III SA/Po 51/20

SENTENCJA Dnia 29 września 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Małgorzata Górecka (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: St. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] listopada 2019r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018 oddala skargę UZASADNIENIE III SA/Po 51/20 UZASADNIENIE Decyzją z [...] listopada 2019 r. Dyrektor WOR ARiMR w P. utrzymał w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR w P. z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018. Organ wskazał, że strona za pośrednictwem platformy aplikacyjnej złożyła e- wniosek w dniu [...] czerwca 2018 r. o płatności na rok 2018 wraz z załącznikiem graficznym. Strona zadeklarowała do płatności na rok 2018 działki ewidencyjne nr [...] położone w województwie wielkopolskim, powiecie pilskim, gminie B., obrębie B. i nr [...] położoną w województwie wielkopolskim, powiecie pilskim, gminie M.K.. Łączna powierzchnia działek zgłoszona do płatności wynosiła [...] ha w ramach JPO We wniosku wskazano: Działka rolna A o powierzchni [...] ha, Działka rolna B o powierzchni [...] ha Działka rolna C o powierzchni [...] ha Działka rolna D o powierzchni [...] ha Działka rolna E o powierzchni [...] ha. W ramach tego wniosku zadeklarowano również płatność za zazielenienie, płatność ONW oraz płatność rolno- środowiskowo- klimatyczną. Organ I instancji stwierdził, że JPO, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane płatnościami obszarowymi, są przyznawane do powierzchni działki rolnej , która spełnia wymogi określone w art. 8 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2018.1312), w tym spełnia warunek dotyczący powierzchni takiej działki, która nie może być mniejsza niż 0,1 ha. Organ w oparciu o tę podstawę stwierdził konieczność wykluczenia działki rolnej D z płatności ze względu na brak minimalnej powierzchni działki rolnej 0,1 ha zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy. Dlatego uznał, że płatność obszarowa dla tej działki nie przysługuje. Ostatecznie organ I instancji przyznał w decyzji z dnia [...].05.2019r. JPO w wysokości [...] zł i płatność za zazielenienie w wysokości [...] zł. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła strona zarzucając organowi, który ją wydał oparcie rozstrzygnięcia na nieprawidłowych ustaleniach faktycznych. Strona wskazała, że działki rolne D i B były użytkowane rolniczo, zostały skoszone i stanowiły kompleks działek a zatem do płatności powinna być uwzględniona suma powierzchni tychże działek co oznacza, że powierzchnia jest wyższa niż 0,1 ha. Strona zarzucała organowi, że ten nie zapewnił stronie czynnego udziału w postępowaniu. Organ odwoławczy rozpatrując wniesione odwołanie decyzją z dnia [...] .11.2019r. utrzymał w mocy decyzję zaskarżoną nie podzielając argumentów strony odwołującej. Organ odwoławczy stwierdził, że mając na uwadze wniosek na rok 2018 i deklarację działki D oraz jej przedstawienie graficzne na dołączonym do wniosku załączniku graficznym, nie sposób zgodzić się z twierdzeniem odwołującego , że działka stanowi kompleks z działką rolną B. Zadeklarowana powierzchnia na działce rolnej D jednoznacznie potwierdza brak spełnienia warunku zawartego w art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy. Dalej organ odwoławczy wskazał, że jeżeli producent rolny zdecydował się być uczestnikiem wybranego programu pomocowego, jego prawa i obowiązki normują obowiązujące przepisy prawa wspólnotowego i krajowego. To wnioskujący o pomoc ponosi odpowiedzialność za informacje podane we wniosku, które powinny być zgodne ze stanem faktycznym jak również z żądaniami i wolą samych wnioskodawców. Decyzje w sprawie przyznania płatności wydaje się w oparciu o dane podmiotowe i przedmiotowe podane przez producenta rolnego we wniosku. Przepisy K.p.a. odnoszące się do podań nie obarczają organu obowiązkiem dopilnowania aby wniosek strony w optymalnym stopniu uwzględnił jej interesy ekonomiczne wynikające z przepisów prawa. Obowiązki organu wynikające z art. 9 k.p.a. nie mogą iść tak daleko, aby organ miał ponosić odpowiedzialność za stronę merytoryczną wniosku rolnika. Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący zarzucił organowi: - naruszenie przepisów procesowych- art. 7, 77§ 1 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie skierowania do ponownej weryfikacji na poziomie GIS działek B i D na działce ewidencyjnej nr [...] a w przypadku braku jednoznacznego stanowiska skierowania do weryfikacji w terenie celem wykonania pomiarów powierzchni użytkowanej rolniczo i stwierdzenia czy działki B i D stanowią w istocie jedną działkę rolną, - naruszenie przepisów prawa materialnego- art. 3 ust. 2 pkt 1,3 i 4 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, poprzez uznanie, że działki rolne B i D na działce ewidencyjnej nr [...] w istocie stanowią nie jedną a dwie działki rolne. Skarżący twierdził, że po raz pierwszy wypełniał i wysyłał wniosek o płatność za pośrednictwem platformy t.j. korzystając z aplikacji internetowej i pomimo udziału w szkoleniach złożenie wniosku w formie elektronicznej było problematyczne w szczególności w zakresie wyrysowania działek. W wielu przypadkach system "sam" dzielił lub scalał działki , co automatycznie przenosiło się na część tabelaryczną wniosku w zakresie wypełnienia o dane co do powierzchni działki. W toku postępowania administracyjnego skarżący wskazywał, że w roku 2018 działki rolne B i D były użytkowane rolniczo, zostały skoszone i stanowiły kompleks a zatem do płatności powinna być uwzględniona suma powierzchni tych obu działek a to oznacza, że łącznie mają powierzchnię wyższą niż 0,1 ha.. Skarżący podnosił , że po ponownym rozpoznaniu sprawy organ nie odniósł się do twierdzeń skarżącego i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko pomimo, że był zobligowany do tego, po przeprowadzonej kontroli na poziomie GIS w zakresie działek B i D ewentualnie do weryfikacji twierdzeń skarżącego w terenie. Do skargi skarżący dołączył dokonany przez skarżącego obrys działek rolnych D i B. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145 -150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżony akt, jeśli stwierdzi, że wydano go z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) P.p.s.a. Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Dyrektora W. Oddziału Regionalnego ARiMR w P. jak i poprzedzająca ją decyzja Kierownika BP ARiMR w P. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Skarżący ubiegał się o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2018 Strona zadeklarowała do płatności na rok 2018 działki ewidencyjne nr [...] położone w województwie wielkopolskim, powiecie pilskim, gminie B., obrębie B. i nr [...] położoną w województwie wielkopolskim, powiecie pilskim, gminie M.K.. Łączna powierzchnia działek zgłoszona do płatności wynosiła [...] ha w ramach JPO We wniosku wskazano: Działka rolna A o powierzchni [...] ha, Działka rolna B o powierzchni [...] ha Działka rolna C o powierzchni [...] ha Działka rolna D o powierzchni [...] ha Działka rolna E o powierzchni [...] ha. W ramach tego wniosku zadeklarowano również płatność za zazielenienie, płatność ONW oraz płatność rolno- środowiskowo- klimatyczną. Organ I instancji stwierdził, że JPO, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane płatnościami obszarowymi, są przyznawane do powierzchni działki rolnej , która spełnia wymogi określone w art. 8 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2018.1312), dalej zwana "ustawą", w tym spełnia warunek dotyczący powierzchni takiej działki, która nie może być mniejsza niż 0,1 ha. Organ w oparciu o tę podstawę stwierdził konieczność wykluczenia działki rolnej D z płatności ze względu na brak minimalnej powierzchni działki rolnej 0,1 ha zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy. Dlatego uznał, że płatność obszarowa dla tej działki nie przysługuje. Organ odwoławczy rozpatrując wniesione odwołanie decyzją z dnia [...] .11.2019r. utrzymał w mocy decyzję zaskarżoną nie podzielając argumentów strony odwołującej. Organ odwoławczy stwierdził, że mając na uwadze wniosek na rok 2018 i deklarację działki D oraz jej przedstawienie graficzne na dołączonym do wniosku załączniku graficznym, nie sposób zgodzić się z twierdzeniem odwołującego , że działka D stanowi kompleks z działką rolną B. Zadeklarowana powierzchnia na działce rolnej D jednoznacznie potwierdza brak spełnienia warunku zawartego w art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy. Zdaniem organu odwoławczego wystarczającym dla dokonania ustaleń faktycznych odnośnie działki rolnej D było oparcie się na wniosku skarżącego i jego załączniku graficznym. Zdaniem organu odwoławczego przedstawienie graficzne nie potwierdza argumentu podniesionego w odwołaniu. Zauważyć należy, że w rozpoznawanej sprawie organ wydał decyzję w I instancji rozpoznając sprawę ponownie a więc po uchyleniu pierwotnie wydanej decyzji nr [...] z dnia [...].02.2019r. W decyzji z dnia [...].02.2019r. organ I instancji ustalił, że zgodnie z treścią wniosku działka rolna D zadeklarowana na powierzchni [...] ha do JPO nie spełnia warunku określonego w art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy Od tej decyzji odwołał się skarżący, który w odwołaniu wskazał, że działki E i D są użytkowane rolniczo , zostały skoszone a także każda z tych działek użytkowanych rolniczo ma powierzchnię powyżej 0,1 ha. Organ odwoławczy rozpatrując to odwołanie decyzją nr [...] z dnia [...].04.2019r. uchylił decyzję w całości dając organowi I instancji wytyczne. W wytycznych organ odwoławczy wskazał, że prowadzony przez Agencję i wykorzystywany do przyznawanie i wypłaty płatności krajowy system ewidencyjny zawiera dane dotyczące powierzchni całego gospodarstwa rolnego oraz powierzchni wchodzących w jego skład działek ewidencyjnych, zawiera przede wszystkim dane umożliwiające identyfikację działek rolnych tego gospodarstwa- ich powierzchni , lokalizacji i sposobu wykorzystania. Mając na względzie deklaracje odwołującego, obrys na załączniku graficznym, wyjaśnienia zawarte w odwołaniu jak również obraz ortofotomapy zarejestrowany w bazie systemu informatycznego z dnia [...] kwietnia 2016r. , organ odwoławczy stwierdził, że zasadnym będzie skierowanie do ponownej weryfikacji na poziomie GIS , zaś w przypadku braku jednoznacznego stanowiska należy rozważyć zasadność skierowania spornej działki ewidencyjnej do weryfikacji w terenie w celu wykonania pomiarów powierzchni rzeczywiście użytkowanej. W tym kontekście należy zauważyć, że organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę stwierdził, że dokonał ponownej weryfikacji spornej działki E i przyznał odwołującemu rację w kwestii zadeklarowanej powierzchni działki E do płatności. Natomiast co do działki D podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Ponownie zaznaczenia wymaga to, że sprawa była ponownie rozpatrzona i skarżący już w pierwszym odwołaniu twierdził, że działka D ma powyżej 0,1 ha. To odwołanie było przedmiotem analizy dokonanej przez organ odwoławczy, który w uzasadnieniu swojej decyzji nakazał organowi I instancji zweryfikować na poziomie GIS obraz spornej działki ewidencyjnej bowiem dotychczas organ opierał się na obrazie ortofotomapy zarejestrowanym w bazie systemu informatycznego z dnia [...].04.2016r. Tak więc rozpatrując sprawę ponownie organ I instancji wykonał wytyczne udzielone jemu przez organ odwoławczy i dokonał aktualnej weryfikacji spornej działki ewidencyjnej pod kątem jej wykorzystania rolniczego. Organ po ponownej weryfikacji potwierdził stanowisko skarżącego w przedmiocie powierzchni działki E rolniczo użytkowanej stwierdzając, że powierzchnia deklarowana tej działki jak i stwierdzona wynosi 0,11 ha . Co do działki D podtrzymał swoje stanowisko opierając się na złożonym przez skarżącego wniosku i załączniku graficznym. Otóż podkreślić trzeba, iż postępowanie przed organami ARiMR zostało w dość istotny sposób zmodyfikowane, uzyskując szczególny charakter w stosunku do postępowania administracyjnego uregulowanego w K.p.a.. Do najistotniejszych zmian należy zaliczyć odejście od fundamentalnej zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 7 Kpa, tj. organy ARiMR zostały zobowiązane jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego w miejsce dotychczasowego obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Przyjęto też zasadę, iż ciężar dowodu ciąży na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Tak więc, konsekwencją tej zasady jest przeniesienie ciężaru dowodu na podmiot, który z tego faktu czerpie korzyści. Tym samym w obowiązującym obecnie stanie prawnym strona jest zmuszona do większej aktywności. Ograniczone również zostały zasady takie jak: czynnego udziału strony w postępowaniu i udzielania informacji poprzez przyjęcie, iż tylko na żądanie strony organ zobowiązany jest je przestrzegać. Zdaniem Sądu wieloletnia praktyka w ubieganiu się przez stronę o różnego rodzaju płatności do gruntów rolnych winna tym bardziej obligować do aktywności w trakcie postępowania przed organami administracji. Podanie błędnych danych we wniosku ( dotyczących powierzchni kwalifikującej się do dopłat ) obarcza negatywnymi skutkami samego producenta, który – jak już wskazano powyżej – winien dochować należytej wysokiej staranności ubiegając się o przyznanie płatności rolniczych. Skarżący twierdzi, że pierwszy raz składał e-wniosek i przy jego wypełnieniu napotykał na trudności pomimo odbytych szkoleń. Stwierdzić jednak należy, że skarżący w swoim odwołaniu od pierwszej decyzji wydanej w pierwszej instancji nie powoływał się na tę okoliczność. Także nie formułował twierdzeń aby działka D stanowiła kompleks z działką B chociaż już wówczas organ odmawiając tej działce płatności powołał się na brak spełnienia wymogu co do minimalnej powierzchni. Skarżący nie składał wcześniej jakichkolwiek wyjaśnień i nigdy korygował wniosku. Organ II instancji wyjaśnił , że opierał się na treści wniosku i dołączonym do niego załączniku graficznym, który zawiera wyraźny obrys działki D jako działki odrębnej. Podane w części tabelarycznej wniosku dane co do powierzchni działki rolnej D wyraźnie wskazują na brak spełnienia warunku co do powierzchni minimalnej uprawniających do przyznania dla przedmiotowej działki płatności JPO. Zgodnie bowiem z treścią art. 8 ust. 1 pkt 1 - 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej płatnościami obszarowymi są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami"; 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Z treści powyżej przywołanych przepisów wynika zatem, iż jednym z warunków uzyskania płatności jest złożenie prawidłowo wypełnionego wniosku i oznaczenie przez stronę wnioskującą działki (działek) oraz powierzchni zadeklarowanych działek użytkowanych rolniczo, co do którego strona ubiega się o przyznanie płatności. Skarżący wypełnił wniosek, którego sprawdzenia dokonał organ rozpatrując sprawę ponownie . Kolejny raz podkreślenia wymaga to, iż organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ustawodawca zdecydował się na odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w części drugiej art. 7 k.p.a., nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Konsekwencją odejścia od tej zasady jest również rezygnacja z zasady postępowania dowodowego, wyrażonej w art. 77 k.p.a. Stosownie do powyższego przepisu k.p.a., na organ administracji publicznej nałożony został obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, przy czym obowiązek ten należy rozumieć w ten sposób, że organ albo czyni to z własnej inicjatywy, jeżeli uważa za konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, albo gromadzi w aktach sprawy dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy. Zatem to organy administracji publicznej "podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy", aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy obowiązek ten został ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego (całego), wskazanego we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i innych uczestników postępowania. Na ARiMR nie ciąży natomiast obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności. W art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy chodzi przede wszystkim o dowody wskazane we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i ewentualnie innych uczestników postępowania. W postępowaniu w sprawie przyznania płatności to nie organ administracji publicznej, a posiadacz gruntów ma przedstawić wszystkie dowody niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Jest to zatem oparcie postępowania dowodowego w znacznym stopniu na dowodach przedstawionych przez stronę w toku postępowania, a tym samym przeniesienie ciężaru dowodowego na osobę, która z faktu wywodzi skutki prawne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 87/11, dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu rozpoznającego przedmiotową skargę powyższe modyfikacje nie oznaczają jednak, że organy ARiMR zwolnione zostały z konieczności oparcia podejmowanego rozstrzygnięcia na nie budzącym wątpliwości, wystarczającymi i przekonywującym materiale dowodowym. Następstwem bowiem wskazanej modyfikacji reguł postępowania w postępowaniu w sprawie przyznania płatności jest wzmożenia przez ustawodawcę aktywności stron postępowania pod rygorem wywiedzenia dla nich negatywnych skutków, przy jednoczesnym ograniczeniu w stosunku do ogólnych reguł, a nie wyłączeniu zadań organu prowadzącego postępowanie w zakresie obowiązku zgromadzenia i zebrania materiału dowodowego sprawy. Tym samym uznać należy, że organ w dalszym ciągu ma decydujący wpływ na kształt prowadzonego postępowania dowodowego. W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano ustalenia organu, co do powierzchni działki rolnej D, zgłoszonej przez skarżącego do przyznania płatności oparte zostały na danych zawartych we wniosku i dołączonym do niego załączniku graficznym. Bezspornym pozostaje, że kontrola administracyjna jest pierwszą i podstawową kontrolą, której poddawany jest każdy wniosek o przyznanie płatności. Kontrole te mogą być natomiast uzupełniane przez system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy, to jest potwierdzenia, czy stan faktyczny na kontrolowanych działkach odpowiada deklaracjom strony zawartym we wniosku o przyznanie płatności. Tym samym ustalenia poczynione w trakcie kontroli na miejscu nie koniecznie muszą - choć mogą - być tymi, które zostaną przyjęte do ostatecznych obliczeń. Uzyskane w trakcie kontroli na miejscu dane zostają bowiem poddane analizie w systemie identyfikacji działek, co też uczyniono realizując wytyczne organu odwoławczego. Organ dokonał sprawdzenia , zgodnie z wytycznymi udzielonymi przez organ odwoławczy. Skarżący w trakcie postępowania administracyjnego nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń pomimo, że mógł to uczynić już na wcześniejszym etapie składając po raz pierwszy odwołanie. W tej sytuacji, skoro zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja odpowiada prawu Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.