VI SA/Wa 1814/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania certyfikatu księgowego uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2010 r. Minister Finansów, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 76b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r., Nr 152, poz. 1223) po rozpatrzeniu wniosku A. M. o ponowne rozpatrzenie, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. w sprawie odmowy wydania certyfikatu księgowego uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym; A. M. (skarżąca) w dniu [...] grudnia 2009 r. (uzupełnionym pismem z dnia [...] marca 2010 r.) złożyła wniosek o wydanie certyfikatu księgowego, uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., Minister Finansów, odmówił wydania certyfikatu księgowego uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, ze względu na niespełnienie wymogów dotyczących wykształcenia. Jako podstawę prawną organ powołał przepisy art. 104 § 1 k.p.a., oraz art. 76b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W uzasadnieniu decyzji Minister Finansów wskazał, że zgodnie z art. 76b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o rachunkowości minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje certyfikat księgowy na wniosek osoby fizycznej, która posiada trzyletnią praktykę w księgowości oraz wykształcenie wyższe magisterskie uzyskane na kierunku rachunkowość lub na innym kierunku ekonomicznym o specjalności rachunkowość lub innej, dla której plan studiów i program kształcenia odpowiadał wymogom określonym przez organy uczelni dla specjalności rachunkowość, w jednostkach organizacyjnych uprawnionych, zgodnie z odrębnymi przepisami, do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych i zgodnie z art. 76b ust. 1 pkt 1 i 2 powyższej ustawy spełnia pozostałe warunki dotyczące pełnej zdolności do czynności prawnych, korzystania z pełni praw publicznych i niekaralności. Zdaniem Ministra ze złożonych przez skarżącą dokumentów potwierdzających wykształcenie wynika, że strona ukończyła studia wyższe magisterskie na kierunku ekonomia w zakresie rachunkowość i finanse na W. w S., a zatem nie zostały spełnione wymogi dotyczące wykształcenia uzyskanego w jednostce organizacyjnej uprawnionej zgodnie z odrębnymi przepisami do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych, określone w art. 76b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o rachunkowości. Jednocześnie wskazał, iż skarżąca posiada wymagana przepisami prawa praktykę. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku Minister Finansów nie dopatrzył się nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę lub uchylenie wcześniejszej decyzji. Organ podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, wskazując iż aby wymóg wykształcenia określony w art. 76b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o rachunkowości został spełniony konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: - ukończenie studiów wyższych magisterskich na kierunku rachunkowość lub na innym kierunku ekonomicznym o specjalności rachunkowość, - uzyskanie stosownego wykształcenia w jednostce organizacyjnej, uprawnionej do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych. W przypadku A. M. nie została spełniona druga z ww. przesłanek, bowiem W. w S. uzyskał stosowne uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych w zakresie nauk ekonomicznych z dniem [...] grudnia 2001 r., podczas gdy skarżąca złożyła egzamin dyplomowy w dniu [...] kwietnia 2000 r. Wobec powyższego, w dacie uzyskania wykształcenia magisterskiego przez skarżącą, uczelnia ta nie posiadała wymaganego przepisami ustawy o rachunkowości wykształcenia. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. M. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, podniosła, iż jej zdaniem z brzmienia art. 76b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o rachunkowości nie wynika że uczelnia, którą ukończyła musiała posiadać uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych w momencie ukończenia przez skarżącą studiów, a jedynie że takie uprawnienie ma posiadać. Obecnie uczelnia ta posiada takie uprawnienia, zatem zostały spełnione wymogi wskazane w powyższym artykule. Nadto inne osoby, które ukończyły W. w S. równocześnie ze skarżącą, uzyskały certyfikat księgowego. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie oraz wskazał, iż wskazane przez skarżącą osoby – posiadające tożsame z nią wykształcenie – uzyskały stosowne uprawnienia w odmiennym stanie prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola Sądu, co wymaga w sprawie szczególnego podkreślenia, nie obejmuje swym kryterium zgodności z zasadami współżycia społecznego, zasadami słuszności. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.). Badając w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że nie narusza ona prawa, zatem skarga podlega oddaleniu. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że organ administracyjny stosuje przepisy prawa materialnego obowiązujące w dniu wydania decyzji. Minister właściwy do spraw finansów publicznych zgodnie z art. 76 ust 1 pkt 3 ustawy o rachunkowości wydaje, bez egzaminu, certyfikat księgowy osobom fizycznym, które: a) posiadają trzyletnią praktykę w księgowości oraz wykształcenie wyższe magisterskie uzyskane na kierunku rachunkowość lub na innym kierunku ekonomicznym specjalności rachunkowość lub innej, dla której plan studiów i program kształcenia odpowiadał wymogom określonym przez organy uczelni dla specjalności rachunkowość, w jednostkach organizacyjnych, uprawnionych zgodnie z odrębnymi przepisami do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych b) posiada trzyletnią praktykę w księgowości oraz wykształcenie wyższe magisterskie lub równorzędne oraz ukończyła studia podyplomowe z zakresu rachunkowości w jednostkach organizacyjnych, uprawnionych zgodnie z odrębnymi przepisami do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych i zgodnie z art.76b ust. 1 pkt 1 i 2 spełniają pozostałe warunki dotyczące pełnej zdolności do czynności prawnych, korzystania z pełni praw publicznych i niekaralności. Jak zasadnie stwierdził Minister Finansów w przypadku skarżącej nie doszło do spełnienia warunków koniecznych do uzyskania uprawnień do wydania certyfikatu księgowego. Ukończenie w dniu [...] kwietnia 2000 r. studiów w zakresie rachunkowości i finansów na W. w S., tj. w jednostce organizacyjnej nieuprawnionej do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych nie dało podstaw do wydania certyfikatu księgowego w myśl cytowanego art.76b ustawy o rachunkowości. Studia jak każda inna forma kształcenia ma na celu zdobycie, uzupełnienie wiedzy. Podwyższenie kryterium odnośnie wymogu odpowiedniego wykształcenia zdobytego w jednostkach organizacyjnych uczelni dające gwarancję wysokiego poziomu kształcenia dla otrzymania certyfikatu księgowego bez egzaminu, nie narusza ani zasady nie działania prawa wstecz ani zasady równości wobec prawa. Zaskarżona decyzja w przedmiocie odmowy wydania certyfikatu księgowego uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych ze względu na niespełnienie wymogów dotyczących wykształcenia, odpowiada zatem prawu. Mając powyższe na względzie Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.