I OZ 899/09

SENTENCJA Dnia 30 września 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2009 roku, sygn. akt I SA/Wa 844/09 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2009 roku, Nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił W.K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Sąd I instacnji wyjaśnił, że w niniejszej sprawie oczywista bezzasadność skargi ma przyczynę procesową. Skarga złożona bowiem została bez wyczerpania przez skarżącego możliwości wzruszenia kwestionowanego postanowienia w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego trybie odwoławczym. Stosownie zaś do art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Nie wyczerpanie przez W.K. trybu odwoławczego oznacza, że jego skarga nie może być merytorycznie rozpoznana. Tym samym jest ona oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 247 p.p.s.a i w tej sytuacji prawo pomocy skarżącemu nie przysługuje. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. Innymi słowy przyznanie prawa pomocy, nawet jeżeli zachodzą ku temu przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, jest niedopuszczalne jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli już na pierwszy rzut oka, bez głębszej analizy prawnej, dostrzec można, że nie zasługuje ona na uwzględnienie lub nie może zostać rozpoznana. Z taką sytuacją mamy niewątpliwie do czynienie w sprawie niniejszej, bowiem skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, nie wyczerpał, warunkującego dopuszczalność skargi, toku instancji przed organami administracji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.