na podjęcie samodzielnych działań zmierzających do "zalegalizowania" inwestycji poza procedurami przewidzianymi w art. 48 ustawy Prawo budowlane, nie mógł zostać uwzględniony. Spółka miała zagwarantowaną prawną możliwość zalegalizowania samowoli budowlanej i skoro z możliwości tej nie skorzystała, to prawidłowo wydano decyzję o nakazie rozbiórki, na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Spółka twierdziła, że decyzja jest przedwczesna, została wydana bez zebrania pełnego materiału dowodowego, bez jego wszechstronnej analizy oraz pomimo wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia dokumentacji. Wskazała, że na etapie postępowania wyjaśniającego złożyła przy piśmie z dnia [...] stycznia 2016 r., komplet wymaganych przez organ dokumentów, a [...] grudnia 2016 r. - będąc w toku gromadzenia dokumentacji wystąpiła o zawieszenie postępowania do czasu jej uzyskania. Zawieszenia postępowania organ odmówił i wydał decyzję o rozbiórce. Wniosek o zawieszenie postępowania powinien być przez organ potraktowany jako podanie o wydłużenie terminu niezbędnego dla zgromadzenia wymaganej dokumentacji. Podniosła, że nie miała obowiązku udowadniania podjęcia działań w celu zgromadzenia dokumentacji. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie o nakazie rozbiórki ww. odcinków sieci telekomunikacyjnej kablowej miało podstawę w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290, z późn. zm.), to jest w art. 48 ust. 1 w zw. z ust. 4 tej ustawy. Postępowanie dotyczyło wykonania odcinków sieci telekomunikacyjnej kablowej przebiegających przez działki nr [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości W. Na podstawie mapy ewidencyjnej potwierdzono przebieg sieci kablowej przez wskazane działki. Budowa została zrealizowana w roku 1998, niejako w ramach inwestycji prowadzonej na podstawie decyzji z dnia [...] sierpnia 1995 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej (poprzednikowi prawnemu skarżącej) pozwolenia na budowę sieci telefonicznej rozdzielczej na terenach położonych we wsiach: W., L., K. i W. Ś. Organy prawidłowo ustaliły, że obowiązujące w czasie realizacji ww. odcinków sieci, przepisy ustawy Prawo budowlane nie zwalniały inwestora od uzyskania pozwolenia na budowę linii kablowej umieszczonej w ziemi. Wprawdzie ustawa nie definiowała pojęcia obiektu liniowego, niemniej zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 28 ustawy Prawo budowlane, realizacja robót budowlanych innych niż wskazane w art. 29 tej ustawy, wymagała uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przedmiotowe roboty budowlane nie zostały wskazane w art. 29 ustawy Prawo budowlane, wobec czego nie były zwolnione z tego obowiązku. Inwestor nie posiadał pozwolenia na budowę odcinków sieci telekomunikacyjnej kablowej przebiegających przez działki nr [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości W. Zasadniczo nie było to kwestionowane przez Spółkę. Dokumentacja wskazywana przez skarżącą, dotyczyła budowy na podstawie decyzji z dnia [...] sierpnia 1995 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę sieci telefonicznej rozdzielczej na terenach położonych we wsiach: W., L., K. i W. Ś. W części graficznej zatwierdzonego ww. decyzją projektu, zaplanowano przebieg odcinka sieci - w pasie drogowym wzdłuż działek nr [...], [...], [...] i [...]. W projekcie tym nie przewidziano natomiast budowy sieci telefonicznej na działkach o numerach [...], [...], [...], [...] i [...]. W ocenie Sądu, w takim stanie faktycznym, zastosowanie trybu legalizacji z art. 48 ustawy Prawo budowlane było prawidłowe. Dokonane ustalenia nie uprawniały do uznania budowy za roboty budowlane, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane i w konsekwencji zastosowania trybu naprawczego z art. 51 powyższej ustawy. W sytuacji, kiedy obiekt budowlany został faktycznie zrealizowany na innej działce niż przewidywało to pozwolenie na budowę, nie ma podstaw do traktowania tego jako istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego. Taką zmianę usytuowania obiektu trudno uznać jedynie jako odstępstwo od projektu zagospodarowania terenu. Jako istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego należałoby uznać np. usytuowanie linii (lub jej fragmentu) na działkach przewidzianych w pozwoleniu, ale w położeniu odmiennym od zatwierdzonego. Nie jest to jednak sytuacja występująca w tej sprawie, w której zaistniała samowola budowlana, czyli realizacja części budowli (obiektu liniowego) bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z 13 listopada 2015 r. II OSK 572/14; wyrok WSA w Opolu z 29 września 2016 r. II SA/Op 213/16, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Uwzględniając możliwość legalizacji samowoli budowlanej objętej niniejszym postępowaniem, organ powiatowy wstrzymał prowadzenie robót budowlanych i postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. nałożył na Spółkę obowiązek przedstawienia określonych dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 i w art. 33 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 48 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, zakreślając termin wykonania obowiązku do dnia 31 grudnia 2016 r. Postanowienie z dnia [...] października 2016 r. doręczone zostało skarżącej w dniu [...] listopada 2016 r. Skarżąca Spółka nałożonego obowiązku nie wykonała i nie przedłożyła żądanych dokumentów. [...] S. A. miała odpowiednią ilość czasu, bo niemal dwa miesiące, na wywiązanie się z nałożonych obowiązków. Spółka nie wykazała woli zalegalizowania inwestycji. W konsekwencji, prawidłowo zastosowano art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 ustawy Prawo budowlane i orzeczono nakaz rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego, jako wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zdaniem Sądu, bezzasadne były zarzuty skargi, w tym także dotyczące przedłużenia terminu do złożenia dokumentów. Zgłoszone w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. żądanie, dotyczyło bowiem zawieszenia postępowania, a nie wydłużenia terminu do przedłożenia dokumentów wskazanych w postanowieniu z dnia [...] października 2016 r. Żądanie to zostało zgodnie z jego treścią rozpoznane przez organ, który postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. odmówił zawieszenia postępowania. Takie rozstrzygnięcie, w ocenie Sądu, było prawidłowe, gdyż w sprawie nie istniały żadne okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 K.p.a. Nadto dopiero w skardze Spółka podniosła, że jej wniosek o zawieszenie postępowania powinien zostać uznany za wniosek o wydłużenie terminu do przedłożenia dokumentów. Jednak postawa skarżącej nie wskazywała na zamiar podjęcia działań w celu wykonania obowiązków wynikających z postanowienia z dnia [...] października 2016 r. [...] S. A. z siedzibą w W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 sierpnia 2017 r., sygn. II SA/Op 234/17. Zaskarżanemu wyrokowi zarzuciła (na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w skrócie: p.p.s.a.) naruszenie prawa materialnego, to jest: art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, przez błędną wykładnię i niezakończenie we właściwy sposób postępowania legalizacyjnego. Spółka domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i uwzględnienia skargi poprzez uchylenie decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wyrok oraz decyzje organów są błędne. Wadliwie stwierdzono bowiem, że wolą skarżącej spółki nie było przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego. Decyzja nakazująca rozbiórkę odcinków sieci była przedwczesna, została wydana pomimo niezebrania w całości materiału dowodowego, bez jego wszechstronnej analizy, pomimo wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia dokumentacji. Dalej Skarżąca podniosła, że na etapie postępowania wyjaśniającego, przy piśmie z dnia [...].01.2016 r. złożyła komplet wymaganych przez organ dokumentów - takich jakie posiadała. Będąc w toku gromadzenia potrzebnej dokumentacji wniosła o zawieszenie postępowania. Wniosek o zawieszenie postępowania powinien być potraktowany jako dotyczący wydłużenia terminu niezbędnego dla zgromadzenia wymaganej dokumentacji. Strona podkreśliła, że nie miała obowiązku udowadniania, iż podjęła skonkretyzowane działania mające na celu zgromadzenie wymaganej przez organ dokumentacji. Ponadto, zdaniem skarżącej przedmiotem zainteresowania organu nie mogło być rozstrzyganie czy wykonana budowa mieściła się w granicach wcześniej udzielonego pozwolenia na budowę, lecz jedynie zobowiązanie do przedłożenia odpowiedniej dokumentacji potwierdzającej, że wykonana budowa (w aktualnym stanie) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych. Zaakceptowanie przez Sąd błędnego zastosowania przepisów ustawy Prawo budowlane, powinno skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2108 r., poz. 1302 – dalej "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Zważywszy, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o których mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotem postępowania administracyjnego była ziemna sieć kablowa telekomunikacyjna przebiegająca przez działki nr [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości W. Organ nadzoru budowlanego nakazał jej rozbiórkę. Dlatego istotą kontroli sadowoadministracyjnej była ocena prawidłowości zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym, procedury legalizacyjnej określonej w art. 48 Prawa budowlanego (Dz. U. z 2016 r., poz. 290, z późn. zm.) oraz jej wyników. Sąd I instancji prawidłowo uznał, że choć budowa przedmiotowych odcinków sieci telekomunikacyjnej kablowej przebiegających przez działki nr [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości W. została zrealizowana w roku 1998, niejako w ramach inwestycji prowadzonej na podstawie decyzji z dnia [...] sierpnia 1995 r. - to jednak nie można mówić o istotnym odstępstwie od udzielonego pozwolenia na budowę, ale o samowoli budowlanej. Z części graficznej zatwierdzonego ww. decyzją projektu wynikało, że przebieg odcinka napowietrznej sieci zaplanowano w pasie drogowym wzdłuż działek nr [...],[...],[...] i [...]. W rzeczywistości wykonano ziemną sieć telekomunikacyjną umieszczoną w działkach numer [...],[...],[...],[...] i [...]. W takim stanie faktycznym w słusznej ocenie Sądu I instancji, zastosowanie trybu legalizacji z art. 48 ustawy Prawo budowlane było prawidłowe. Dokonane ustalenia nie uprawniały do uznania tej budowy za roboty, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane i w konsekwencji zastosowania trybu naprawczego z art. 51 powyższej ustawy. W sytuacji, kiedy obiekt budowlany został faktycznie zrealizowany na innej działce niż przewidywało to pozwolenie na budowę, nie ma podstaw do traktowania tego jako istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 36a ustawy Prawo budowlane. Taką zmianę usytuowania obiektu trudno uznać jedynie za odstępstwo od projektu zagospodarowania terenu. Podkreślić należy, że z usytuowaniem obiektu budowlanego na konkretnej działce budowlanej wiąże się oświadczenie, o którym mowa (obecnie) w art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego. Zatwierdzając projekt budowlany oraz udzielając pozwolenia na budowę organ musi sprawdzić, czy nie będą naruszone uzasadniane interesy osób trzecich. Nie można przyjąć poglądu, który prezentowała w toku postępowania skarżąca kasacyjnie, że nie zaistniała samowola budowlana, a jedynie istotne odstąpienie od pozwolenia budowlanego i konieczność wdrożenia postępowania naprawczego w oparciu o przepisy art. 50-51 Prawa budowlanego. Usytuowanie obiektu budowlanego na innej działce, niż było to określone w pozwoleniu na budowę, nie jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, lecz samowolą budowlaną, do której mają zastosowanie przepisy art. 48 powyższej ustawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2015r., sygn. II OSK 572/14, publ. Centralna Baza Orzeczeń NSA). Uwzględniając jednak możliwość legalizacji samowoli budowlanej będącej przedmiotem tego postępowaniem, organ powiatowy postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. nałożył na Spółkę obowiązek przedstawienia określonych dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 i w art. 33 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 48 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, zakreślając termin wykonania obowiązku do dnia 31 grudnia 2016 r. Postanowienie to, doręczone zostało skarżącej w dniu [...] listopada 2016 r. Skarżąca nałożonego obowiązku nie wykonała i nie przedłożyła żądanych dokumentów. Sąd Wojewódzki słusznie wskazał, że [...] S. A. miała odpowiednią ilość czasu, na wywiązanie się z nałożonych obowiązków. Wobec niewykonania przez Spółkę obowiązków nałożonych ww. postanowieniem, prawidłowo zastosowano art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 ustawy Prawo budowlane i orzeczono nakaz rozbiórki. Z tych przyczyn całkowicie bezzasadny był zarzut naruszenia prawa materialnego, to jest art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, przez błędną wykładnię i niezakończenie we właściwy sposób postępowania legalizacyjnego. Decyzja nakazująca rozbiórkę odcinków sieci nie była przedwczesna. Została wydana jako skutek braku przedłużenia określonych dokumentów, w prawidłowo wyznaczonym terminie. Podkreślenia wymaga, że skarżąca nie złożyła jakichkolwiek dokumentów (wskazanych w postanowieniu) pozwalających na zalegalizowanie przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do wniosku o zawieszenie postępowania, to wymaga przypomnienia, iż sformułowany został przez profesjonalnego pełnomocnika. Zawierał konkretne treści i nie pozostawiał żadnych wątpliwości, co do intencji wnoszącego pismo. Zgłoszone żądanie, dotyczyło zawieszenia postępowania, a nie wydłużenia terminu do przedłożenia dokumentów wskazanych w postanowieniu z dnia [...] października 2016 r. Żądanie to zostało zgodnie z jego treścią rozpoznane przez organ, który postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. odmówił zawieszenia postępowania. Podkreślić należy również to, że dopiero w skardze Spółka sformułowała twierdzenie, że jej wniosek o zawieszenie postępowania powinien być w istocie uznany za wniosek o wydłużenie terminu do przedłożenia dokumentów. Nadto istniejąca sytuacja prawna, nie wskazywała na realną możliwość wykonania wszystkich obowiązków określonych w postanowieniu z dnia [...] października 2016 r. (prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w wyroku.