I FSK 111/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędzia WSA del. Roman Wiatrowski (sprawozdawca), Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt I SAB/Rz 4/11 w sprawie ze skargi J. S. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za maj 2007 r. p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 2) zwrócić Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w R. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie) kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wyrokiem z 18 października 2011 r., sygn. akt I SAB/Rz 4/11, w sprawie ze skargi J. S. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w R. w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za maj 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zobowiązał Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w R. do wydania w terminie miesiąca od dnia doręczenia wyroku, decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za maj 2007 r. oraz zasądził od niego na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w R. zaskarżył powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2012r. pełnomocnik Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w R. cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 486-487,) odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne. Wobec powyższego należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 P.p.s.a. umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.