II OZ 1083/08
Sądy administracyjne2008-10-17
Sygnatura
II OZ 1083/08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2008-10-17
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Jerzy Bujko
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 498/07 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia zażalenie oddalić.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek A. W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 20 listopada 2007 r. oddalającego jej skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Pismem z dnia 10 czerwca 2008 r. A. W. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W wyniku wezwania przez Sąd skarżąca wyjaśniła, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 10 czerwca 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że pomimo, iż wniosek sporządzony został w dniu 10 czerwca 2008 r. to jego nadanie w placówce pocztowej w dniu 19 czerwca 2008 r. oznaczało, iż wniesiony on został z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. a zatem podlegał on odrzuceniu na mocy art. 88 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie Sądu A. W. wniosła o jego uchylenie wskazując, że kolejne uchybienie terminowi procesowemu wynikło z uwagi na nawrót choroby i nastąpiło "poza świadomością wnioskodawczyni".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie może być uwzględnione wobec braku uzasadnionych podstaw.
Istotną dla rozstrzygnięcia zasadności wniesionego zażalenia jest kwestia ustalenia początku biegu terminu do złożenia przez stronę wniosku w trybie art. 86 i 87 p.p.s.a. Wniosek taki stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. wnosi się do Sądu, przed którym uchybiona czynność miała zostać dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przeszkody uchybienia temu terminowi. Rozpatrując z kolei pojęcie przeszkody uchybienia terminu należy mieć na uwadze treść art. 86 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu w stosunku do strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd (na jej wniosek) postanowi o przywróceniu terminu.
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji był upoważniony do przyjęcia na podstawie wyjaśnień skarżącej, iż ze względu na zły stan zdrowia była ona w stanie złożyć wniosek o przywrócenie terminu z tak znacznym jak wykazane wyżej opóźnieniem. Jednocześnie jednak Sąd ten trafnie zauważył, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia o sporządzenie uzasadnienia wyroku nadany został w dniu 19 czerwca 2008 r. i dzień ten należało traktować jako dzień wniesienia pisma do Sądu.
Skoro zatem zgodnie z oświadczeniem wnioskodawczyni, iż w niniejszej sprawie ustanie przyczyny uchybienia miało miejsce w dniu 10 czerwca 2008 r. to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu mijał w dniu 17 czerwca 2008 r. Wobec bezsprzecznego przekroczenia terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. podnoszone w zażaleniu argumenty, jakkolwiek mogą być uznane za okoliczności istotne przy ocenie winy skarżącej za to uchybienie w niedotrzymaniu kolejnego już terminu do dokonania czynności procesowej, to nie stanowią właściwej podstawy do podważenia orzeczenia sądu.
Ze wskazanych powodów nie można było uznać, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego będące przedmiotem zażalenia uchybia prawu. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p,.s.a., miał obowiązek orzec jak w sentencji.