I OZ 688/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wójta Gminy P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SO/Kr 1/08 o wymierzeniu Wójtowi Gminy P. grzywny w sprawie z wniosku W. B. o wymierzenie Wójtowi Gminy P. grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE W. B. złożył wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy P. grzywny za nieprzekazanie sądowi jego skargi z dnia 1 czerwca 2007 r. na bezczynność Wójta Gminy P. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, pismem z dnia 8 czerwca 2007 r. Wójt Gminy P. wyjaśnił, że pomimo, iż adresatem skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, to z treści tej skargi jednoznacznie wynika, że dotyczy ona działalności Wójta Gminy w przedmiocie wszczęcia i prowadzenia rozgraniczenia nieruchomości, w związku z czym uznał, iż należy przekazać tę skargę do rozpatrzenia Radzie Gminy P. na podstawie art. 231 k.p.a. Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SO/Kr 1/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzył Wójtowi Gminy P. grzywnę w wysokości 1.000 zł, wskazując na art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.,170 ze zm.). Sąd podkreślił, że 30 dniowy termin do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, o czym stanowi art. 54 § 2 wskazanej ustawy, w niniejszej sprawie dla skargi na bezczynność Wójta Gminy P. złożonej w dniu 1 czerwca 2007 r., upłynął w dniu 2 lipca 2007 r. Sąd zaznaczył, że wymierzając tę grzywnę, miał na uwadze, iż następstwem nieprzekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, było złożenie przez skarżącego kolejnej – identycznej – skargi z dnia 15 czerwca 2007 r. wprost do Sądu oraz złożenie skargi z dnia 1 października 2007, co do której Sąd orzekł postanowieniem z dnia 26 listopada 2007 r. , sygn. akt III SAB/Kr 34/07. Na to postanowienie Wójt Gminy P. złożył zażalenie, zarzucając Sądowi błąd w ustaleniach faktycznych i przyjęcie, że 30 dniowy termin, o którym mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, upłynął w niniejszej sprawie 2 lipca 2007 r., podczas, gdy w rzeczywistości akta administracyjne pozostawały przy innej sprawie sądowej, więc nie było konieczności żądania ich zwrotu, celem przedstawienia złożonej w nich skargi wraz z odpowiedzią, a następnie ich przesyłania. Wójt podniósł także, iż naprawił swój błąd, przesyłając odpowiedź na skargę oraz, iż skarżący składa wiele skarg, nieraz po kilka w miesiącu, a akta przedmiotowych spraw znajdują się w wielu organach. Organ podniósł również, że przedmiotowa skarga została zakwalifikowana jako skarga na działalność Wójta, a te – w myśl art. 229 pkt 3 w związku z art. 228 k.p.a. – rozpatruje Rada Gminy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do treści art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu, organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy może orzec na wniosek skarżącego o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 55, to jest w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia takiej grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody. Natomiast wymierzając grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W niniejszej sprawie Wójt Gminy P. nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi W. B. z dnia 1 czerwca 2007 r. na bezczynność Wójta Gminy P. w związku ze stanowiskiem tego organu zawartym w pismach z dnia 5 kwietnia 2007 r. i 25 kwietnia 2007 r. w przedmiocie wszczęcia i prowadzenia rozgraniczenia nieruchomości, czemu organ nie zaprzeczył. Organ nie wykonał zatem podstawowego ciążącego na nim obowiązku, któremu to obowiązkowi odpowiada po stronie skarżącego uprawnienie do żądania jego wykonania. W każdej bowiem sytuacji, gdy wniesiona została skarga, organ winien wypełnić ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego do kompetencji Wójta Gminy P. nie należała ocena, czy przedmiotowa skarga podlega, czy też nie, kognicji sądu administracyjnego. Takiej bowiem oceny dokonuje każdorazowo wojewódzki sąd administracyjny, który na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 może odrzucić skargę, co podlega dalszej ewentualnej kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym uznać należy, że niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na okoliczność, że akta administracyjne pozostawały przy innej sprawie sądowej, nie usprawiedliwia nieprzekazania tej skargi sądowi administracyjnemu. Może jedynie być "okolicznością łagodzącą" przy orzekaniu o wysokości kary grzywny, co miało miejsce w niniejszej sprawie, bowiem wymierzona przez Sąd pierwszej instancji kara grzywny w wysokości 1.000 zł wskazuje na to, że Sąd ten wziął pod uwagę stopień zaniedbania obowiązków przez organ, jak również fakt, że organ w sposób przekonywujący uzasadnił przyczyny niewypełnienia ciążącego na nim obowiązku. Dlatego też Sąd wymierzył karę grzywny w dolnej granicy jej wymiaru, które to stanowisko w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny. Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie Wójt Gminy P. był zobowiązany przekazać właściwemu sądowi administracyjnemu skargę wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, czego jednak nie uczynił, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2008 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.