III SA/Gl 691/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obrotu alkoholami w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Na podstawie zarządzenia z dnia [...] r. wezwano skarżącą – "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Z. do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej dla osoby podpisanej pod skargą (np. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualnego na dzień wniesienia skargi). W wezwaniu, które doręczone zostało skarżącemu w dniu [...] r. (odebrane przez A. S.) zostało zawarte pouczenie o obowiązku jego wykonania w terminie siedmiodniowym, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto na podstawie zarządzenia z tego samego dnia wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, tj. w wysokości określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2008 r., sygn. akt III SA/GI 691/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych. Postanowienie to nie zostało zaskarżone, a dnia [...] r. skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej dla osoby podpisanej pod skargą (np. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualnego na dzień wniesienia skargi), wskazując na długi okres oczekiwania na odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Skarżący wskazał, że nie złożenie uprzednio w terminie żądanego dokumentu nie nastąpiło z jego winy, lecz wskutek braku odpisu i konieczności o jego wystąpienie. Możliwość zastosowania instytucji przywrócenia terminu obwarowana jest jednak określonymi warunkami formalnymi, decydującymi o prawnej skuteczności tego środka. Stosowanie bowiem do art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z przepisu tego wynika, że ustawodawca zakreślił nieprzekraczalny 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, wyraźnie formułując następstwa prawne niedochowania terminu. Zgodnie bowiem z art. 88 tej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Określenie w przytoczony sposób konsekwencji niedochowania terminu oznacza, że Sąd nie ma możliwości odstąpienia od dyspozycji zawartej w przepisie. W przedmiotowej sprawie termin niewątpliwie nie został dochowany. Wezwanie w sprawie uzupełnienia skargi zostało doręczone skarżącemu dnia [...]r. (vide pokwitowanie odbioru). Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. został wystosowany dopiero [...] r. Strona nie wskazała okoliczności, które mogłyby stanowić uchylenie przeszkody do uczynienia zadość wezwaniu doręczonemu dnia [...] r. w terminie 7 dni poprzedzających wniosek o przywrócenie terminu z dnia [...] r. Zanim upłynął termin wyznaczony przez Sąd mogła – ze względu na świadomość konieczności wystąpienia do Krajowego Rejestru Sadowego - Sąd nie mógł zatem rozstrzygnąć inaczej niż stosownie do art. 88 P.p.s.a. odrzucając wniosek o przywrócenie terminu z przyczyny formalnej, jaką jest niedochowanie terminu jego wniesienia, wobec czego rozstrzygnięto jak na wstępie.