Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VI SA/Wa 2707/13

Sądy administracyjne2015-12-16
Sygnatura
VI SA/Wa 2707/13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2015-12-16
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Dorota Wdowiak

Rozstrzygnięcie

Odrzucono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. z o.o. z siedzibą w [...] złożonego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 września 2015 r., którym odrzucono skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 sierpnia 2014 r. w sprawie ze skargi B. z o.o. z siedzibą w[...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Skarżąca – B. z o.o. z siedzibą w [...], złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą Sąd wyrokiem z 25 sierpnia 2014 r. oddalił. Od powyższego wyroku skarżąca w terminie złożyła sporządzoną przez adwokata skargę kasacyjną, która postanowieniem z 30 września 2015 r. została odrzucano, ponieważ nie został od niej uiszczony należny wpis. Postanowienie to zostało doręczone na adres skarżącej 17 października 2015 r. (zpo k. 230 akt), gdyż w międzyczasie pełnomocnictwo dla wspomnianego pełnomocnika zostało wypowiedziane. Wraz z postanowieniem tym Sąd przesłał skarżącej także pouczenie, że przysługuje od niego zażalenie, które powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pismem z 20 października 2015 r. (nadanym na adres Sądu 23 października 2015 r. – k. 236 akt) skarżąca wniosła na powyższe postanowienie "Zażalenie" (k. 232 akt), które w jej imieniu podpisał "[...]". Wobec powyższego Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia przez nadesłanie, pod rygorem odrzucenia zażalenia, pełnego odpisu z KRS, z którego wynika sposób oraz osoby uprawnione do jej reprezentacji, a także poprzez wskazanie z imienia i nazwiska osoby, która podpisała to zażalenie. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 28 listopada 2015 r. (zpo k. 241). Przy piśmie z 2 grudnia 2015 r. (nadanym na adres Sądu 4 grudnia 2015 r. – k. 246 akt) skarżąca przesłała swój odpis z KRS, z którego wynika, że osoba, która podpisała zażalenie – [...]- jest Prezesem Zarządu, uprawnionym do samodzielnej jej reprezentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie, które zgodnie z § 2 tego przepisu wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W świetle przepisu art. 194 § 4 zd. 1 p.p.s.a. zażalenie takie - którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Jak wynika z akt sprawy, w tym także nadesłanego KRS skarżącej przedmiotowe zażalenie w jej imieniu podpisał Prezes Zarządu niebędący ani radcą prawnym, ani adwokatem mimo, że skarżąca została prawidłowo pouczona o przymusie adwokacko-radcowskim w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zatem wnosząc przedmiotowe zażalenie skarżąca nie zastosowała się do wymogu określonego art. 194 § 4 zd. w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., a niedopełnienie tego wymogu jest brakiem nieusuwalnym, powodującym odrzucenie zażalenia. Na marginesie Sąd zauważa, że skarżąca została wezwana do braków formalnych zażalenia, gdyż z podpisu zażalenia nie wynikało kim jest osoba je podpisująca. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym zażalenie niedopuszczalne z przyczyn określonych w cytowanej ustawie. Do takich przyczyn należy m.in. sporządzenie zażalenia wbrew dyspozycji przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a. Z powyższych względów Sąd orzekł zatem jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.