II SA/Gl 892/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. ([...]) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE W skardze z dnia [...] r. zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków. Po doręczeniu odpisu skargi uczestniczka postępowania - A. C., ustosunkowując się do podniesionych w niej zarzutów wniosła o nie uwzględnienie wskazanego wyżej wniosku ze względu na brak zagrożenia wystąpienia wskazanych w skardze okoliczności. W szczególności fakt wymeldowania nie powoduje utraty jakichkolwiek praw do nieruchomości ze względu na fakt, iż meldunek nie jest środkiem kontroli i kształtowania stanów faktycznych i nie rodzi żadnych roszczeń cywilnoprawnych do zajmowania lub opuszczenia lokalu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) ustanawia zasadę, w myśl której wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 tej ustawy stanowi, że wówczas gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika zatem, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego do Sądu aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym – odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Poddając ocenie wniosek złożony przez stronę skarżącą należy zauważyć, że jego przedmiotem jest decyzja orzekająca o wymeldowaniu z pobytu stałego. Tego rodzaju akt administracyjny nie podlega wykonaniu w tym sensie, że nie rodzi żadnych praw ani obowiązków. Istotą instytucji meldunku jest tylko zaewidencjonowanie faktu pobytu (stałego lub czasowego) konkretnej osoby w danym miejscu - art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 5, poz. 29 ze zm.). Trafne są wobec tego wywody uczestniczki postępowania, która w piśmie procesowym z dnia [...] r. zauważyła, iż w rozpoznawanej sprawie nie sposób przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby dla skarżącego wystąpienie zagrożenia powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skoro bowiem zarówno zameldowanie jak i wymeldowanie nie kreuje żadnych uprawnień względem lokalu, to tym samym nie można uznać, że w realiach niniejszej sprawy zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.