III SA/Wa 684/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.), Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2009 r. sprawy ze skargi S. B. i B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008 r. oddala skargę UZASADNIENIE Decyzją z [...] grudnia 2008 r. Wójt Gminy O. ustalił B. i S. B. (dalej Skarżący) wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 rok w kwocie 596,00 złotych. W uzasadnieniu wyjaśnił, że z dokumentów przyjętych za podstawę wydania decyzji jednoznacznie wynika, że Skarżący są współwłaścicielami nieruchomości położonej w obrębie A. składającej się z działki nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz pozostałymi budynkami. W odwołaniu od powyższej decyzji S. B. zarzucił, że organ I instancji błędnie dokonał klasyfikacji budynku gospodarczego o powierzchni 120 m. kw. znajdującego się w południowej części działki o nr ewid. [...]. Jego zdaniem organ błędnie sklasyfikował ten teren jako mieszkaniowy, gdyż powyższy grunt wchodzi w skład gruntów rolnych powiększając ich normę obszarową i w związku tym budynek jako stodoła przeznaczony jest na cele gospodarstwa rolnego i dlatego podlega zwolnieniu przewidzianemu w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.). – dalej "u.p.o.l.". Decyzją z [...] lutego 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniło, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu tego wynika, ze ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. W ocenie organ odwoławczego, z wypisu z ewidencji gruntów z dnia 28 listopada 2008 r. wynika, że małżonkowie S. i B. B. są właścicielami działki o nr ewid. [...] o powierzchni łącznej 0,1600 ha składającej się z użytku oznaczonego symbolem Ł IV (łąka IV klasy bonitacyjnej) o pow. 0,0684 ha. i użytku oznaczonego symbolem B (tereny mieszkaniowe) o pow. 0,0916 ha. Do terenów mieszkaniowych zalicza się zgodnie z załącznikiem nr 6 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) - grunty nie wykorzystywane do produkcji rolniczej i leśnej zajęte pod budynki mieszkalne, urządzenia związane z budynkami mieszkalnymi, a także ogródki przydomowe. SKO wskazało, że gdyby budynek gospodarczy (dawna stodoła) był posadowiony na gruntach rolnych zabudowanych, co w odwołaniu sugerował Skarżący, to w myśl § 68 ust. 1 rozporządzenia ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) to grunty te byłyby oznaczone symbolem złożonym z litery "B" oraz symbolem odpowiedniego użytku gruntowego stanowiącego część składową klasy gleboznawczej gruntu na którym wzniesione zostały budynki. W ocenie organu, z kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000 wynika, że budynki gospodarcze oznaczone na tej mapie literą "g" znajdują się na terenie zakolorowanym kolorem pomarańczowym, w odległości około 70 m od ulicy K., a więc na tej części działki która stanowi tereny mieszkaniowe - symbol B. Na działce nie występują użytki o symbolu B-R, B-Ł i B-PS. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z danymi z ewidencji gruntów odnośnie działki nr [...] zostały spełnione przesłanki określone w art. 1 oraz art. 6c ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) – dalej "u.p.r." oraz art. 2 u.p.o.l. konieczne do wydania przez organ podatkowy skarżonej decyzji. Podkreślił, że jeżeli Skarżący kwestionuje dane zawarte w ewidencji gruntów, może wystąpić o ich korektę w trybie określonym przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), a następnie - w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń - na podstawie zmienionych danych z ewidencji wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych w oparciu o ewidencję gruntów i budynków. Ponadto SKO wskazało, że przedmiotowy budynek gospodarczy (dawna stodoła murowana kryta eternitem) nie jest nawet posadowiony na użytkach rolnych, a tym bardziej nie jest położony na gruntach gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. Za nieuzasadniony uznało ponadto pogląd Skarżącego dotyczący zastosowania w sprawie art. 3 ust. 5 u.p.r. i opodatkowania innych gruntów Skarżących. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. i B. B. zwrócili się o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wyjaśnili, że organ administracji błędnie dokonał klasyfikacji budynku gospodarczego o pow. 120 m2 znajdującego się w południowej części działki nr 623, klasyfikując go jako mieszkaniowy i w tym zakresie powtórzyli argumentację zawartą w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę SKO w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 184 Konstytucji RP i art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej "ppsa"), na zasadzie kryterium zgodności z prawem. Ocena ta jest dokonywana na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. Kontroli Sądu poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w sprawie ustalenia podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2008 r. za grunt stanowiący działkę ew. nr [...] o powierzchni 0,1600 ha w miejscowości A. oraz budynki posadowione na tym gruncie. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ustawy o podatku rolnym – opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. W myśl art. 4 ust. 1 u.p.r. – podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi: 1) dla gruntów gospodarstw rolnych – liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; 2) dla pozostałych gruntów – liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2 ust. 1 u.p.r.). Istotne znaczenie mają zatem dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Przepisy ustawy o podatku rolnym oraz ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wskazują bowiem wprost, że podstawę opodatkowania stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Przepisy te korespondują z przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne, która w art. 21 stanowi, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji i czynionych w niej zapisów reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454, ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z § 67 tego rozporządzenia użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: 1) użytki rolne; 2) grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione; 3) grunty zabudowane i zurbanizowane; 4) użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R; 5) nieużytki, oznaczone symbolem – N; 6) grunty pod wodami; 7) tereny różne oznaczone symbolem -Tr. Użytki rolne dzielą się natomiast na: 1) grunty orne, oznaczone symbolem – R; 2) sady, oznaczone symbolem złożonym z litery "S" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym założony został sad, np. S-R, S-Ł, S-Ps; 3) łąki trwałe, oznaczone symbolem – Ł; 4) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem – PS; 5) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem złożonym z litery "B" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym wzniesione zostały budynki, np. B-R, B-Ł, B-Ps; 6) grunty pod stawami, oznaczone symbolem – Wsr; 7) rowy, oznaczone symbolem – W (§ 68 ust. 1 rozporządzenia). Z kolei grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się między innymi na tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem – B (§ 68 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia). Stosownie natomiast do treści art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty oraz budynki lub ich części. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 tej ustawy). Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Tylko zatem w przypadku, gdy budynek gospodarczy (jego część) posadowiony jest na gruntach gospodarstwa rolnego (użytkach rolnych lub gruntach zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych) będzie on (jego część) zwolniony od podatku od nieruchomości. W celu ustalenia czy w sprawie ma zastosowanie powyższe zwolnienie koniecznym jest precyzyjne i jednoznaczne ustalenie położenia budynku gospodarczego służącego wyłącznie działalności rolniczej. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z zapisów w ewidencji gruntów, w skład przedmiotowej działki ewidencyjnej nr [...] położonej w miejscowości A., wchodzą łąki (Ł-IV) o pow. 0,0684 ha fiz. oraz tereny mieszkaniowe (B) o pow. 0,0916 ha. Grunt ten oraz posadowione na nim budynki stanowią współwłasność małżonków B. B. i S. B.. Niewątpliwie istniała więc współwłasność łączna małżonków w stosunku do nieruchomości stanowiących przedmiot opodatkowania, a tym samym stanowiła ona odrębny przedmiot opodatkowania. Zdaniem Sądu za niezasadne należy uznać zarzuty skargi dotyczące błędnej klasyfikacji budynku gospodarczego o powierzchni 120 m.kw. znajdującego się na powyższej działce. Organy obu instancji dokonały bowiem trafnych ustaleń, iż grunt ten nie jest położony na gruntach wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, wobec czego nie może korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. Sąd podziela w tym zakresie pogląd, iż z powyższego zwolnienia nie mogą korzystać budynki gospodarcze znajdujące się poza obszarem gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów o podatku rolnym (tak NSA w wyroku z 22 października 1999 r. sygn. akt I SA/Łd 1554/97 publ. ONSA 2000/4/163). Dokonując ustaleń w tym zakresie organ podatkowy prawidłowo oparł się na danych wynikających z ewidencji gruntów, które jak już wskazano stanowią zgodnie z art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego podstawę wymiaru podatków (tak wyrok NSA z dnia 15 listopada 1994 r., SA/Ka 2592/93, wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 1995 r., SA/Wr 1703/94, por. wyrok NSA z dnia 18 maja 1994 r., III SA 1685/93). Stwierdził, że część nieruchomości na której posadowiony jest budynek gospodarczy (stodoła) jest oznaczona symbolem "B" bez określonego w § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. symbolu wskazującego, że grunt ten jest gruntem rolnym zabudowanym. Wobec powyższego organ prawidłowo zastosował wobec przedmiotowej części nieruchomości podatek w stawce wskazanej w decyzji. Zaznaczyć należy, iż w takim przypadku organ nie jest uprawniony do dokonywania samodzielnych ustaleń co do przeznaczenia i sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania. Zmiany takiej może dokonać jedynie sam Skarżący występując o korektę w trybie określonym w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz cyt. rozporządzenia z 29 marca 2001 r. jeśli kwestionuje dane zawarte w ewidencji. W ocenie Sądu niezrozumiała na gruncie stanu faktycznego niniejszej sprawy jest natomiast argumentacja skargi w części w jakiej dotyczy ona art. 3 ust. 5 u.p.r. z którego to przepisu wbrew twierdzeniu Skarżących nie można wysnuć wniosku o konieczności sumowania powierzchni gruntów opodatkowanych podatkiem rolnym. Z akt niniejszej sprawy nie wynika także żeby Skarżący spełniał przesłanki do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 12 ust. 1 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ppsa, oddalił skargę.