II OZ 615/22
Sądy administracyjne2022-10-18
Sygnatura
II OZ 615/22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2022-10-18
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Wojciech Mazur
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 18 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 września 2022 r., sygn. II SA/Gl 1062/22 o odrzuceniu skargi [...] sp. z o.o. w W. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2022 r., nr [...] w przedmiocie zarzutu nieistnienia obowiązku w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej nakazu rozbiórki postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 września 2022 r., sygn. II SA/Gl 1062/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę [...] sp. z o.o. w W. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2022 r., nr [...] w przedmiocie zarzutu nieistnienia obowiązku w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej nakazu rozbiórki, z powodu nieuiszczenia w ustawowym terminie wpisu sądowego.
W uzasadnieniu Sąd podał, że na podstawie zarządzenia z dnia 26 lipca 2022 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz nadesłanie odpisu pełnego z KRS. Nadto doręczono odpis zarządzenia z dnia 26 lipca 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W zarządzeniu tym wskazano, że wpłaty należy dokonać na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone do rąk pełnomocnika strony skarżącej w dniu 23 sierpnia 2022 r. Wraz z pismem procesowym z dnia 29 sierpnia 2022 r. strona skarżąca nadesłała żądany odpis pełnomocnictwa oraz informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Z akt sprawy wynika, iż wpis sądowy nie został uiszczony, wobec czego na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej zwaną P.p.s.a.) Sąd I instancji skargę odrzucił.
Zażalenie na to postanowienie wniosła [...] sp. z o.o. w W., reprezentowana przez adwokata zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuprawnionym przyjęciu, że pełnomocnikowi skarżącej doręczono wezwanie do uiszczenie wpisu sądowego oraz naruszenie przepisu art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że pismo, które otrzymał pełnomocnik nie zawierało wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest jednym ze środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, co wynika z treści art. 194 P.p.s.a., a jego istotą jest kontrola legalności wymienionych w przepisach P.p.s.a. postanowień i zarządzeń wydanych w toku postępowania przez sąd administracyjny pierwszej instancji.
Wobec tego rolą sądu wyższej instancji jest ocena, czy sąd I instancji ustalił prawidłowo wszystkie okoliczności faktyczne sprawy a także czy prawidłowo zastosował przepis prawa, który wskazuje na sposób rozstrzygnięcia w przypadku określonego działania czy zaniechania strony.
W sprawie objętej zażaleniem Sąd wojewódzki nie ocenił prawidłowo wszystkich okoliczności sprawy przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga zawierała braki formalne oraz fiskalne, wobec tego wezwano pełnomocnika skarżącej do ich uzupełnienia. Na podstawie zarządzenia z dnia 26 lipca 2022 r. wezwano pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz nadesłania odpisu pełnego z KRS. Kwestia doręczenia tych wezwań nie jest sporna. Sporne natomiast jest to, czy pełnomocnikowi doręczono odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 lipca 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Korespondencja ze stroną Skarżącą w niniejszej sprawie była prowadzona za pośrednictwem operatora pocztowego, a wszystkie wezwania miały zostać doręczone w jednej przesyłce, co wynika choćby ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, w którym wskazano, że przesyłka zawiera "odpis odpowiedzi na skargę + wezwanie o wpis + wezwanie do uzup. br. skargi".
Na podstawie akt sądowych sprawy nie można jednak przyjąć, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało w ogóle do pełnomocnika strony skarżącej wysłane. Sąd I instancji nie rozważył czy w aktach sprawy jest jakikolwiek ślad (oprócz zwrotnego potwierdzenia odbioru) wskazujący na to, że taka czynność miała miejsce.
Kwestię m.in. dotyczącą sposobu dokumentowania wysyłki pism sądowych reguluje zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych. Zgodnie z brzmieniem § 8 ust. 1 tego zarządzenia, kopię pisma wysyłanego przez sąd pozostawia się w aktach sprawy, zamieszczając na niej adnotację o dacie wysłania pisma.
W aktach sądowych niniejszej sprawy znajdują się jedynie kopie pism: doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę (k. 9) oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi (k.10). Brak jest natomiast jakiejkolwiek kopi pisma, która miałaby zostać wysłana do pełnomocnika strony skarżącej w związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego. W podanych okolicznościach samo zawarcie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacji, że w przesyłce znajduje się m.in. wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, było niewystarczające do przyjęcia, że doszło do prawidłowego doręczenia spornego wezwania.
W tej sytuacji za wiarygodne należało uznać twierdzenie pełnomocnika, że nie doręczono mu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego należało zatem uznać za przedwczesne.
Skoro zażalenie okazało się uzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.