VII SA/Wa 1163/08
Sądy administracyjne2008-10-03
Sygnatura
VII SA/Wa 1163/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2008-10-03
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G., M. S., A. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
UZASADNIENIE
Stosownie do treści art. 47 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich stronom. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w/w ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Pismem z dnia 22 lipca 2008 r. J. G., M. S. i A. G. zostali wezwani do nadesłania pięciu odpisów skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu 9 sierpnia 2008 r., termin do uzupełnienia braków formalnych upływał więc z dniem 18 sierpnia 2008r. Skarżący nadesłali wymagane odpisy skargi dopiero w dniu 15 września 2008r. Stosownie zaś do treści art. 85 ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.