II SA/Ol 682/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 12 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na czynność Wójta Gminy "[...]" z dnia "[...]", znak "[...]" w przedmiocie wstrzymania wypłaty świadczeń wychowawczych postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE Informacją z dnia 12 września 2019 r. Wójt Gminy "[...]" powiadomił A. N. o przyznaniu świadczeń wychowawczych na O. K. i M. K. w okresie od października 2019 r. do maja 2021 r. Pismem z dnia 9 lipca 2020 r. A. N. zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" o wskazanie przyczyn i podstaw prawnych, dla których przyznane świadczenia nie są jej wypłacane. W odpowiedzi, pismem z dnia "[...]" Wójt Gminy "[....]" poinformował A. N. o tymczasowym wstrzymaniu wypłaty świadczenia 500+ na dzieci: O. K. i M. K. Przyczyną wstrzymania wypłaty świadczeń na rzecz matki była ustalona okoliczność, że dzieci zamieszkują aktualnie ze swoim ojcem. A. N. wniosła w dniu 2 września 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na czynność Wójta Gminy "[...]" wyrażoną w piśmie z dnia "[...]" w przedmiocie wstrzymania wypłaty świadczeń wychowawczych. Skarżąca zarzuciła organowi rażące naruszenie art. 23 ust. 1a i ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie bez usprawiedliwionych powodów. Zaskarżona czynność Wójta Gminy "[...]" jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Ponieważ ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi ani wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w rozumieniu art. 52 § 3 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na przedmiotową czynność Wójta Gminy "[...]" rozpoczął bieg od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o jej podjęciu (22 lipca 2020 r. – data doręczenia skarżącej pisma z dnia "[...]") i upłynął z dniem 21 sierpnia 2020 r. Skarga datowana na dzień 31 sierpnia 2020 r. (data wpływu do organu: 2 września 2020 r.) jest zatem spóźniona. Sąd nie dopatrzył się przy tym okoliczności mogących wskazywać na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu. W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a., dlatego też Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił tę skargę odrzucić. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.