I FZ 104/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 810/11 w sprawie ze skargi M. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 1 września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił M. F. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 1 września 2011 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Ze stanu sprawy wynikało, że postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę M. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 1 września 2011 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 9 stycznia 2012r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jego pełnomocnik doradca podatkowy G. W. przebywał na zwolnieniu lekarskim w dniach od 13 października 2011r. do 5 stycznia 2012r. i w tym okresie był niezdolny do wykonywania swoich obowiązków, dlatego nieuiszczenie stosownego wpisu w przepisanym terminie nastąpiło bez jego winy. W chwili powrotu do pracy w dniu 9 stycznia 2012r. pełnomocnik powziął wiadomość o treści postanowienia Sądu z dnia 22 grudnia 2011r. i o nieuiszczeniu wpisu. W związku z powyższym, w ocenie skarżącego, wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny, a termin do jego złożenia został zachowany. Do wniosku załączono kopie zaświadczeń lekarskich G. W. potwierdzających niezdolność do pracy w dniach od 13 października 2011r. do 5 stycznia 2012r. oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Sąd I instancji wskazał, że strona wnosząca o przywrócenie uchybionego terminu winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność w zachowaniu terminu oraz fakt, że przeszkoda była od niego niezależna. W przekonaniu Sądu, w stanie faktycznym sprawy, wnioskodawca wymogu tego nie dopełnił. Okoliczności przemawiającej za przywróceniem uchybionego terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie może w szczególności stanowić fakt przebywania pełnomocnika strony na zwolnieniu lekarskim. W orzecznictwie sądowym, wypracowany jest pogląd, że zwolnienie lekarskie, samo w sobie, nie przemawia za uwzględnieniem prośby o przywrócenie terminu, albowiem argument ten nie uprawdopodabnia faktu, że uchybienie terminowi miało niezawiniony charakter. Z przedłożonych zwolnień lekarskich wynika, że dolegliwości zdrowotne pełnomocnika nie uniemożliwiały mu chodzenia. Zatem miał możliwość dostępu do akt prowadzonych spraw, komputera i adresów klientów. Zażalenie od powyższego postanowienia złożył pełnomocnik skarżącego zarzucając orzeczeniu naruszenie art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm.) dalej: P.p.s.a. poprzez jego błędną interpretację. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz obciążenie strony przeciwnej zwrotem kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pełnomocnik strony wskazał, że Sąd na podstawie dostępnych dokumentów błędnie ocenił stan faktyczny i tym samym błędnie zastosował art. 87 § 2 P.p.s.a., bowiem skarżący przebywający na zwolnieniu lekarskim nic nie wiedział o wezwaniu do uiszczenia wpisu i biegu terminu do jego zapłaty. Skoro skarżący nie dysponował jakąkolwiek wiedzą o konieczności uiszczenia wpisu, to nie mógł podjąć starannych czynności w prowadzeniu sprawy o charakterze wskazanym przez Sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) dalej: P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że odpowiada ono prawu. Słusznie wskazano w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sądu I instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Prawidłowo stwierdzono, że z przedstawionych przez pełnomocnika strony zwolnień lekarskich wynikało, że dolegliwości zdrowotne nie uniemożliwiały mu chodzenia, zatem mógł mieć dostęp do akt prowadzonej sprawy. Ponadto uiścić wpis w sprawie mógł któryś ze współpracowników Kancelarii pełnomocnika. Nie bez znaczenia jest również, że pełnomocnik nie podjął starania w nawiązaniu kontaktu z mocodawcą i nie poinformował strony, że w związku z chorobą nie będzie w stanie prowadzić jego sprawy i dokonać w jego imieniu czynności procesowych. Tymczasem jak słusznie podkreślił Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich – w tym przypadku pełnomocnika. Wobec powyższego uzasadniona była ocena Sądu I instancji, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Nieprawdziwe jest twierdzenie pełnomocnika skarżącego zawarte w zażaleniu, że to skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim, więc nie mógł podjąć starannych czynności w prowadzeniu sprawy. Należy w tym miejscu podkreślić, że skarżący ustanowił swoim pełnomocnikiem doradcę prawnego G. W. i to on zobowiązany był do dokonywania w imieniu strony czynności procesowych w tym uiszczenia wpisu od skargi. W konkluzji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie nie jest zasadne i jako takie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.