Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Ol 1117/14

Sądy administracyjne2014-12-10
Sygnatura
II SA/Ol 1117/14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia
2014-12-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Olsztynie

Sędziowie

Janina Kosowska

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 16 października 2014r. została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie skarga A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Stosownie jednak do art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Mając na uwadze powyższą regulację prawną, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, w dniu 22 października 2014r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200zł. Mimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych zaniedbania nałożonemu obowiązkowi, w zakreślonym terminie nie został uiszczony należny w sprawie wpis. Pismem z dnia 29 października 2014r. (data nadania przesyłki pocztowej) skarżący poinformował jedynie Sąd, że w związku z żądaniem przez organ zwrotu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką podjął decyzję o zakończeniu działalności gospodarczej w tym przedmiocie i zwrocie licencji. Ocenił przy tym, że w związku z powyższym jego skarga stała się bezprzedmiotowa. Skarżącemu wyjaśnić jednak należy, że wobec nieuiszczenia należnego w sprawie wpisu i tak jego skardze nie mógł być nadany dalszy bieg. Stąd też, na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.