IV SA/Gl 1273/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie transportu drogowego i przekazów - kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik M.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym podano, iż uwzględnienie wniosku nie będzie skutkowało pokrzywdzeniem żadnego z uczestników postępowania, a ma na celu jedynie zapobieżenie powstania szkody po stronie skarżącego. Nadto w piśmie datowanym na dzień [...]r, pełnomocnik skarżącej uzupełnił skargę w zakresie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W piśmie tym akcentowano, że orzeczona kara pieniężna w wysokości [...] zł jest znaczna. Konieczność uiszczenia całej kwoty przed ostatecznym zakończeniem postępowania w sprawie sprawia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, co może prowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata kary może skutkować naruszeniem płynności finansowej firmy skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednocześnie wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę skarżącą zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeśli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż skarżący zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (Komentarz do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005 r.). Na skarżącym zatem ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane we wniosku okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, przyjdzie wskazać, że pełnomocnik skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przytoczył okoliczności przemawiających za jego zasadnością. Zawarte we wniosku ogólne stwierdzenie, że zapłata kary pieniężnej w wysokości [...] zł może skutkować naruszeniem płynności finansowej firmy skarżącego i powstaniem szkody, w ocenie Sądu, nie jest wystarczające do uznania, iż zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera konkretnych informacji odzwierciedlających sytuację skarżącego i mogących uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody i to "znacznej" lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tych okolicznościach należało uznać, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, na podstawie 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.