I GZ 633/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1133/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE UZASADNIENIA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1133/14 odrzucił zażalenie T. S. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 1 kwietnia 2016 r. o odrzuceniu zażalenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowienie z dnia 1 kwietnia 2016 r. zostało zaskarżone przez pełnomocnika skarżącego pismem z dnia 6 maja 2016 r. Z uwagi na nieprawidłowo opisane przez doręczyciela zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia 1 kwietnia 2016 r. zobowiązano Polską Grupę Pocztową S.A. do wyjaśnienia m.in., czy rzeczona przesyłka była powtórnie awizowana i wskazania dat pierwszego i drugiego awiza. W odpowiedzi na reklamację doręczyciel poinformował, że zgodnie z zapisem systemowym ww. przesyłka była awizowana w dniach: 14 i 22 kwietnia 2016 r. Odbiór przesyłki potwierdzono 29 kwietnia 2016 r. co wynikało z załączonego skanu z datą 29.04.2016 r. i podpisem D. S. Dokonane w wyniku postępowania reklamacyjnego ustalenia stanowiły podstawę do uznania, że doręczenie skarżącemu było skuteczne i zostało dokonane z upływem dnia 28 kwietnia 2016 r. (na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zatem termin do złożenia zażalenia upłynął z dniem 5 maja 2016 r. Tymczasem zażalenie zostało złożone przez pełnomocnika skarżącego w dniu 6 maja 2016 r., a więc po upływie ustawowego, siedmiodniowego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. S. wskazując, że skoro postanowienie zostało doręczone mu w placówce pocztowej w dniu 29 kwietnia 2016 r., to termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 6 maja 2016 r., zatem złożony w tej dacie środek zaskarżenia został wniesiony w ustawowym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast zażalenie wniesione po terminie wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Z treści art. 73 § 4 p.p.s.a. wynika, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tego przepisu, a więc okresu czternastu dni, na jaki składa się pismo w placówce pocztowej lub urzędzie gminy w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany przepisami art. 65-72 p.p.s.a., przy jednoczesnym pozostawieniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 73 § 2. Przepis ten z kolei określa, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do wniesienia zażalenia. Odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma zatem wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 40/13, z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1055/12, z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt II FZ 36/13). Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca postanowienie Sądu I instancji z dnia 1 kwietnia 2016 r. została po raz pierwszy awizowane w dniu 14 kwietnia 2016 r. Mając na uwadze przytoczoną regulację, od daty pierwszego awizowania biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 par. 1 i 3 p.p.s.a., z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego t.j. 28 kwietnia 2016 r. Fakt, że wnoszący zażalenie odebrał przesyłkę w dniu 29 kwietnia 2016 r. nie wpływa na ustalenie terminu, z upływem którego doręczenie pisma należy uważać za dokonane. W konsekwencji, termin na wniesienie zażalenia, który liczony jest od dnia 28 kwietnia 2016 r. upływał z dniem 5 maja 2016 r., podczas gdy skarżący wniósł je w dniu 6 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku słusznie więc uznał, że zażalenie to należało odrzucić, jako wniesione po terminie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.