II FSK 1790/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2015r. sygn. akt II FSK 1790/13 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1309/12 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1309/12 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 września 2012 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku oraz zasądził od skarżącej na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku kwotę 550 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Pismem z dnia 4 listopada 2015r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku wniósł o uzupełnienie wyroku w przedmiocie orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych w kwocie 1000 zł na rzecz strony przeciwnej zamiast wskazanych w pkt 2 sentencji wskazanego wyroku kwoty 550 złotych. W uzasadnieniu wskazano, że dodatkowo koszty zastępstwa prawnego przysługują radcy prawnemu, który prowadził sprawy w drugiej instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji, ale brał udział w rozprawie przed NSA na mocy § 14 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu przysługują mu koszty zastępstwa prawnego w wysokości 75% stawki obliczonej na podstawie § 6. Wskazano, że stawka minimalna przy wartości przedmiotu sporu wynosi 600 zł, a zatem 75% tej kwoty to 450 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z przepisu tego wynika, że w przypadku, gdy strona jest w postępowaniu reprezentowana przez co najmniej dwóch pełnomocników do niezbędnych kosztów postępowania zalicza się wynagrodzenie i wydatki tylko jednego pełnomocnika (por. postanowienie NSA z dnia 17.10.2012r. sygn. akt II FZ 878/12). Ponadto w myśl § 14. ust 2 pkt 2 lit. c) ww. Rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z dyspozycji przytoczonego przepisu wynika zróżnicowanie wynagrodzenia w zależności od tego, czy pełnomocnik reprezentujący stronę przed sądem drugiej instancji brał również udział w postępowaniu toczącym się przed sądem pierwszej instancji. Z tego względu twierdzenie autora wniosku, że radcy prawnemu który prowadził sprawy w drugiej instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji, ale brał udział w rozprawie przed NSA przysługują dodatkowe koszty zastępstwa prawnego jest oczywiście bezzasadne. Z wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku w żądanym zakresie.