II SAB/Rz 209/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2022 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi R. Ż. na bezczynność Wojewody Podkarpackiego w przedmiocie decyzji zamiennej pozwolenia na budowę - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić Skarżącemu R. Ż. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 11 września 2022 r. R. Ż. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skargę na bezczynność Wojewody Podkarpackiego w przedmiocie decyzji zamiennej pozwolenia na budowę z [...] września 2020 r. nr [...] znak: [...], zmieniającej decyzję Starosty [...] z [...] stycznia 2018 r. nr [...] znak: [...] wydaną dla Gminy [...]. W skardze podał, że pismem z 20 maja 2021 r. uzupełnionym następnie pismem z 10 czerwca 2021 r. skierowanym do Wojewody, złożył wniosek o unieważnienie decyzji zamiennej. Wojewoda Podkarpacki postanowieniem z [...] czerwca 2021 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania. Od powyższego postanowienia Skarżący złożył zażalenie. W związku z brakiem odpowiedzi na zażalenie przez okres 12 miesięcy wystąpił z kolejnymi wnioskami: do Wojewody Podkarpackiego o dostęp do informacji publicznej w sprawie działań jakie podjął organ w sprawie powzięcia informacji o istotnych wadach spornej decyzji pozwolenia na budowę, jednak Organ odmówił przekazania informacji. Skarżący podniósł, że projektant dokumentacji zamiennej dopuścił się fałszerstwa dokumentacji i wprowadzenia organu administracji publicznej w błąd skutkujący wydaniem decyzji obarczonej nieusuwalną wadą prawną, o czym Skarżący poinformował Główny Urząd Nadzoru Budowlanego; Inwestora - Gminę [...]; Powiatowy Nadzór Budowlany w [...], nie otrzymując jednak od ww. organów żadnej odpowiedzi. Końcowo Skarżący wskazał, że inwestycja warta 12 mln zł wymaga pełnej transparentności, wynikającej z odpowiedzialności prawnej i administracyjnej przez wszystkie organy uczestniczące w procesie budowlano - inwestycyjnym. Skarżący wskazany w procesie inwestycyjnym, jako autor dokumentacji, na podstawie której prowadzona jest inwestycja i jednocześnie osoba sprawująca nadzór autorski, nie otrzymał od organów nadzorujących procesy budowlane, żadnej odpowiedzi na składane przez siebie zawiadomienia o nieprawidłowościach, a także wyjaśnień co do prowadzonych robót. Organy odmówiły weryfikacji nieprawidłowości wynikających bezpośrednio z posiadanej przez Skarżącego dokumentacji, czym dopuściły się bezczynności. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Podkarpacki wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że sprawa dotycząca odmowy wszczęcia postępowania z wniosku o stwierdzeniem nieważności zakończyła się postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2021 r. nr [...], utrzymującym w mocy postanowienie Wojewody Podkarpackiego z [...] czerwca 2021 r. nr [...], odmawiające wszczęcia na wniosek Skarżącego, postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewoda podał także, że Skarżący zwrócił się do niego z wnioskiem z 10 sierpnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej, dotyczącym działań jakie podjął Urząd Wojewódzki w związku z powzięciem informacji o wydaniu decyzji Starosty [...] z [...] września 2020 r. nr [...] znak: [...], niezgodnie z obowiązującymi przepisami, na co udzielił Skarżącemu odpowiedzi wskazując, że nie znaleziono podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W związku z brakiem precyzyjnego określenia przedmiotu skargi pismem z 24 listopada 2022 r. wezwano Skarżącego o wyjaśnienie, czy przedmiotem skargi jest bezczynność Wojewody Podkarpackiego w sprawie wniosku o unieważnienie decyzji zamiennej pozwolenia na budowę z dnia [...] września 2020 r. nr [...] nr [...], zmieniającej decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] znak: [...], czy też bezczynność Wojewody Podkarpackiego w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W przypadku, gdy skarga dotyczy bezczynności w sprawie wniosku o unieważnienie decyzji zamiennej pozwolenia na budowę, tut. Sąd wezwał do udokumentowania wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, tj. udokumentowania wniesienia ponaglenia do Organu. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący wyjaśnił, że przedmiotem jego skargi jest: 1) bezczynność organu: "po powzięciu informacji o wadliwości decyzji administracyjnej, prowadzącej do chaosu prawnego". Podniósł, że wydana decyzja ma niekwestionowane wady prawne i została wydana w warunkach popełnienia przestępstwa przez projektanta. Pomimo złożonej informacji, żaden z organów nie poinformował o podjęciu działań w kierunku wyjaśnienia nieprawidłowości, 2) bezczynność organu w zakresie udzielenia odpowiedzi jakie faktyczne działania podjął organ celem wyjaśnienia sprawy, 3)bezczynność organu wynikająca z niezachowania trybu administracyjnego wynikającego z przepisów, zarówno w kwestii rozpatrzenia sprawy, jak i udzielenia odpowiedzi dotyczącej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sądy administracyjne zostały powołane do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawa o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. z 2022 r., poz. 2492). Zakres tej kontroli został wyznaczony przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a.: kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ten szczegółowo opisany zakres kontroli sądów administracyjnych oznacza, że kontroli sądowo administracyjnej można domagać się w ramach wymienionych wyżej przedmiotów zaskarżenia. Na podstawie dołączonych przez Skarżącego pism, w tym pism stanowiących odpowiedź na wezwanie Sądu, Sąd stwierdza, że przedmiot ten nie został w sposób dostateczny określony. Niemniej jednak wynika z nich, że powodem niezadowolenia Skarżącego jest wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny z [...] września 2020 r., Nr [...], zmieniającej decyzję Starosty [...] z [...] stycznia 2018 r., Nr [...] ( dalej: "decyzja"). Z akt sprawy wynika, że decyzja ta była przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności toczącego się z wniosku Skarżącego. Postanowieniem z [...] czerwca 2021 r., Nr [...] Wojewoda Podkarpacki odmówił wszczęcia postępowania, a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z [...] lipca 2021 r. Nr [...], utrzymał to postanowienie w mocy. W kontekście cytowanego art. 3 p.p.s.a. opisana przez Skarżącego w piśmie z 26 listopada 2022 r. bezczynność organu polegająca na niepodjęciu żadnych czynności, po powzięciu informacji o wadliwości decyzji – pkt 1 złożonego wyjaśnienia- nie mieści się w przedmiocie kontroli sądu administracyjnego. Zarzucana bezczynność nie dotyczy bowiem decyzji, czy innego rozstrzygnięcia- art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., lecz nieskonkretyzowanych czynności, których Skarżący domaga się od organu. Odwołując się do treści powołanego przepisu wskazać należy, że przedmiotem kontroli ma być nie jakakolwiek bezczynność, ale bezczynność ściśle określona przez ustawodawcę. Taką bezczynnością może być np. niewydanie decyzji rozstrzygającej o prawach czy obowiązkach, postanowienia, bądź też aktu, którego strona się domagała, a których obowiązek wydania wynika z przepisów prawa. W każdym jednak przypadku chodzi o dokonanie konkretnie wskazanej czynności, do której podjęcia organ był obowiązany. Skarżący nie wskazał jakiej konkretnie decyzji czy czynności domagał się od organu, której ten nie wykonał pozostając w bezczynności. Powołanie się na niewykonanie przez organ niczym niesprecyzowanych czynności, nie wyczerpuje żądania, z którego niewykonaniem można byłoby powiązać bezczynność organu. Natomiast Sąd stwierdza, że organ podjął czynności związane z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji. Świadczą o tym rozstrzygnięcia organu I jak i II instancji. Nie można upatrywać bezczynności organu w rozstrzygnięciach nieodpowiadających żądaniom stron. Weryfikacji tych rozstrzygnięć służą odpowiednie środki zaskarżenia. Odnośnie zaś sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia jako bezczynność w zakresie udzielenia odpowiedzi na pytanie jakie działania podjął organ celem wyjaśnienia sprawy – pkt 2 pisma z 26 listopada 2022 r., Sąd stwierdza, że również w tym zakresie przedmiot wniosku nie może być objęty kontrolą Sądu. Jak wyżej wyjaśniono skarżona do Sądu bezczynność nie może dotyczyć bezczynności organów w zakresie niepodejmowania jakichkolwiek czynności, ale ściśle określonych. Na wezwanie Sądu Skarżący nie wskazał by bezczynności w tym zakresie upatrywał w skierowanym do organu wniosku o udzielenie informacji publicznej. Podkreślić przy tym należy, że Skarżący w piśmie z 10 sierpnia 2022 r. ( data na piśmie 21 maja 2022 r., z dokumentu upp wynika, że jest to pismo skierowane do organu w dniu 10 sierpnia 2022 r.) nie powołał ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902). Nawet jeśliby przyjąć, że Skarżący bezczynności upatruje w nieudzieleniu informacji publicznej, to z dołączonych akt wynika, że organ odpowiedział na kierowany do niego przez Skarżącego w dniu 10 sierpnia 2022 r. wniosek i udzielił wyjaśnień w piśmie z 24 sierpnia 2022 r. Również wymieniona przez Skarżącego w pkt 3 pisma z 26 listopada 2022 r. bezczynność, nie może być przedmiotem merytorycznej kontroli Sądu. Podobnie jak w poprzednich przypadkach wskazać należy, że ustawodawca nie przewidział możliwości kontroli bezczynności polegającej na "niezachowaniu przez organ trybu administracyjnego wynikającego z przepisów ..." Tego rodzaju zarzut mógłby stanowić przedmiot kontroli Sądu w ramach prawidłowo uruchomionego środka zaskarżenia w stosunku do wskazanego przedmiotu, czego w sprawie zabrakło. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1p.p.s.a.