II SAB/Sz 134/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na przewlekłość Dyrektora Zakładu Karnego w S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a I odrzucić skargę II zwrócić skarżącemu wpis sądowy uiszczony od skargi w kwocie [...] zł UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. radca prawny R. Z. - działając na podstawie pełnomocnictwa procesowego L. K. - wniosła w jego imieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie przez Dyrektora Zakładu Karnego postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku o przyznanie skarżącemu pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego. Jednocześnie ze skargą został uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wykazania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi - czy przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu skarżący skierował do organu wyższego stopnia zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. Wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r. – co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji sądowej karta [...] akt. Pełnomocnik strony nie wykonał powyższego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez organ wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do powyższego skarżący winien, przed wniesieniem do Sądu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Zakładu Karnego w sprawie z jego wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego, skierować do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie dopełnił powyższego wymogu w swojej sprawie, co powoduje, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna przed sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzekł w punkcie pierwszym postanowienia o odrzuceniu skargi. Natomiast w punkcie drugim postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.