II FSK 3011/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. J.-S. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2019 r. , sygn. akt II FSK 3011/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. J.-S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Łd 1039/16 w sprawie ze skargi M. J.-S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 30 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FSK 3011/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. J. – S. (dalej: "Skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 1039/16 w sprawie ze skargi M. J. - S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 30 września 2016 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki oraz zasądził od Skarżącej na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi kwotę 360,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Pełnomocnik z urzędu Skarżącej pismem z dnia 2 października 2019 r. wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów dojazdu na sprawę w dniu 20 sierpnia 2019 r. i kwoty 5,90 zł za list polecony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzygnął w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej, ustanowionego w ramach prawa pomocy, o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne, nie uzasadnia uzupełnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpatruje wniosku pełnomocnika ustanowionego z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym, gdyż orzeka o tym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 p.p.s.a). Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw (art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a.) lub zażalenie (art. 227 p.p.s.a.). W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w sprawach należących do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, w ramach kontroli instancyjnej postanowień rozstrzygających wspomnianą kwestię (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2014 r., I FPS 3/13, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 157 § 1 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.