III SA/Gl 1010/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. UZASADNIENIE Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zaskarżono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z [...] r. nr [...] orzekającą solidarną odpowiedzialność P. M. jako osoby trzeciej – jedynego członka zarządu "[...]" Spółki z o. o. w Ż.u za zaległości podatkowe tejże spółki z tytułu podatku od towarów i usług za [...] r. i [...] r. w wysokości [...] zł wraz z kosztami egzekucyjnymi w kwocie [...] zł oraz należnymi odsetkami za zwłokę od zaległości wyliczone na dzień decyzji organu I instancji na kwotę [...] zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że za wstrzymaniem przemawiają zarzuty przeciwko decyzji o charakterze merytorycznym, które uprawdopodabniają uchylenie decyzji przez sąd administracyjny. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, akcji, obligacji, innych papierów wartościowych, wierzytelności mogących być przedmiotem zajęcia a posiadane ruchomości są wyłącznie przedmiotami codziennego użytku. Wskazał, że pozostaje w związku małżeńskim i jest ojcem [...]-letnego syna. Źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie z dwóch tytułów. Stąd wykonanie decyzji, w ocenie skarżącego, wpłynęłoby negatywnie na poziom życia jego i rodziny a w szczególności na zaspokojenie zwiększonych potrzeb materialnych dziecka w wieku szkolnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Jedną z ogólnych zasad postępowania sądowoadministracyjnego stanowi zapis art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do brzmienia art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd – na wniosek skarżącego – może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu. Orzeczenie takie może zostać wydane jedynie w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji ciąży na wnioskodawcy. W ocenie Sądu przedstawione w rozpoznawanym wniosku argumenty nie wskazują, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy bowiem, że skarżący ograniczył się do podania pewnych informacji o charakterze ogólnym nie przedkładając żadnych dokumentów, które by potwierdzały przedstawione okoliczności. Skarżący w szczególności nie wskazał ani tytułów pobieranych wynagrodzeń ani ich wysokości, nie sprecyzował również charakteru i wysokości wydatków związanych z edukacją syna. Trudno w tej sytuacji przyjąć by sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącego, przedstawiona we wniosku, miała charakter szczególny i uzasadniała odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Co więcej zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a wysokie – w przekonaniu wnioskodawcy- prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd nie może w ogóle, zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Sąd na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a i przy zastosowaniu art. 61 § 5 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.