III SA/Łd 804/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z wniosku M. Z. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi R.A. UZASADNIENIE III SA/Łd 804/12 Uzasadnienie Pismem z dnia 16 sierpnia 2012 r. M. Z. M. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania. Skarżący na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 września 2012 r. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 9 października 2012 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji w aktach sprawy. Pismem z dnia 27 października 2012 r. M. Z. M. przekazał do Sądu pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że nie jest w posiadaniu kopii skargi wniesionej do Sądu, albowiem przesłany egzemplarz był jedynym, który skarżący sporządził. Wniósł w związku z tym o umożliwienie mu wykonania kserokopii przedmiotowej skargi celem realizacji zarządzenia o uzupełnieniu braku formalnego skargi - przekazaniu dwóch dodatkowych egzemplarzy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w świetle okoliczności występujących w niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może uwolnić się składając wniosek o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy "Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu". Wnosząc o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 powoływanej ustawy). Brak winy strona musi uprawdopodobnić przez wskazanie faktów tę winę wyłączających. W rozpatrywanej sprawie nie można przyjąć, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy podmiotu, który miał podjąć czynność procesową. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W literaturze i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W tym przypadku, kryterium braku winy jako przesłanka zasadności uznania wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W tej sytuacji argumentacja skarżącego, że niewykonanie w terminie zarządzenia Sądu (złożenie brakujących odpisów skargi) wynikało z faktu, iż skarżący nie dysponował oryginałem skargi i nie zabezpieczył sobie jego kserokopii, a jedyny egzemplarz przesłał do Sądu nie może stanowić potwierdzenia braku winy strony w uchybieniu terminu. Strona nie zachowała należytej staranności przy realizacji swoich uprawnień. Przyjmując bowiem za wiarygodne twierdzenie skarżącego, że jedyny egzemplarz skargi przesłał do Sądu i nie dysponował dodatkowymi jego kopiami, to nie zmienia to faktu, iż w dacie otrzymania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. w dniu 9 października 2012 r. skarżący dowiedział się o konieczności uzupełnienia braków formalnych skargi. W dacie tej posiadał też wiedzę (co wynika z treści jego wniosku o przywrócenie terminu), że nie pozostaje w posiadaniu dodatkowych egzemplarzy skargi, że jedyny egzemplarz skargi przesłał do Sądu. Tym samym miał wiedzę, że nie jest w stanie zrealizować żądania Sądu co do nadesłania brakujących egzemplarzy skargi. W tej sytuacji, dbając należycie o swoje interesy winien najpóźniej w zakreślonym mu terminie do uzupełnienia braków formalnych (termin upływał w dniu 16 października 2012 r.) wystąpić do Sądu z prośbą o umożliwienie mu wykonania kserokopii skargi, celem wykonania zarządzenia o uzupełnieniu braków formalnych. Skarżący z taki wnioskiem do Sądu wystąpił, ale dopiero w piśmie z dnia 27 października 2012 r., a zatem już po upływie terminu do uzupełnienia braku formalnego. Skarżący nie zachował należytej staranności w realizacji swoich uprawnień i obowiązków na nim spoczywających. Szczególna staranność przy ich realizacji wymagała, aby stosowne działania podjąć najpóźniej w terminie do uzupełniania braku formalnego skargi. Tym samym, w ocenie Sądu, nie sposób uznać, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełniania braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dwóch dodatkowych egzemplarzy skargi. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji. R.A.