III SAB/Lu 5/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ze skargi W. H. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich – w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia odpisu zażalenia. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę W. H. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich. Z kolei postanowieniem z dnia 14 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie W. H. z dnia 20 czerwca 2022 r. na postanowienie z dnia 25 maja 2022 r. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia przez złożenie 1 odpisu zażalenia. Pismem z dnia 15 listopada 2022 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia, załączając do wniosku niepoświadczoną za zgodność z oryginałem fotokopię zażalenia z dnia 20 czerwca 2022 r. oraz niepoświadczone za zgodność z oryginałami kserokopie zaświadczeń lekarskich z dnia 11 maja 2022 r., z dnia 1 lipca 2022 r. i poświadczoną za zgodność kserokopię zaświadczenia z dnia 25 października 2022 r. Pełnomocnik wyjaśnił, że odpis postanowienia o odrzuceniu zażalenia odebrał w dniu 9 listopada 2022 r. Nadto, skarżący nie miał możliwości odebrania przesyłki, a tym samym uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 20 czerwca 2022 r. poprzez złożenie jego odpisu, z uwagi na fakt, iż w dniach od 12 maja 2022 r. do 31 lipca 2022 r. przebywał w szpitalu. Skarżący jest osobą starszą i schorowaną, z uwagi na uraz doznany w wypadku komunikacyjnym zmaga się z wieloma chorobami pourazowymi i neurologicznymi, pozostaje pod stałą opieką lekarską i regularnie uczęszcza na zabiegi rehabilitacyjne. Pełnomocnik wskazał w końcu, że skarżący nie miał ustanowionego pełnomocnika do doręczeń. Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2022 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia, poprzez złożenie uwierzytelnionej kserokopii lub fotokopii zażalenia. Sąd wyjaśnił przy tym, że dołączona do wniosku fotokopia zażalenia nie została poświadczona za zgodność z oryginałem, a ponadto jest nieczytelna i nie spełnia wymogów odpisu w rozumieniu art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". W wykonaniu wezwania sądu pełnomocnik skarżącego złożył uwierzytelnioną fotokopię zażalenia oraz dodatkowo własnoręcznie podpisany przez skarżącego odpis zażalenia w formie wydruku komputerowego, a ponadto załączył niepoświadczone za zgodność z oryginałami fotokopie zaświadczeń lekarskich z dnia 12 kwietnia 2022 r. i 11 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W myśl art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem (o przywrócenie terminu) strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego zachował termin do złożenia wniosku i dokonał czynności, której termin został uchybiony. Odnosząc się do okoliczności wskazanych w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia i przedłożonych na powyższe okoliczności kserokopii zaświadczeń lekarskich wyjaśnić należy, że nie każda choroba uzasadnia uwzględnienie prośby o przywrócenie terminu. Wnioskodawca musi uprawdopodobnić, że dla zachowania terminu korzystanie ze zwolnienia (zaświadczenia) lekarskiego było okolicznością nie do przezwyciężenia, mimo dopełnienia regułom należytej staranności. To z kolei wymaga wskazania konkretnych faktów, które mogłyby przemawiać za tym, że rodzaj choroby, jej przebieg czy też zalecenia medyczne dotyczące leczenia uniemożliwiły dokonania wskazanej czynności procesowej oraz, że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2022 r. sygn. akt I FZ 211/22 oraz powołane tam orzecznictwo). Oznacza to, że nie każdy stan choroby może stanowić usprawiedliwienie w przypadku uchybienia terminu przewidzianego na dokonanie czynności procesowej. Przyczyną uzasadniającą przywrócenie terminu będzie choroba nagła (wymagająca leżenia, pobytu w szpitalu) oraz uniemożliwiająca dokonania danej czynności osobiście przez stronę lub zlecenie dokonania czynności procesowej przez inną osobę. W niniejszej sprawie, poza odwołaniem się do przewlekłej choroby skarżącego oraz ogólnikowym stwierdzeniem, że skarżący przebywał w szpitalu, pełnomocnik skarżącego nie wykazał tych okoliczności. Na marginesie tylko wskazać należy, że w załączonych kserokopiach zaświadczeniach pojawiają się kody S40/M15, czy G54. Z Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych wynika, że symbole S40-S49 to urazy barku i ramienia, z kolei symbol M15 to zwyrodnienia wielostawowe, G54 to dyskopatia kręgosłupa. Natomiast przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Oznacza to, że sam fakt zachorowania, czy też przebywania na zwolnieniu lekarskim z uwagi na niezdolność do pracy, a nawet trudności w poruszaniu się to okoliczności, które same w sobie nie są wystarczającą przesłanką do tego, aby przywrócić termin do dokonania czynności procesowej (por. też wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2020 r. sygn. akt II OSK 761/19). Z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, że skarżący nie był w stanie wykonać telefonu, by posłużyć się inną osobą w celu dochowania terminu do złożenia odpisu zażalenia. Zaświadczenie lekarskie nie jest samoistną przesłanką do przywrócenia uchybionego terminu. Z przedłożonych zaświadczeń nie wynika nic ponad to, że skarżący (lat 74) jest niezdolny do pracy, ma zwyrodnienia wielostawowe i znaczne ograniczenia w poruszaniu się. Nie wynika z nich, że pacjent nie może chodzić, wynika, że jego stan nie był na tyle ciężki i poważny, aby badający go lekarz miał podstawy do natychmiastowego skierowania pacjenta na leczenie szpitalne, czy też nakazanie, żeby chory leżał. Takich zaś okoliczności pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił w niniejszej sprawie. Poza tym dokonanie czynności, której terminowi skarżący uchybił nie wymagało jego osobistego stawiennictwa w sądzie. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.