I GSK 1201/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński Sędziowie NSA Maria Myślińska Czesława Socha (spr.) Protokolant Jerzy Stelmaszuk po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi D. Spółki Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w L. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2007 r. sygn. akt I GSK 2003/06 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w B. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 30 maja 2006 r. sygn. akt III SA/Lu 91/06 w sprawie ze skargi D. Spółki Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług oddala skargę o wznowienie postępowania UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 grudnia 2007 r. D. S.A. w likwidacji z siedzibą w L., działając przez pełnomocnika - adwokata M. P., złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2007 r. o sygnaturze akt I GSK 2003/06. Wyrokiem tym, uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 30 maja 2006 r. o sygnaturze akt III SA/Lu 91/06 i oddalono skargę D. S.A. w likwidacji z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] stycznia 2006 r. o nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług. D. S.A. w likwidacji z siedzibą w L. wnosząc o wznowienie postępowania domagała się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Skarżąca powołała się na podstawę wznowienia określoną w art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a więc brak należytej reprezentacji w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Chodzi mianowicie o okoliczność, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym brał udział adwokat G. G., który decyzją Okręgowej Rady Adwokackiej w L. z dnia [...] stycznia 2007 r. (R. Adw. [...]), wydaną na podstawie art. 37a ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.), został wyznaczony na zastępcę adwokata A. K., wyłącznie umocowanego przez skarżącą spółkę do reprezentowania jej interesów w przedmiotowej sprawie. W ocenie D. S.A. w likwidacji powyższe oznacza, że spółka była nienależycie reprezentowana, bowiem decyzja Okręgowej Rady Adwokackiej w L. nie stanowiła wystarczającego umocowania do reprezentowania skarżącej spółki w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Decyzja ta nie spełniała wymogów określonych w art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym pełnomocnictwo może być: ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; do prowadzenia poszczególnych spraw; do niektórych tylko czynności w postępowaniu. W szczególności, w treści decyzji nie ma mowy o możliwości występowania przez adwokata G. G. w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym - tak jak tego wymaga ustawa. W ocenie skarżącej, naruszone zatem zostało prawo strony do wyboru pełnomocnika, gdyż w postępowaniu przed NSA w dniu 11 września 2007 r. skład orzekający nie zbadał, czy wolą likwidatora spółki było ustanowienie pełnomocnikiem spółki adwokata G. G. Zdaniem spółki, prawidłowo ustanowiony pełnomocnik mógł na tym etapie sprawy podjąć szereg działań procesowych, m.in. złożyć wniosek o wyłączenie sędziego, który orzekał w bliźniaczej sprawie skarżącej spółki rozpoznawanej przez NSA w czerwcu 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 271 pkt 2 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności postępowania, jeżeli m.in. strona nie była należycie reprezentowana. Przystępując do oceny, czy wskazana wyżej podstawa wznowienia zaistniała w sprawie należy na wstępie zauważyć, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym spółka "D." była reprezentowana przez likwidatora - J. K. oraz adw. G. G. J. K., zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego jest uprawniony do składania w imieniu tej spółki oświadczeń woli jednoosobowo. Skarżąca spółka podniosła w skardze o wznowienie postępowania, że adw. G. G. nie został przez nią ustanowiony pełnomocnikiem procesowym, ponieważ takie umocowanie posiadał tylko adw. A. K., a decyzja Dziekana ORA w L. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr R. Adw. [...] w ocenie skarżącej spółki, nie stanowiła wystarczającego umocowania do jej reprezentowania przez adw. G. G. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odnosząc się do tak sformułowanego zarzutu należy zauważyć, że powołana wyżej decyzja Dziekana ORA w L. została wydana na podstawie art. 37a ust. 2 powołanej wyżej ustawy - Prawo o adwokaturze. Zgodnie z tym przepisem dziekan wyznacza z urzędu zastępcę adwokata, o którym mowa w ust. 1, niemającego czasowo lub trwale możliwości wykonywania zawodu, jak również w wypadku skreślenia z listy adwokatów. Decyzja dziekana stanowi upoważnienie adwokata do prowadzenia spraw i powinna mieć formę pisemną. Dziekan ORA w L. wyznaczył adw. G. G. zastępcą adw. A. K. wskazując, że decyzja ta stanowi upoważnienie do prowadzenia przez niego spraw. Na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w dniu 5 maja 2006 r. przez likwidatora - J. K., adw. A. K. został upoważniony do prowadzenia niniejszej sprawy ze skargi spółki "D." przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w B. P., oznaczonej w postępowaniu przed WSA w L. sygn. akt III SA/Lu 91/06 we wszystkich instancjach z prawem dalszej substytucji. Pełnomocnictwo tej treści miało charakter pełnomocnictwa szczególnego w rozumieniu art. 36 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro Dziekan ORA w L. wyznaczył adw. G. G. zastępcą adw. A. K. i upoważnił go do prowadzenia wszystkich spraw adw. A. K., to tym samym upoważnił go także do prowadzenia przedmiotowej sprawy w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, oznaczonej sygn. akt I GSK 2003/06. Adwokat G. G. stawił się w tej sprawie wraz z likwidatorem na posiedzenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 11 września 2007 r. Po otwarciu rozprawy, likwidator nie wniósł o jej odroczenie w celu umożliwienia mu ustanowienia innego pełnomocnika procesowego wedle swojego wyboru i nie oponował przeciwko wciągnięciu adw. G. G. do protokołu jako pełnomocnika procesowego spółki. W związku z powyższym oraz z uwagi na fakt, że do akt sprawy została złożona powołana wyżej decyzja Dziekana ORA w L., wbrew zarzutom podniesionym w skardze o wznowienie postępowania, przewodniczący składu orzekającego, nie miał potrzeby badania, czy wolą likwidatora spółki "D." było ustanowienie jej pełnomocnikiem adw. G. G., skoro likwidator ujawnił swoją wolą w tym zakresie w sposób jednoznaczny wyrażając na posiedzeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodę na reprezentowanie spółki przez tego adwokata (art. 37 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Dlatego nie można podzielić podniesionego w skardze o wznowienie postępowania zarzutu, że adw. G. G. nie był prawidłowo umocowany oraz że skarżąca spółka została pozbawiona prawa do ustanowienia pełnomocnika procesowego wedle swego wyboru. Za chybiony należy również uznać podniesiony w skardze o wznowienie zarzut, iż prawidłowo umocowany pełnomocnik mógł podjąć szereg działań procesowych, gdyż adw. G. G., jako prawidłowo ustanowiony mógł na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podejmować wszystkie czynności procesowe. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 282 § 2 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę o wznowienie postępowania jako nieuzasadnioną.