II GZ 178/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. Z. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2022 r. sygn. akt II GZ 178/22 o oddaleniu zażalenia L. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 marca 2022 r. sygn. akt II SPP/Bd 79/21 w zakresie odrzucenia zażalenia dotyczącego pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 28 marca 2018 r. nr SKO-4122/2/2018 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niezwrócenia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 21 marca 2022 r., sygn. akt II SPP/Bd 79/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej zwany "WSA") odrzucił zażalenie L. Z. (dalej zwanego "Skarżącym") na postanowienie WSA z 4 stycznia 2022 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z 28 marca 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niezwrócenia licencji na wykonywanie transportu drogowego, którym to postanowieniem WSA utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 21 lipca 2021 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowienie z 4 stycznia 2022 r. utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 21 lipca 2021 r. było prawomocne i nie przysługiwało Skarżącemu prawo do wniesienia od niego zażalenia. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Bydgoszczy z 21 marca 2022 r., w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z 23 czerwca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny (dalej zwany "NSA") – po rozpoznaniu zażalenia Skarżącego na postanowienie WSA z 21 marca 2022 r. – oddalił zażalenie. W uzasadnieniu postanowienia NSA stwierdził, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że na postanowienie z 4 stycznia 2022 r. nie przysługuje zażalenie. W piśmie z 3 października 2022 r. (data odbioru pisma przez Skarżącego) NSA doręczając Skarżącemu odpis postanowienia z 23 czerwca 2022 r. poinformował, że załączone orzeczenie Sądu jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu, tzn. że stało się prawomocne z chwilą wydania. W odpowiedzi skarżący pismem z 10 października 2022 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie NSA zwracając się z prośbą o ponowne rozpoznanie zażalenia wskazując, że niniejsza sprawa dotyczy zbiorowego interesu obywateli, tym samym Skarżący wpisów sądowych nie uiszcza. Skarżący wniósł o przyznanie pomocy prawnej w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie NSA z 23 czerwca 2022 r., sygn. akt II GZ 178/22 jest niedopuszczalne. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym regulują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a."). Przepisy tej ustawy nie dają podstaw do zaskarżania orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Taki przypadek zachodzi m.in. wówczas, gdy od danego orzeczenia nie jest w ogóle przewidziany środek odwoławczy. Zaskarżalne w drodze środków odwoławczych, takich jak skarga kasacyjna oraz zażalenie, są wyłącznie wyroki i postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Natomiast od orzeczeń NSA nie przysługują żadne środki odwoławcze. Z tych względów orzeczenia te są ostateczne, tzn. nie podlegają one zaskarżeniu i stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Takie pouczenie Skarżący otrzymał w piśmie z 3 października 2022 r., przy którym doręczono mu odpis postanowienia NSA z 23 czerwca 2022 r. Z tych powodów zażalenie na postanowienie NSA z 23 czerwca 2022 r. jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 168 § 1 w związku z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.