VII SAB/Wa 66/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych w przedmiocie braku odpowiedzi na pismo postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 25 stycznia 2011 r., nadesłanym drogą elektroniczną, P. W. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych. Skarżący zaznaczył, że wszelkiej korespondencji w sprawie oczekuje w takiej formie lub za pośrednictwem faksu. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2011 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 5 lipca 2011 r., o czym świadczy znajdujący się w aktach sprawy raport transmisji danych. Pomimo upływu terminu skarżący nie wykonał ww. zarządzenia. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2011 r., ponownie wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie przesłano skarżącemu kserokopię skargi. Wezwanie doręczono w dniu 31 sierpnia 2011 r., o czym świadczy znajdujący się w aktach sprawy raport transmisji danych. Pomimo upływu terminu skarżący nie wykonał ww. zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w niniejszej sprawie nie występują. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującej oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2005, str. 204-205). Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, Sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. W rozpatrywanej sprawie uznać należy, iż dla skuteczności pisma wniesionego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2011r., I OZ 341/11 publ. w Internecie; postanowienie NSA z dnia 27 maja 2011r. I OZ 379/11 publ. w Internecie). Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie uzupełnił, w zakreślonym przez Sąd terminie, wymienionego braku formalnego i nie podpisał skargi Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W związku z powyższym skargę należało uznać za obarczoną brakiem formalnym, skutkującym jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.