VII SA/Wa 627/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2009 r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu zażalenia R. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] uchylił w/w postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W zażaleniu skarżący wskazał, że od 2003 r. zwraca się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o rozebranie szop, lecz prośba ta nie jest załatwiana, ze względu na bliską znajomość sąsiada z pracownikiem zatrudnionym w powiatowym inspektoracie nadzoru budowlanego. W ocenie Głównego Inspektora Budowlanego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie rozważył należycie co było przedmiotem podania R. K., które wpłynęło do organu dnia 4 grudnia 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego potraktował podanie wyłącznie jako żądanie likwidacji samowoli budowlanych, dokonanych na sąsiedniej działce. Tymczasem z zażalenia i tego podania wynika, że przedmiotem żądania może być skarga na działanie lub też brak stosownego działania w sprawie powiatowego organu nadzoru budowlanego. Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji powinien ustalić rzeczywistą wolę wnoszącego podanie i w tym celu organ winien wezwać skarżącego do sprecyzowania żądania. Organ I instancji na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w L. pismo R. K., zawierające żądanie likwidacji samowoli budowlanej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. K. wniósł o "rozebranie tych szop i doprowadzenie muru do pierwotnego stanu". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji a więc prawidłowość zastosowania przepisów prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna. Organ odwoławczy uchylił zaskarżone postanowienie do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ postępowanie pierwszej instancji zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego, tj. bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. W tym wypadku postępowanie wyjaśniające miałoby polegać na wezwaniu skarżącego do sprecyzowania żądania, w celu ustalenia rzeczywistej woli wnoszącego podanie, a więc czy wnosi on skargę na bezczynność organu nadzoru budowlanego, czy też żąda podjęcia przez ten organ czynności zmierzających do likwidacji samowolnie wzniesionych obiektów budowlanych. Skoro organ odwoławczy na podstawie art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję to stosując w postępowaniu niniejszym odpowiednio przepis art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego należy dojść do wniosku, że organ może sam wezwać skarżącego do sprecyzowania żądania, bez konieczności uchylania zaskarżonego postanowienia. Następnie, w zależności od ustaleń co do rzeczywistej woli wnoszącego podanie organ będzie mógł ocenić, czy zaskarżone postanowienie organu I instancji nie narusza art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W sytuacji bowiem ustalenia, że R. K. żąda podjęcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego czynności w ramach nadzoru budowlanego, postanowienie organu I instancji będzie zasadne. Jeśli natomiast okazałoby się, że wolą skarżącego jest rozpoznanie przez organ wyższego stopnia zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na bezczynność organu I instancji, postanowienie organu I instancji nie byłoby trafne. Wówczas bowiem organ ten winien, o ile uzna zażalenie za uzasadnione, podjąć czynności wskazane w art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z tych względów postanowienie organu odwoławczego należy uznać za przedwczesne. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, uznając, że naruszenie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.).