Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Go 815/15

Sądy administracyjne2015-12-14
Sygnatura
II SA/Go 815/15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2015-12-14
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gorzowie W

Sędziowie

Michał Ruszyński

Rozstrzygnięcie

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 14 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności związanych z usunięciem, przechowywaniem oraz oszacowaniem pojazdu na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Ł.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ ten utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia należności związanych z usunięciem, przechowywaniem oraz oszacowaniem pojazdu. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uzasadnił szerzej tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okazał się niezasadny. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy więc tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy równocześnie wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie WSA we Wrocławiu z 8 listopada 2007 r., I SA/Wr 1534/05, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. W związku z powyższym wskazać należy, że wydane w sprawie decyzje Starosty oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego stanowią jedynie wynik oceny, czy w sprawie zachodzą przesłanki umożliwiające umorzenie skarżącemu należności związanych z usunięciem, przechowywaniem oraz oszacowaniem pojazdu. W drodze zaskarżonej decyzji nie zostały nałożone na skarżącego żadne obowiązki, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Decyzja ta nie nosi zatem znamion wykonalności, nie ma zatem możliwości wstrzymania jej wykonania. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.