I SA/Lu 461/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi a. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych - w zakresie sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wydanego na rozprawie w dniu 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 461/14 p o s t a n a w i a: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 461/14 w ten sposób, że w sentencji wyroku pkt II. zamiast treści rozstrzygnięcia zakresie kosztów "357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych" wpisać "457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych". UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm./, zwanej dalej "p.p.s.a." Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać takie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982 nr 10 poz. 155, cyt. za: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, B.Dauter i inn.). Jak wynika z akt sprawy, wyrokiem z dnia 3 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną interpretację (I.) i zasądził od Ministra Finansów na rzecz A. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (II.) w sytuacji, gdy oczywistym jest, iż należna Spółce z tego tytułu kwota wynosi 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych. Z tych też względów, uznając powyższe za oczywistą omyłkę pisarską, na podstawie art. 156 ( 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.