Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Ol 923/09

Sądy administracyjne2009-12-09
Sygnatura
II SA/Ol 923/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia
2009-12-09
Rodzaj
Postanowienie WSA w Olsztynie

Sędziowie

Agnieszka Bińczyk

Rozstrzygnięcie

Odmówiono przyznania prawa pomocy

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy. UZASADNIENIE We wniosku z dnia "[...]", złożonym na urzędowym formularzu, W. D. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwójką dzieci. Do ich majątku należy mieszkanie, "[...]", oraz nieruchomość rolna o powierzchni "[...]". Źródłami dochodu 4-osobowej rodziny są wynagrodzenia za pracę skarżącego w wysokości "[...]" oraz jego żony w wysokości "[...]". W uzasadnieniu skarżący wskazał rodzaj i wysokość ponoszonych przez rodzinę wydatków. Pismem z dnia "[...]", skarżący wezwany został do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w terminie 10 dni od daty doręczenia wezwania oraz pouczony, że ich nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, skarżący przedłożył pismo procesowe z dnia "[...]" (data nadania), w którym wyjaśnił, iż "[...]" kupił wraz z żoną mieszkanie, w którym prowadzony jest obecnie remont, na dowód czego przedłożył faktury na materiały budowlane. W związku z powyższym, rodzina mieszka obecnie w domu, zlokalizowanym pod adresem wykazanym w rubryce nr 2.1 formularza wniosku. Skarżący wyjaśnił, iż jest właścicielem i dzierżawcą działek rolnych, na których uprawia użytki zielone "[...]" oraz zboże "[...]". Do pisma załączył kserokopię decyzji w sprawie przyznania płatności bezpośrednich "[...]". Wskazał ponownie rodzaj i wysokość ponoszonych wydatków, a dla ich potwierdzenia przedłożył dokumenty źródłowe – zaświadczenie oraz kserokopie rachunków, faktur VAT, dowodów wpłaty, itp. Do przedmiotowego pisma skarżący załączył ponadto wydruk komputerowy wyciągu z rachunku bankowego za okres od "[...]" do "[...]" oraz kserokopię własnej umowy o pracę. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje natomiast, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy. To strona ma zatem przekonać Sąd, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek, czy też tylko niektórych kosztów postępowania. Składając wniosek o przyznanie prawa pomocy, powinna tym samym przekonująco go uzasadnić, a w sytuacji, gdy zawarte w nim oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 powołanej ustawy), przedłożyć dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe pozwalające na zweryfikowanie złożonego przez nią oświadczenia i dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji materialnej. W niniejszej sprawie, w z związku z koniecznością uzupełnienia informacji na temat sytuacji materialnej skarżącego i wyjaśnienia tym samym wątpliwości powstałych na tle złożonego przez niego oświadczenia, skierowane zostało do skarżącego wezwanie. Pomimo pouczenia o skutkach niezastosowania się do przedmiotowego wezwania, skarżący nie przedłożył jednak wszystkich żądanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. W złożonym piśmie procesowym, skarżący nie wskazał przede wszystkim, jaki dochód osiąga z działalności rolniczej. Z wniosku oraz przedmiotowego pisma wynika natomiast, że skarżący jest właścicielem i dzierżawcą działek rolnych, na których uprawia użytki zielone "[...]" oraz zboże "[...]". W związku z prowadzoną działalnością rolniczą uzyskuje płatności bezpośrednie. W tych warunkach, brak ujawnienia wysokości dochodu uzyskiwanego z działalności rolniczej, stanowiącej potencjalne źródło dodatkowego dochodu rodziny skarżącego, uniemożliwia ocenę jej rzeczywistej sytuacji finansowej. Zauważyć należy, iż skarżący nie przedłożył również żądanych wyciągów z rachunku bankowego z okresu trzech ostatnich miesięcy. Przedłożył jedynie wyciąg za okres od "[...]" do "[...]", z którego wbrew stanowisku skarżącego, wyrażonemu w piśmie procesowym, nie wynika jednak jednoznacznie wysokość netto wykazanych we wniosku dochodów jego żony z tytułu umów o pracę. "[...]". W przedstawionej sytuacji, nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie jakie w rzeczywistości źródła dochodu posiadają skarżący i jego żona oraz jaki te źródła przynoszą dochód. W konsekwencji, nie można też jednoznacznie stwierdzić, że skarżący nie posiada wystarczających środków pieniężnych przy użyciu których możliwe byłoby sfinansowanie kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Brak złożenia wszystkich żądanych oświadczeń i dokumentów źródłowych, w szczególności w zakresie osiąganych dochodów, uniemożliwia ocenę rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny. Wskazać natomiast należy, że nieujawnienie przez stronę swojej sytuacji materialnej w pełnym zakresie, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, uniemożliwia podjęcie korzystnego dla niej rozstrzygnięcia. Prawo pomocy jest bowiem instytucją wyjątkową i jako taka powinno być stosowne tylko w stosunku do osób, które w sposób nie budzący wątpliwości wykazały, że spełniają przesłanki do jego otrzymania. W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.