II SAB/Gd 36/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wypłaty odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogi postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo, w którym wskazał, iż skarży przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wojewodę w przedmiocie wypłaty odszkodowania za nieruchomości należące do skarżącego przejęte pod drogi. Z uwagi na treść, pismo skarżącego zostało potraktowane jako skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie wypłaty odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogi. Z akt administracyjnych nie wynikało aby skarżący wniósł do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ odwoławczy w związku z czym, zarządzeniem z dnia 10 października 2008 r., skarżący został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, czy i kiedy przed wniesieniem skargi zwracał się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. W wykonaniu powyższego wezwania skarżący, pismem z dnia 27 października 2008 r. wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie do różnych organów administracji publicznej wysyłał wiele pism, których kserokopie załączył do pisma. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – dalej jako k.p.a. (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. – takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższej instancji przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie skarżący nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. Również z pisma nadesłanego przez skarżącego do tut. Sądu w dniu 27 października 2008 r. nie wynikało, aby skarżący takie zażalenie złożył. Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody jest, zgodnie z art. 17 pkt 2 k.p.a., właściwy w sprawie minister. Skarżący nie wyczerpał zatem przysługujących mu środków zaskarżenia, co uzasadniało odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, na posiedzeniu niejawnym. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.