VI SA/Wa 1832/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Środowiska w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty dodatkowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Pismem z [...] czerwca 2015 r. K. W. (nazywany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z [...] maja 2015 r. znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z [...] lutego 2015 r. znak: [...] ustalającą wobec Skarżącego prowadzącego działalność gospodarcza pod nazwą "G." – K. W. ustalającą opłatę dodatkową w wysokości [...] złotych za wydobywanie wapieni dewońskich z części złoża "L.", położonego na gruntach miejscowości L., gmina L., powiat [...], województwo [...], w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] maja 2015 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że na dzień wniesienia skargi do Sądu nie prowadzi działalności w zakresie wydobywania kruszywa w ramach indywidualnej działalności gospodarczej pod firmą "G.", która została wniesiona aportem do spółki kapitałowej. Zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej pod firmą "G." w zakresie wydobywania kruszywa spowodowało znaczne pogorszenie sytuacji majątkowej Skarżącego. Skarżący nie dysponuje tak dużą kwotą pieniędzy jak wskazana w decyzji. Jej zapłata przekracza obecne możliwości finansowe strony. Skarżący zaznaczył, że wydana decyzja wzbudza liczne wątpliwości prawne w zakresie jej zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Skarżący przedstawił bardzo szeroką argumentację prawną popartą poglądami doktryny oraz orzecznictwem, które stawiają pod znakiem zapytania prawidłowość wydania decyzji przez organy obu instancji. Zarządzeniem Sędziego z [...] października 2015 r. Skarżący został wezwany do przesłania w terminie 7 dni dokumentów obrazujących jego sytuację materialną, pod rygorem rozpatrzenia wniosku na podstawie treści skargi. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący pismem z [...] listopada 2015 r. wyjaśnił, że sytuacja Skarżącego została przedstawiona w skardze, ponawiając zawartą w jej argumentacje w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Pod pojęciem "wyrządzenia znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Warunkiem wydania przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się wskazanych powyżej przesłanek. Oznacza to, ze oświadczenie strony powinno być poparte dowodami źródłowymi. Wnioskodawca zobowiązany jest zatem do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (zob. postanowienie Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn.. akt I FSK 986/08). W niniejszej sprawie wniosek Skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Ministra Środowiska ustalającej wobec Skarżącego opłatę dodatkową w wysokości [...] zł za wydobywanie wapieni dewońskich. Uzasadniając złożony wniosek Skarżący wskazał, że na dzień wniesienia skargi do Sądu nie prowadzi działalności w zakresie wydobywania kruszywa w ramach indywidualnej działalności gospodarczej pod firmą "G.", która została wniesiona aportem do spółki kapitałowej. Zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej pod firmą "G." w zakresie wydobywania kruszywa spowodowało znaczne pogorszenie sytuacji majątkowej Skarżącego. Skarżący nie dysponuje tak dużą kwotą pieniędzy jak wskazana w decyzji. Jej zapłata przekracza obecne możliwości finansowe strony. Argumentacja nie została poparta żadnymi dokumentami, które uprawdopodobniłyby wyrażony we wniosku ogólny pogląd, że wykonanie decyzji będzie miało bardzo negatywny wpływ na sytuację finansową i majątkową Skarżącego. Pomimo wezwania Sądu Skarżący nie przedstawił dokumentów potwierdzających brak środków pieniężnych (rachunków bankowych), dokumentów potwierdzających wykreślenie prowadzonej działalności gospodarczej z CEDG, jak również dokumentów wskazujących na dochody jakie Skarżący uzyskuje z tytułu udziałów w spółce kapitałowej, do której aportem wniósł prowadzą pod firmą "G." działalność gospodarczą. Tym samym Skarżący nie wykazał, jakie określone konsekwencje poniesie w związku z brakiem uzyskania ochrony tymczasowej przed sądem. Należy również podnieść, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi. Stanowiłoby to swoisty "przedsąd" i wkraczanie w kompetencje zastrzeżone dla składu rozpoznającego sprawę co do istoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt I FZ 432/10). W związku z tym, że Skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.