III SA/Łd 1026/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cementowni [...]Spółki Akcyjnej z siedzibą w T na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł z dnia[...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej pod postacią astmy oskrzelowej u T J postanawia: zwrócić na rzecz skarżącej Cementowni [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w T z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 31 października 2016 r. pod poz. 4912. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P z dnia [...] r. stwierdzającą chorobę zawodową pod postacią astmy oskrzelowej u T J. Cementownia [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w T, wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję, uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o czym stanowi art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Od zasady tej wprowadzono jednak wyjątki i tak zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie choroby zawodowej pod postacią astmy oskrzelowej u T J, wobec czego z mocy powołanego wyżej art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. skarżąca spółka jest zwolniona od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi. Koszty sądowe obejmują bowiem opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłatami sądowymi są natomiast wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 225 p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. W wypadku, o którym mowa w art. 225 p.p.s.a. sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić stronie nadpłaconą kwotę kosztów postępowania. W przepisie tym przesądzono także, iż zwrot ten następuje na koszt strony. Konieczność obciążenia strony kosztami zwrotu nadpłaconej kwoty nie wystąpi, jeśli takich kosztów w konkretnym przypadku nie ma. Okoliczność, że skarżąca spółka uiściła tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 200 zł w sytuacji, gdy nie miała obowiązku jej uiszczenia powoduje, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącej spółki kwoty 200 zł. k.p.