I C 197/25

<p>Sygn. akt: I C 197/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 2 lipca 2025 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Barbara Przybylska</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 roku w Gliwicach</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. P.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">K. T.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p> <strong> <!-- -->oddala powództwo</strong> </p> <p>SSO Barbara Przybylska</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 197/25 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">A. P.</span>, przywołując jako podstawę prawną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 kc</a>, domagał się zasądzenia 150.000zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia powództwa. tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę (szkodę niemajątkową, cierpienia psychiczne) wynikające z tego, że pozwany wbrew zakazowi wynikającemu z wyroku <span class="anon-block">(...)</span> orzeka jako sędzia w Sądzie <span class="anon-block">(...)</span> i bezprawnie odrzucił roszczenie powoda.</p> <p>Powództwo jest oczywiście bezzasadne.</p> <p>Treść pozwu nie wskazuje na istnienie jakiegokolwiek stanu faktycznego mogącego uzasadniać odpowiedzialność cywilnoprawną sędziego – funkcjonariusza publicznego – w związku z wykonywaniem przez niego funkcji orzeczniczych. Samo kwestionowanie zasadności wydanego w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości orzeczenia nie może być podstawą konstruowania roszczeń. Tym samym powództwo nie zawiera prawnie relewantnych twierdzeń mogących stanowić podstawę do dochodzenia roszczenia o zadośćuczynienie. Pozwany jako sędzia Sądu Okręgowego <span class="anon-block">(...)</span> wykonywał czynności orzecznicze w ramach powierzonego mu mandatu sędziowskiego, mieszcząc się w granicach przyznanych mu przez ustawę kompetencji. Działanie takie, jako realizacja funkcji wymiaru sprawiedliwości, nie może być traktowane jako bezprawne tylko z tego powodu, że jego skutki nie są dla strony korzystne.</p> <p>Dodatkowo – wbrew twierdzeniom powoda - powołane orzeczenie <span class="anon-block">(...)</span> nie zawiera zakazu orzekania sędziom sądów powszechnych, wskazując jedynie na wadliwość powołania sędziów jednej z izb Sądu Najwyższego.</p> <p>W myśl art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 191(1);art. 191(1) § 1;art. 191(1) § 3)">art. 191^{<!-- -->1}§ 1 i 3 kpc</a> Sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 228)">art. 228 kpc</a>, wynika oczywista bezzasadność powództwa.</p> <p>Wobec powyższego Sąd stwierdzając, że przytoczone okoliczności stanowiące podstawę żądania już <em> <!-- -->a priori</em> wskazują na brak podstaw dochodzonego roszczenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 kc</a> i uwzględnienia powództwa rozstrzygnął jak w sentencji.</p> </div>