Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

IV SA/Gl 853/08

Sądy administracyjne2008-12-12
Sygnatura
IV SA/Gl 853/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2008-12-12
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Stanisław Nitecki

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień dla wdów po kombatantach postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącej wpis od skargi w wysokości [...] zł. UZASADNIENIE Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 20 ust. 3 w związku z art. 21 ust. 2 pkt. 4 lit. "c" ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371) odmówił A.S. przyznania uprawnień określonych w art. 20 ust. 2 w związku z ust. 3 ustawy. Odwołanie od decyzji tej wniosła A.S., która wyraziła niezadowolenie z otrzymanej decyzji i wskazała, że mąż jej walczył z bandami UPA i bandami, które po wojnie grasowały i rabowały, zaznaczyła także, że nie walczył z oddziałami podziemia polskiego. Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ ten podtrzymał swoje stanowisko zajęte w pierwszej decyzji i uznał, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające przyznanie A.S. uprawnień jako wdowy po kombatancie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniosła A.S. W skardze podniosła, że nie weryfikuje się już osób, które zmarły, zatem skoro jej mąż posiadał uprawnienia kombatanckie to ona winna je również otrzymać. Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi i przywołał analogiczną argumentację z tą którą zamieścił w zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych uwzględnił w całości skargę i przyznał stronie uprawnienia wdowy po kombatancie. Skarżąca pismem z dnia [...] cofnęła wniesioną skargę wystąpiła o zwrot kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania w sposób skuteczny cofnęła skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy rozstrzygnięcia dotkniętego wadą nieważności. Mając, zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt. 1 wyżej wymienionej ustawy umorzyć postępowanie sądowe. Po myśli art. 232 § 1 pkt. 1 lit. "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sąd administracyjny z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego, jeżeli cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie zaskarżono. W rozpatrywanej sprawie Sąd spotkał się z tego typu sytuacją, gdyż wpis został uiszczony w dniu [...] a w dniu [...] skarżąca cofnęła wniesioną skargę. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.