I SA/Rz 514/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Asesor WSA Jacek Boratyn, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2020 r. sprawy ze skargi P.C. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pt. "TIK" złożonego w ramach konkursu nr [...] na lata 2014-2020 Działanie nr 9.3 "Podnoszenie kompetencji osób dorosłych w obszarze TIK i języków obcych" 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy do ponownego rozpatrzenia, 2) zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy na rzecz skarżącego P.C. kwotę 200 zł (dwieście) z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE P.Ch., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "A" P.Ch. (dalej: skarżący, wnioskodawca) poddał kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia {...} sierpnia 2020 r. nr {...} o nieuwzględnieniu protestu od informacji z {...} maja 2020 r. na temat oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Urząd Pracy ogłosił konkurs zamknięty nr RPPK.09.03.00-IP.01 -18-030/20 naboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020, Oś priorytetowa IX. Jakość edukacji i kompetencji w regionie, Działanie 9.3 Podnoszenie kompetencji osób dorosłych w obszarze TIK i języków obcych. W ramach naboru skarżący 5 marca 2020 r. zgłosił projekt o nazwie "TIK na Podkarpaciu", zarejestrowany pod nr RPPK.09.03.00-18-0113/20. W piśmie z {...} maja 2020 r. nr {...} poinformowano wnioskodawcę, że ww. wniosek uzyskał wymaganą minimalną liczę punktów 50,5 i spełnił kryteria wyboru projektów. Jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów nie wystarcza na jego dofinansowanie, dlatego otrzymał ocenę negatywną, o której mowa w art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: "ustawa wdrożeniowa"). Do informacji dołączono kartę oceny formalno-merytorycznej wniosku. Przeciwko ww. informacji wnioskodawca zgłosił protest, w którym zarzucił: – niekierowanie się brzemieniem kryteriów i dokonywaniem oceny w sposób dowolny, – stawianiem wymagań nie wynikających z kryteriów oceny ani z dokumentacji konkursowej, – wybiórczą, a nie całościową lekturę wniosku, – brak przejrzystego wskazania przez jednego z oceniających, za co i ile punktów odjęto za konkretne zarzuty w poszczególnych kryteriach, niezależnie od ich zasadności, co powoduje, że ocena nie podlega kontroli i jest nieweryfikowalna, – brak równego traktowania projektodawców w zakresie oceny kryterium premiującego "Prawidłowość sporządzenia budżetu, w tym kwalifikowalność i efektywność wydatków". Wnioskodawca zgłosił zastrzeżenia odnośnie następujących kryteriów, za które przyznano mu mniejszą od maksymalnej liczbę punktów, a to: I. W ramach kryterium 1. "Zgodność projektu z właściwym celem szczegółowym/celami szczegółowymi RPO WP 2014-2020, w tym planowane do osiągnięcia rezultaty (adekwatność doboru, założona wartość docelowa oraz rzetelność sposobu pomiaru)", odnośnie wymagania "Adekwatność doboru wskaźników realizacji właściwego celu szczegółowego RPO WP 2014- 2020, założona wartość docelowa wskaźników oraz rzetelność sposobu ich pomiaru"; II. W ramach kryterium 2. "Zasadność realizacji projektu w kontekście problemów grupy docelowej, które ma rozwiązać lub złagodzić jego realizacja", odnośnie wymagań: a) Zasadność obejmowania grupy docelowej wsparciem, ocena faktycznych problemów i barier, na które napotyka grupa docelowa projektu, b) Adekwatność zaplanowanej akcji rekrutacyjnej do problemów grupy docelowej i celu projektu; III. W ramach kryterium 3. "Trafność doboru instrumentów realizacji projektu w kontekście wskazanych problemów grupy docelowej oraz zaplanowanych do osiągnięcia rezultatów projektu"; IV. W ramach kryterium 4. "Adekwatność potencjału i doświadczenia wnioskodawcy i ew. partnerów do skali i zakresu zaplanowanych w projekcie działań w tym również potencjału do zarządzania projektem oraz doświadczenia wnioskodawcy i ew. partnerów w realizacji przedsięwzięć, łącznie: 1. w obszarze merytorycznym, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; 2. na rzecz grupy docelowej, do której skierowany będzie projekt oraz 3. na określonym terytorium, którego będzie dotyczyć realizacja projektu", odnośnie wymagania "Adekwatność potencjału wnioskodawcy i partnerów do skali i zakresu planowanych w projekcie działań oraz adekwatność zaplanowanego systemu zarządzania do założeń projektu". Odnośnie powyższego wnioskodawca podniósł, że zastrzeżenia oceniających dotyczyły m.in. braku określenia sposobu weryfikacji wskaźników, np. poprzez weryfikację dokumentów. Jednak zastrzeżenia te uznał za niejasne i nienależycie uzasadnione. We wniosku wskazano bowiem dokumenty, na podstawie których będzie oceniane, czy wskaźniki zostały osiągnięte. Weryfikacja takich dokumentów mieści się zatem w tej ocenie per ipsum, przez co zarzuty są niezasadne. Odnośnie braku wskazania list obecności, dzienników zajęć oraz sposobu pomiaru, np. poprzez weryfikację dokumentów, podniesiono, że we wniosku wskazano na listy obecności, które są dokumentem wystarczającym do potwierdzenia rozpoczęcia kursu i potwierdzeniem udziału uczestnika w pierwszej formie wsparcia. Dziennik zajęć nie jest zaś dokumentem, który potwierdza udział uczestnika w pierwszej formie wsparcia, a nigdzie nie zdefiniowano, co taki dokument miałby zawierać. Kwestia ich "weryfikacji" mieści się zatem w tej ocenie, przez co zarzuty są niezasadne. Odnośnie braku wskazania jako źródła danych raportu z realizacji działań upowszechniających TIK, zarzut ten uznano za niezasadny, ponieważ w Regulaminie konkursu znajduje się zapis odnoszący się do liczby podmiotów wykorzystujących technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK), ale w żadnym dokumencie konkursu nie wskazano potrzeby opracowania jakiegokolwiek raportu z realizacji działań upowszechniających. Wnioskodawca podniósł, że instrukcja wypełniania wniosku umożliwiała posłużenie się własnymi wskaźnikami, które pozwalają na dokładniejszy monitoring projektu, ponieważ uzupełniają wskaźniki obligatoryjne. Ponadto wskaźniki niskich kwalifikacji uczestników i wieku 50+ są weryfikowane już na etapie rekrutacji do projektu i uwzględniane we wskaźnikach produktu. Na tym etapie nie bada się przynależności do określonej podgrupy docelowej, tylko weryfikuje, czy dana osoba spełniła warunek obecności na minimalnym poziomie oraz zdała egzamin z wynikiem pozytywnym i można ją zaliczyć do osób, które nabyły kwalifikacje/kompetencje w ramach projektu. W zakresie zarzutów dotyczących braku danych statystycznych ogólnodostępnych i braku wykorzystania jakichkolwiek źródeł zewnętrznych oraz braku opisania konkretnych potrzeb uczestników projektu i nieuwzględnienia bezpośrednich potrzeb uczestników podniesiono, że na str. 27 instrukcji wypełniania wniosku było zapisane, że w przypadku braku danych ogólnodostępnych należy wskazać to we wniosku i wówczas można posłużyć się badaniem własnym. Postąpiono zgodnie z tym zapisem. Oczekiwania oceniających okazały się niejasne, naruszające kryterium przejrzystości i rzetelności. We wniosku określono też dokumenty, na podstawie których weryfikowane będą kryteria merytoryczne. Obowiązek podawania godzin pracy biura rekrutacji, które jeszcze nie istnieje, a funkcjonuje tylko biuro projektu, nie wynika z dokumentacji konkursowej. Podano zaś, gdzie będą dostępne dokumenty rekrutacyjne. Podano też, że listy będą tworzone według poziomu zaawansowania. Będą zatem tworzone osobno. Określenie liczby uczestników na danym poziomie jest bezzasadne, ponieważ liczba ta będzie weryfikowana na etapie rekrutacji i dopiero po jej przeprowadzeniu wiadome będzie, na jakich poziomach zostaną zrealizowane kursy. Tylko na podstawie przeprowadzonej diagnozy można przypuszczać, że będą to głównie poziomy podstawowy i średniozaawansowany, co podano we wniosku. W żadnym dokumencie nie wskazano wymogu podawania czasu trwania zajęć dziennie; harmonogramy kursów będą bowiem dopasowywane do potrzeb i. preferencji uczestników, co zaznaczono we wniosku. We wniosku wskazano też, że chodzi o kwalifikacje cyfrowe, co odpowiadało kryterium specyficznego dostępu nr 3 i 4. Nie wyjaśniono, dlaczego opis wymaganego doświadczenia kadry okazał się niewystarczający. Wymogu wskazania konkretnego certyfikatu Regulamin konkursu nie przewidywał. Zastrzeżenia zgłoszono także odnośnie kryterium merytorycznego premiującego "Prawidłowość sporządzenia budżetu, w tym kwalifikowalność i efektywność wydatków", które oceniający uznali jako niespełnione, a za które przewidziane było do uzyskania 10 punktów. Oceniający uznali bowiem, że przyjęta stawka wynagrodzenia godzinowego (130 zł) została zawyżona, a proponowana powinna wynieść 120 zł. Jednak protestujący podniósł, że żadne dokumenty nie wskazywały obowiązującej stawki rynkowej. Opisanym na wstępie pismem poinformowano wnioskodawcę, że protest nie został uwzględniony. Dołączono do niego kartę rozstrzygnięcia protestu, z której wynikało, że część zarzutów została uwzględniona, co wpłynęło na przyznanie wnioskowi większej liczby punktów, ale nadal poniżej poziomu kwalifikującego do dofinansowania. Na skutek rozpoznania protestu przyznano wnioskodawcy dodatkowo 4,5 punktu, a łączna ocena wniosku wyniosła 55 punktów. Jednak ostateczny wynik rozstrzygnięcia protestu był negatywny, ponieważ jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarczała na wybranie go do dofinansowania. Oceniający uznali m.in., że wnioskodawca nie podał narzędzi, za pomocą których mają być weryfikowane wskaźniki (sposobu pomiaru). Określono tylko źródła danych do pomiaru i częstotliwość ich pomiaru. Należało też określić źródło danych, z którego pochodzić będą informacje o wskaźnikach. Wskazanie list obecności jako źródła danych do pomiaru wskaźnika TIK nie jest założeniem adekwatnym do weryfikacji spełnienia wskaźnika realizacji działań upowszechniających. Listy obecności będą wskazywać ile osób uczestniczyło w szkoleniach, natomiast nie będą obrazować faktu wykorzystania TIK w szkoleniach. Istnieją ogólnodostępne dane, na podstawie których można dokonać analizy i diagnozy potrzeb grup osób, które wykazują największą lukę kompetencyjną w zakresie TIK oraz posiadają największe potrzeby w dostępie do edukacji. Podtrzymano uwagi dotyczące braku informacji o godzinach otwarcia biura oraz czasie trwania jednorazowego spotkania, a także braku krótkiego opisu projektu. We wniosku nie wskazano, jak ma komunikować się zespół projektowy, nie wskazano sposobu podejmowania decyzji w projekcie, ani informacji na temat osób zajmujących się przepływami finansowymi. Odnośnie wyceny świadczenia podano, że zarzut ten nie mógł zostać uwzględniony, a wnioskodawca nie może powoływać się na ocenę innego wniosku, który został złożony przez podmiot niezwiązany z wnoszącym protest, ponieważ treść oceny nie jest wiedzą powszechną i objęta jest klauzulą poufności. W skardze, domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona niezgodnie z prawem oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także orzeczenia o kosztach postępowania, zarzucono naruszenie: 1) art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez nierzetelną i nieprzejrzystą ocenę projektu, polegającą na: * nieuzasadnionym odjęciu punktów w ramach nw. kryteriów i w konsekwencji przyznaniu projektowi mniejszej liczby punktów, niż przewiduje Regulamin konkursu, * niekorzystnym interpretowaniu nieostrych postanowień dokumentacji konkursowej, * braku przypisania wagi poszczególnym uchybieniom stwierdzonym przez oceniających i w konsekwencji dowolnej ocenie kryteriów ocenianych punktowo, polegającej na przypisaniu określonej liczby punktów w ramach tych kryteriów, bez stosownej gradacji rangi i wagi stwierdzonych uchybień; * nieproporcjonalnym do stwierdzonych uchybień odjęciu punktów w poszczególnych kryteriach nw., nie odniesieniu się do wszystkich kwestii poruszonych w proteście, * niekierowaniu się brzmieniem nw. kryteriów i dokonywaniem oceny w sposób dowolny oraz stawianiem wymagań nie wynikających z kryteriów oceny, * nierównym traktowaniu beneficjentów poprzez stosowanie różnych zasad oceny, 2) art. 57 w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez nierzetelne i nieprzejrzyste rozpoznanie protestu, w szczególności brak wszechstronnego odniesienia się do podniesionych zarzutów, nadinterpretowanie brzmienia kryteriów, niekierowanie się brzmieniem kryteriów, brak samodzielnej oceny projektu i powielanie uwag oceniających, braki w uzasadnieniu rozstrzygnięcia utrudniające, a nawet uniemożliwiające, weryfikację jego prawidłowości. Skarżący podniósł, że zarzucane uchybienia mają istotny charakter, ponieważ po postępowaniu odwoławczym o braku dofinansowania projektu zadecydowało 2,5 punktu. Pierwotnie projekt uzyskał 50,5 pkt, a brak dofinansowania wynikał z braku dostatecznej puli środków. Jednak także ponowna ocena nie uwzględniła podniesionych w proteście argumentów, a uzasadnienie osób oceniających projekt narusza wymagania określone w ustawie wdrożeniowej. Wyrażone oceny są arbitralne, nie znajdują umocowania w dokumentacji konkursu. Wytknięte uchybienia zostały wadliwie ocenione pod względem liczby przyznanych punktów, a przyznanie mniejszej niż maksymalna liczba punktów niedostatecznie wyjaśniona przez oceniających. Nie dostosowano rangi i powagi uchybień do oceny treści kryteriów. W uzasadnieniu powinno zostać zawarte wskazanie, co należało zrobić, aby w ramach danego kryterium można było otrzymać większą liczbę punktów. Niekorzystnie dla niego interpretowano niedookreślone postanowienia Regulaminu konkursu i odejmowano punkty za elementy irrelewantne dla oceny danego kryterium. Oceniający wytknęli m.in. że w projekcie nie zawarto pełnych informacji dotyczących sposobu pomiaru wskaźników, ponieważ brakowało w nim słowa "weryfikacja". Na etapie rozpatrywania protestu przyjęto zaś, że chodzi już tylko o brak narzędzia sposobu wykonania tego pomiaru. W projekcie podano zaś m.in., że sposób liczenia osób 50+ objętych wsparciem i wiek uczestników weryfikowany będzie w dniu rozpoczęcia udziału w projekcie (data udziału w pierwszej formie wsparcia, czyli 1.szych zajęciach, potwierdzona podpisem na liście obecności, za co odpowiedzialny będzie kierownik projektu) w oparciu o datę urodzenia i nr PESEL. Wskaźnik ma być podsumowywany okresowo, zgodnie z terminami składania wniosków o płatność. Pomimo zatem braku posłużenia się słowem "weryfikacja", jej przeprowadzenie wynikało z kontekstu, a stanowisko oceniających było zbyt formalistyczne. Kwestią sporną był też raport z realizacji działań upowszechniających TIK, do którego odnosić należy zapis na str. 31 Regulaminu konkursu. Dokumentami wskazującymi, że szkolenia zostały przeprowadzone, miały być listy obecności i uzyskane certyfikaty. Natomiast Regulamin nie wskazywał potrzeby opracowania jakiekolwiek raportu z realizacji działań upowszechniających i dokumentacja konkursowa nie daje podstaw do obniżania punktów. We wniosku wskazywano, że diagnozę potrzeb grupy docelowej przeprowadzono w oparciu o badania własne, ponieważ w źródłach ogólnodostępnych nie było danych odnoszących się do grupy docelowej projektu i tożsamego zakresu jak w projekcie. WUP stwierdził, że dane takie istnieją i podaje tytuły publikacji, jednak nie odnosi się ona do terenu województwa podkarpackiego i pochodziła z roku 2003. Z kolei kolejna pozycja ("Diagnoza sytuacji [...]") to publikacja z 2013 r., która także nie zawiera treści możliwych do wykorzystania. Za nieprawidłowość uznano to, że nie podano dokładnych godzin pracy biura projektu. Osoba rozpatrująca protest uznała 2 argumenty spośród 3 sformułowanych, a pomimo tego odjęto mu 1 punkt. Za chybienie uznano też brak podania czasu trwania jednorazowych zajęć. Jednak we wniosku o dofinansowanie kwestii harmonogramów zajęć poświęcono wiele miejsca i szczegółowo opisano. Szczegóły miały być uzgodnione z Urzędem Pracy. Natomiast w żadnym dokumencie dotyczącym konkursu nie wskazano wymogu podawania czasu trwania zajęć dziennie. Harmonogramy kursów będą dopasowywane do potrzeb i preferencji uczestników. Jeżeli chodzi o ocenę budżetu projektu, gdzie brak punktów był wynikiem uznania przewidzianej stawki wynagrodzenia (130 zł) za wygórowaną, a odpowiednią miała być stawka 120 zł, to wartość ta powinna być zawarta w Katalogu cen rynkowych. Jednak nie zostało wyjaśnione, dlaczego stawka 130 zł jest zbyt wysoka. Ponadto stawka taka nie została zakwestionowana przy ocenie innego podmiotu wnioskującego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie. Przedstawiciel organu podkreślił, że instrukcja wypełniania wniosku doprecyzowywała prawidłowy sposób spełnienia wymogów poszczególnych kryteriów. M.in. co do określania liczby uczestników projektu podano we wniosku narzędzie pomiaru, ale nie określono już sposobu i częstotliwości. Oceniający wyraźnie określili, czego brakowało w opisie. Jeżeli chodzi o ustalenie liczby podmiotów wykorzystujących technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK), to z Regulaminu konkursu wynikła konieczność określenia tego wskaźnika. Diagnoza potrzeb grupy docelowej w projekcie nie zawierała żadnych danych statystycznych ogólnodostępnych obrazujących sytuacje osób wchodzących w skład grupy docelowej, pomimo że dane takie były dostępne. Natomiast w przypadku braku aktualnych źródeł danych należało o tym wspomnieć we wniosku i posłużyć się danymi za lata wcześniejsze lub własnymi danymi. Odnośnie godzin pracy biura projektu należało tak sformułować zapisy, aby jasno wynikało z nich, że biuro będzie czynne 20 godzin tygodniowo. Jednak całościowo za kryterium przywrócono wnioskodawcy 1 punkt, dzięki czemu otrzymał za kryterium "Adekwatność zaplanowanej akcji rekrutacyjnej do problemów grupy docelowej i celu projektu" 3 punkty (maksymalny wymiar). Za "trafność doboru instrumentów realizacji projektu" wnioskodawca ostatecznie otrzymał 8,5 na 10 punktów. Wniosek nie określał bowiem czasu trwania jednorazowych zajęć. "Krótki opis projektu" powinien obrazować, czego dany projekt ma dotyczyć. Nie powinno być to ograniczone tylko do zacytowania treści Regulaminu konkursu. Odnośnie wyceny stawki godzinowej także podtrzymano dotychczasową ocenę, że wnioskodawca nie mógł powołać się na ocenę innego projektu, ponieważ treść takiej oceny nie jest wiedza powszechną i objęta jest klauzulą poufności. Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje: Skarga jest uzasadniona i musi skutkować stwierdzeniem, ze przeprowadzona ocena projektu została dokonana z naruszeniem prawa, choć nie wszystkie argumenty skarżącego mogły być uznane za trafne. Złożony przez skarżącego wniosek o dofinansowanie w ramach prowadzonego postępowania pod tytułem "TIK na Podkarpaciu" został zweryfikowany przez organ prowadzący konkurs nr RPPK.0903.00-IP.01-18-030/20 RPO WP na lata 2014-2020 Działanie nr 9.3 Podnoszenie kompetencji osób dorosłych w obszarze TIK i języków obcych. Została dokonana ocena tego projektu z uwzględnieniem wszystkich kryteriów wyboru i w wyniku dokonanej oceny projekt uzyskał 50,5 pkt , co skutkowało brakiem umieszczenia go na liście projektów wybranych do dofinansowania z uwagi na zbyt małą uzyskaną przez projekt liczbę punktów. Dokonana przez Wojewódzki Urząd Pracy ocena projektu nie we wszystkich ocenianych kryteriach spełnia wymogi stawiane tego typu ocenie przez przepis art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, co musiało skutkować rozstrzygnięciem kasacyjnym wydanym przez sąd administracyjny. Punktem wyjścia do dalszych rozważań sądu musi w tym przypadku być wykładnia przepisu art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej definiująca pojęcie właściwej, zgodnej z prawem oceny projektu przez instytucje pośrednicząca lub zarządzającą.. Tylko bowiem dokonanie takiej, zgodnej z wymogami opisanymi w tym przepisie oceny może stanowić o prawidłowości i zgodności z prawem działaniu tego organu. Przepis art. 37 ust.1 tej ustawy stanowi mianowicie, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Dokonana ocena musi więc zostać dokonana na równych warunkach wobec wszystkich uczestników konkursu, co oznacza stosowanie wobec nich takich samych kryteriów oceny i takich samych kryteriów wyboru. Powoduje to konieczność takiej samej oceny wobec analogicznych danych zgłoszonych przez uczestników konkursu. Odmienna ocena takich samych okoliczności faktycznych zgłoszonych przez uczestników konkursu może skutkować przyjęciem ( przy braku innych okoliczności uzasadniających taki rodzaj oceny ), że dokonana ocena nie realizuje zasady rzetelności i bezstronności obowiązujących przy dokonywaniu oceny. Zawarte w treści omawianego przepisu pojęcia przejrzystości i rzetelności działania instytucji prowadzącej konkurs zostały już wielokrotnie definiowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. W tym zakresie sąd aktualnie rozpoznający sprawę w pełni zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 10 stycznia 2020 r. sygn. akt I GSK 2063/19 , który stwierdził, że: "zasada przejrzystości formułuje wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru." (stanowisko to zostało następnie zaakceptowane m.in. w wyrokach WSA w Gdańsku z dnia 28.05.2020 r. sygn. akt III SA/Gd 360/20 , czy WSA w Bydgoszczy z dnia 30.06.2020 sygn. Akt II SA/Bd 367/20 ). Z taką definicją tych pojęć sąd aktualnie rozpoznający sprawę całkowicie się zgadza. Odnosząc je do realiów rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że przedstawione w skardze zarzuty dotyczą naruszenia zasady rzetelności przeprowadzonej przez instytucje oceny, gdyż skarżący kwestionuje zasadność pozbawienia go części punktów możliwych do uzyskania w przypadku prawidłowego sporządzenia oceny. Dokonana przez organ ocena może być uznana za rzetelną tylko wtedy, gdy została dokonana w sposób kompletny zarówno w swej sferze poznawczej, jak i wolutatywnej. Oznacza to, że po pierwsze właściwa instytucja musi właściwie odebrać przedstawione przez uczestnika projektu dane, dokonać ich prawidłowej oceny w zakresie zgodności z przyjętymi w danym zakresie wniosku wymogami, a następnie , działając w zakresie swoich uprawnień dokonać oceny takiego stanu faktycznego pod kątem jego zgodności z wymogami dla danego rodzaju informacji wymaganych w konkursie i w zależności od dokonanej oceny przyznać odpowiednią, możliwą do otrzymania liczbę punktów. Niewątpliwie kluczowym elementem wpływającym na prawidłowość dokonanej oceny jest zasadne odniesienie się do prawidłowości i pełności przedstawionych przez uczestnika danych. Tylko adekwatne odniesienie się do tych zagadnień będzie mogło być uznane za prawidłowe procedowanie wniosku. Instytucja ta musi zatem, w przypadku oceny negatywnej lub zmniejszającej ilość przyznanych punktów wskazać, jakie uchybienia o takiej ocenie zaważyły, a w szczególności musi podać jakie powinny być prawidłowe lub pełne zapisy dające beneficjentowi prawo do otrzymania pełnej punktacji w danej części ocenianego wniosku. Instytucja ta musi zatem wskazać jakie dane były przez dokumenty konkursowe w danym elemencie wniosku wymagane, jakie dane zostały przedstawione , dlaczego ewentualnie dane te są uznane przez nią za błędne lub co najmniej niewystarczające, a następnie wskazać , jakie dane są prawidłowe i uzasadnić jaka liczbę punktów z tytułu nieprawidłowości została uczestnikowi odebrana. Taka ocena musi przy tym zawierać w sobie element poprawności merytorycznej, tzn. zastosowane kryteria obniżające ocenę musza znajdować uzasadnienie w dokumentacji konkursowych i w sposób odpowiadający wiedzy, czy logice uzasadniać obniżenie punktacji. Wszystkie te elementy podlegają następnie ocenie sądu administracyjnego, zarówno co do wymogów formalnych czyli przedstawienia w sposób pełny przyczyn obniżenia punktacji, jak i jej poprawności merytorycznej. Powyżej przedstawiony model kontroli dokonanej przez właściwą instytucję kontroli wniosku o dofinansowanie należy odnieść do konkretnej, aktualnie rozpoznawanej sprawy we wszystkich aspektach kwestionowanych przez skarżącego wskazującego na brak rzetelności owej kontroli. W pierwszej kolejności skarżący zakwestionował prawidłowość kontroli dokonanej przez instytucje w części Kryteriów Ogólnych Merytorycznych w zakresie zgodności projektu ze szczegółowymi celami RPO WP 2014-2020 w tym planowanych do osiągnięcia rezultatów. W tym zakresie jako weryfikowalne elementy wniosku ocenie podlegały: * trafność doboru celu głównego projektu i ocena jego wpływu na osiągniecie celu szczegółowego RPO WP 2014- 2020 , * adekwatność doboru wskaźników realizacji właściwego celu szczegółowego RPO WP 2014 - 2020, w tym założona wartość tych wskaźników oraz rzetelność ich pomiaru . W tym zakresie znaczenie dla dokonania oceny i przyznania punktów ( gdzie punktacja tiret 1 wynosiła 0- 3 pkt , zaś tiret 2 od 0-7 pkt) była kwestia właściwego doboru metody i narzędzia pomiaru wskaźników produktu określonych w pkt 1 - 10 oraz wskaźników rezultatu pokreślonych w pkt 1,2 i 3 . Rzeczą uczestnika konkursu było określenie zarówno poziomu wskaźnika, jaki powinien zostać osiągnięty w wyniku realizacji programu, jak także sposobu jego osiągnięcia i badania, a także narzędzia jakie zostanie użyte, aby ten wskaźnik zmierzyć. Tylko właściwe opisanie tych wszystkich parametrów w odniesieniu do każdego wskaźnika mogło zasługiwać ma otrzymanie maksymalnej ilości punktów przez wnioskującego. W wyniku rozpoznania protestu instytucja rozpoznająca go przyznała skarżącemu 9 punktów stwierdzając, że przyznanie maksymalnej ilości punktów nie było możliwe z uwagi na takie braki w opisie wskaźników jak: brak określenia narzędzia pomiaru wskaźników pomimo określenia sposobu pomiarów oraz częstotliwości dokonywanego pomiaru. Oceniający wskazali w jaki sposób metoda weryfikacji powinna zostać opisana we wniosku.'Nie wskazał zatem wnioskujący narzędzia za pomocą którego będzie dokonywał weryfikacji danych, chociaż sposób gromadzenia danych i elementy wchodzące w ich skład w tym zakresie określił w sposób wystarczający. Oceniający podnieśli przy tym zasadnie zarzut odnośnie niepełności wskazania we wskaźniku " liczba podmiotów wykorzystujących technologie informacyjno - komunikacyjne". W tym zakresie wnioskujący nie podał w sposób prawidłowy źródeł danych do pomiaru tego wskaźnika. Na wysokość tego wskaźnika wpływa bowiem ilość podmiotów które, w celu realizacji projektu zainwestowały w technologie informacyjno- komunikacyjne. Podanie zaś jako źródeł danych do pomiaru tego wskaźnika list obecności nie jest adekwatne do weryfikacji tego wskaźnika. Ocena instytucji rozpatrującej protest w tym zakresie polegająca na przyznaniu 9 punktów nie może być wiec skutecznie kwestionowana . Wskazała ona bowiem przyczyny dla których została podjęta. Odebrana liczba punktów nie jawi się jako nieadekwatna i arbitralna. Instytucja wskazała jakie powinno być prawidłowe sporządzenie wniosku. Sad nie stwierdził więc w tym zakresie naruszenia prawa. Nie może być uznane za nierzetelne postępowanie instytucji oceniające protest w zakresie kryterium określonego jako Zasadność realizowania projektu w kontekście problemów grupy docelowej , które ma rozwiązać lub złagodzić realizacja projektu. W tym zakresie ocenie podlegały 3 kategorie okoliczności: a) zasadność obejmowania grupy docelowej wsparciem, ocena faktycznych problemów i bariera które napotyka grupa docelowa projektu, ( 5 pkt) b) adekwatność zaplanowanej akcji rekrutacyjnej do problemów grupy docelowej i projektu ( 3 pkt), a) trwałość i wpływ rezultatów projektu. ( 2 pkt). Odnośnie kryterium b i c oceniający przyznali wnioskodawcy maksymalna ilość 5 punktów. Zakwestionowane zostało sporządzenie wniosku w części dotyczącej punktu a w zakresie wskazania podstaw do oceny materiału służącego do oceny obejmowania grupy docelowej wsparciem. W tym zakresie instytucja dopatrująca protest nie przyznała maksymalnej ilości punktów, gdzie ogólnie , tej części oceny przyznano 8,5 pkt na 10 możliwych. Jako przyczynę obniżenia punktacji w kryterium a wskazano niepełną bazę pozyskiwania wiedzy na temat potrzeb i uwarunkowań grupy docelowej. Oceniający w tym zakresie wskazali, że baza danych do oceny potrzeb grupy docelowej powinna zostać określona ( według instrukcji wypełniania wniosku ) w oparciu o jak najświeższe dane, źródeł które można sprawdzić i dopiero w przypadku braku takich danych można użyć danych z lat poprzednich lub badan własnych. Baza danych do pomiaru tego wskaźnika powinna zatem co do zasady opierać się na danych ogólnodostępnych. Badania własne dopuszczalne są wyjątkowo. W tym zakresie skarżący zadeklarował jednak jako podstawę stworzenia bazy badania własne. Instytucja rozpatrująca protest wskazała jednak na istnienie ogólnodostępnych i aktualnych danych ( na rok 2020 ) pozwalających na ocenę potrzeb i właściwości grupy docelowej w związku z wymogami aktualnie omawianego kryterium, Dane wskazane we wniosku odnośnie sposobu budowy bazy danych nie odpowiadały zatem wymogom instrukcji wypełniania wniosku. Istniały, jak wykazała instytucja oceniająca protest ogólnodostępne źródła definiujące potrzeby grupy docelowej i w myśl instrukcji powinny być one uwzględnione w zakresie tworzenia bazy danych do oceny zasadności obejmowania grupy docelowej wsparciem i oceny jej problemów i barier. Brak wskazania danych zawartych w opracowaniu takim jak " Program rozwoju edukacji w woj. Podkarpackim do roku 2020 " czy " Ocena sytuacji społeczno- gospodarczej woj. Podkarpackiego" w ocenie sądu może skutkować obniżeniem punktacji w sposób dokonany przez instytucję. Ocena taka jest rzetelna i nie narusza przepisu art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej. Oceniający protest wskazali na uchybienia wniosku i uzasadnili swoje stanowisko w tym zakresie. Aktualnie skarżący powołuje w skardze opracowania odnośnie sytuacji grupy docelowej w latach wcześniejszych, jednak nie uwzględnia opracowań mających charakter aktualnych. Stąd też argumentacja zbudowana na niekompletnym wskazaniu przyczyn obniżenia oceny nie może zasługiwać na uwzględnienie. Nie zasługują na uwzględnienie argumenty skargi dotyczące kryterium adekwatności zaplanowanej akcji rekrutacyjnej do problemów grupy docelowej, gdyż jak wynika z uzasadnienia rozpatrzenia protestu w tym zakresie , instytucja oceniająca uznała wyjaśnienia skarżącego co do tego kryterium i przyznała mu 1 punkt " odebrany" mu przez oceniającego nr 2 na etapie oceny projektu. W przypadku obu ocen tego kryterium ( oceniający 1 i 2 ) po rozpatrzeniu protestu skarżący uzyskał maksymalna liczbę 3 punktów. ( str, 22/2 akt sprawy " "rozpatrujący protest (...) przyznał wnoszącemu 1 punkt"). Dokonana w tym zakresie ocena nie jest więc również nierzetelna. W końcu nie może być uznana za nierzetelną ocena dotycząca kryterium merytorycznego nr 3 " Trafność doboru instrumentów realizacji projektu w kontekście wskazanych problemów grupy docelowej oraz zaplanowanych do osiągnięcia rezulatatów projektu. W tym zakresie podstawą do obniżenia maksymalnej punktacji stało się nie podanie przez skarżącego w projekcie ilości godzin zajęć jakie dziennie będą realizowane z udziałem członków grupy docelowej . Przedstawiona przez skarżącego argumentacja, że żaden przepis regulujący prowadzenie konkursu tego nie wymaga nie jest przekonująca w świetle argumentów podniesionych przez instytucje oceniająca wskazujących na konieczność podania tych informacji, a zarazem niekompletność już zawartych danych wskazujących na sesyjny ( zjazdowy ) charakter zajęć z udziałem członków grupy docelowej ( kształconej). W tym bowiem zakresie należy zgodzić się z argumentacja przedstawioną przez rozpatrujących protest, że ocenie w tym kryterium podlega efektywność przeprowadzonego kształcenia, a to z kolei wymaga oceny zastosowanych metod z uwzględnieniem możliwości poznawczych grupy docelowej. Stwierdzić trzeba, czy zastosowane metody kształcenia, na co składa się również ilość zajęć odbywanych w ciągu jednego dnia są dopasowane w sposób co najmniej wystarczający do możliwości intelektualnych osób kształconych. Innymi słowy zatem mówiąc, czy sposób podania wiedzy pozwoli na maksymalizowanie efektów prowadzonego szkolenia, a co najmniej osiągniecie zadowalających jego rezultatów w postaci należytego przyswojenia tej wiedzy przez kształconych. Ilość zajęć jakie maja odbyć się w każdym dniu kształcenia ma tutaj kluczowe znaczenie, gdyż odpowiedni dobór ilości materiału koniecznego do przyswojenia przez kształconych w odniesieniu do ich możliwości poznawczych będzie w sposób dominujący wpływał na osiągnięcie rezultatów projektu. Zbyt wysokie nasycenie zajęć materiałem dydaktycznym niewątpliwie uniemożliwi osobom kształconym odpowiednie jego przyswojenie. W kryterium tym możliwa do uzyskania była liczba 10 punktów. Obniżenie jej do 8,5 pkt z uwagi na powyżej wskazane uchybienia oraz mniej istotne braki w " krótkim opisie projektu" nie narusza zasad rzetelności oceny. Obniżenie punktacji o taką ilość punktów jest zrozumiałe i nie nosi znamion oceny arbitralnej i podjętej z nieprzejrzystych przesłanek. Na uwzględnienie zasługują natomiast argumenty skarżącego w zakresie dokonanej przez instytucję rozpatrującą protest oceny kryterium " prawidłowość sporządzenia budżetu, w tym kwalifikowalność i efektywność wydatków". Kryterium to ma istotne znaczenie dla negatywnej oceny projektu ( rozumianej jako brak zakwalifikowania go do dofinasowania ), gdyż jest ono premiowane 10 punktami, przy czym sposób ich przyznawania określony jest jako " wszystko albo nic" czyli uczestnik może uzyskać 10 lub 0 punktów . Brak przyznania punktów następuje w sytuacji nieprawidłowości w sporządzeniu budżetu w zakresie kwalifikowalności lub efektywności wydatków. W kryterium tym skarżącemu przyznano 0 punktów przestawiając jako przyczynę nieefektywność wydatków poprzez zawyżenie kosztów 1 godziny pracy trenera określonej przez skarżącego na poziomie 130 złotych. Dokonana przez instytucję rozpatrującą protest w tym zakresie ocena nosi znamiona oceny nierzetelnej, arbitralnej i niewłaściwie uzasadnionej. Przy rozpatrywaniu protestu ( str. 24/2 ) Wojewódzki Urząd Pracy nie przedstawił żadnej rzeczowej argumentacji wskazującej, że wycena pracy trenera na kwotę 130 złotych za godzinę jest zawyżona. Nie wskazano żadnych danych, opracowań, wyników badan cen rynku pracy na odpowiednim obszarze ( np.: woj. Podkarpackiego , z których by wynikało, że stawka taka jest zawyżona. W tym zakresie przedstawiono tylko ogólne dywagacje odnośnie dokonanej oceny i nie zawarto rzeczowego odniesienia się do argumentacji przedstawionej w proteście. Brak jest także wystarczającej argumentacji w ocenie dokonanej przez ekspertów na poziomie oceny projektu. Zarówno oceniający 1, jak i 2 odmowę przyznania pełnej puli punktów uzasadnili " nieznacznie zawyżonym wynagrodzeniem dla trenera " i stwierdzili, że właściwa stawka to 120 złotych. Stanowisko obu ekspertów nie znajduje jednak żadnego uzasadnienia, jest arbitralne i absolutnie nieprzejrzyste. Organ rozpatrujący protest nie przedstawia uzasadniania odnoszącego się do stawek wynagrodzenia trenera a , jak już wspomniano, dywaguje jedynie ogólnie o możliwościach skarżącego w zakresie dokonanej w tym zakresie przez ekspertów oceny. Takie procedowanie nie pozostaje pod ochroną prawa, a działanie organu nie jest rzetelne i przejrzyste. Organ nie wykazał, żeby stawka wskazana przez skarżącego była wygórowana. Proponowana stawka 120 złotych nie jest w żaden sposób uzasadniona. Dodatkowo należy wskazać na brak odniesienia się organu w przekonujący sposób co do kwestii uznania stawki wynagrodzenia trenera w kwocie 130 zł. w tym samym konkursie w analogicznych projekcie innego uczestnika za prawidłową. W ocenie sądu nie jest dopuszczalna taka sytuacja, by w tym samym konkursie, w tym samym czasie i na analogicznym obszarze działania uczestników konkursu przedstawiających projekty wynagrodzenie pracownika zatrudnionego do realizacji projektu określone w takiej samej wysokości, za tę sama prace było odmiennie ocenione, tzn. odnośnie jednego projektu uznano je za prawidłowe , za w drugim było ono dyskwalifikujące i skutkowało odebraniem 10 punktów. Organ w tym zakresie musi odnieść się do tej okoliczności, przy czym sąd jednoznacznie przedstawia swoje stanowisko, że uznanie takiego samego wynagrodzenia dla pracownika na takim samym stanowisku zatrudnianym w analogicznym projekcie w tym samym czasie i na tym samym obszarze kraju musi być tak samo ocenione, ze odmienna ocena świadczy o jej nierzetelności i musi być przyczyną stwierdzenia dokonania oceny projektu jako niezgodną z prawem. Zasada równości uczestników projektu determinuje bowiem taką samą ocenę tych samych okoliczności faktycznych wobec każdego z nich. Jeżeli zatem potwierdzi się sytuacja odmiennej oceny wskazywanej przez uczestnika, co do innej firmy to rolą instytucji rozpatrującej protest będzie ujednolicenie tej oceny wobec wszystkich zainteresowanych uczestników konkursu. Tylko wtedy ocena taka będzie mogła być uznana za rzetelną, a kryteria oceny za przejrzyste i zrozumiałe zarówno dla stron, jak i sądu administracyjnego. Mając na uwadze to uchybienie są uznał, że spełniona została przesłanka z art. 61 ust.8 pkt 1 lit a ustawy wdrożeniowej, czyli ocena została dokonana z naruszeniem prawa, a w szczególności art. 37 ust.1 tej ustawy, gdyż jest to w części ocena nierzetelna, a zastosowane kryteria są nieprzejrzyste, arbitralne i przeczą (jak się wydaje ) zasadzie równego traktowania uczestników konkursu. Z tych względów sad orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono w myśl art. 200 ppsa. ( 200 złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego ).