III SAB/Kr 57/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. Ł. na bezczynność Starosty p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę. UZASADNIENIE Pismem datowanym na dzień 16.12.2008r., uzupełnionym 30.01.2009r., U. Ł. wniosła skargę na bezczynność Starosty, wyjaśniając, że nie podjął on żadnych działań zmierzających do zapewnienia dojazdu do działki nr 586, własności jej męża J. Ł., na której znajduje się zamieszkały przez nich dom. Jak podała, na skutek uwłaszczeń dokonanych w latach 70 - tych ubiegłego wieku i decyzji wydanych w tym okresie na rzecz właścicieli sąsiadujących działek, powstała sytuacja, która doprowadziła do usunięcia z map drogi dojazdowej o nr katastralnym [...] ze strony południowej w/w działki, a nie została też wydzielona z pozostałych sąsiadujących działek. W ten sposób działka o nr 586 została pozbawiona dostępu do drogi głównej. Na skutek braku porozumienia co do przejazdu, sąsiedzi uniemożliwiają przejazd przez działki sąsiadujące z działką skarżącej, co stwarza zdaniem U. Ł. konfliktową sytuację. Pomimo wielokrotnych jej wizyt w Starostwie Powiatowym, nie uzyskała zadowalającego ze strony organu stanowiska, jedynie otrzymała pismo z dnia 8.12.2008r. znak [...] o zwrocie wniosku z 18.08.2008r. w sprawie dojazdu do działki nr 586, wobec czego uznała, że organ jest bezczynny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie, podnosząc, że zarzut bezczynności jest niezasadny, gdyż podjął się wobec skarżących wyjaśnień w sprawie, które doprowadziły do ustaleń, że przedmiotowe działki objęte były aktami własności ziemi z 1976 r. wydanymi na rzecz J. Ł. i A. i L. C. Decyzją z 27.05.2004r. nr [...] Wójt Gminy zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie S., składającej się z działki nr 585 o pow. 0,24 ha objętej Kw nr [...], sporządzony przez uprawnionego geodetę. Zgodnie z projektem podziału, działka 585 o pow. 0,24 podzieliła się na dz. Nr 585/1 o pow. 0.11 ha i 585/2 o pow. 0.13 ha. Obecnie właścicielem działki 585/1 jest A. O. - Kw [...]. Właścicielem 585/2 A. i L. C. W związku tym Starosta wydał postanowienie z 8.12.2008r. znak [...], na podstawie którego zwrócił wniosek skarżącej, uznając, że sprawa nadaje się do rozstrzygnięcia w drodze ewentualnego postępowania w sądzie powszechnym. Postanowienie nie zostało zaskarżone przez U. Ł., stając się ostatecznym w dniu 20.12.2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność Starosty w przedmiocie uregulowania stosunków własnościowych z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi albowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Skarga U. Ł. koncentruje się na zarzucie braku działań Starosty, które doprowadziłyby do rozwiązania konfliktowej sytuacji powstałej między nią a właścicielami sąsiednich działek, mającej źródło w obecnym stanie prawnym dotyczącym własności działek na terenie miejscowości S. i drogi dojazdowej do działki 586. Co wynika z akt sprawy, działka 586 objęta jest aktem własności Nr [...] z dnia 10.05.1976r wydanym przez Naczelnika Gminy, natomiast działka sąsiednia nr 585, po północnym krańcu której przebiega opisywana przez skarżącą droga dojazdowa, według aktu własności Nr [...] stanowi własność A. i L. C. Wymienione akty własności ziemi wydane zostały na podstawie przepisów ustawy z 26 października 1971r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Ustawa ta weszła w życie z dniem 4.11.1971r. i nabycie własności na jej podstawie następowało według stanu faktycznego istniejącego na gruncie w dniu 4.11.1971r., tj. w dacie jej wejścia w życie. W/w ustawa została uchylona na podstawie ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 11, poz. 82), z tym, że art. 4 określił, że pozostaje w mocy nabyta na jej podstawie własność nieruchomości oraz związane z tym nabyciem skutki prawne określone w art. 5, 6 i 8-11 tej ustawy. Rozpoznawanie spraw o stwierdzenie nabycia na podstawie tej ustawy własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego przekazane zostało do rozpoznania sądom powszechnym w postępowaniu nieprocesowym. Istotną dla niniejszej sprawy jest regulacja art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 231, poz. 1700), który stanowi, że do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji, a postępowanie administracyjne toczące się w sprawach, o których mowa w ust. 2, podlega umorzeniu. Wynika z powyższego, że brak jest aktualnie podstaw prawnych do orzekania przez organy administracyjne w przedmiocie własności nieruchomości objętych aktem własności ziemi wydanym na podstawie ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Jak słusznie zauważył organ, skarżąca powinna w celu uregulowania kwestii dostępu do jej działki wykorzystać instytucje procesowe znane prawu cywilnemu takie jak: uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym bądź inny tryb zasiedzenie czy ustanowienie drogi koniecznej. W sprawach tych jednak wyłączona jest kognicja sądu administracyjnego, co ma też wpływ na stwierdzenie, że Starosta nie mógł być bezczynny w sprawie, która nie leży w jego kompetencji. W związku z tym skarga U. Ł. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.