II SAB/Kr 104/11

SENTENCJA sygn. akt II SAB/Kr 104/11 Kraków, dnia 10 listopada 2011 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. i H.B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2011r., znak [...], w przedmiocie nakazu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem postanawia: skargę odrzucić. UZASADNIENIE S.B. i H.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2011r., znak [...], w przedmiocie nakazu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zauważył, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia bezczynności przysługujące skarżącym, wnosząc o rozważenie możliwości odrzucenia skargi. Skarżący w kolejnym piśmie procesowym podali, że dwukrotnie wnosili o przyspieszenie rozpatrzenia sprawy przez organ. W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] września 2011r. S.B. i H.B. zostali wezwani do wskazania, czy składali zażalenie na niezałatwienie sprawy albo przewlekłe prowadzenie postępowania, a także o wykazanie tego faktu stosownym dokumentem – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że zażalenie takie nie zostało złożone i odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 30 września 2011r. W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielili odpowiedzi na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) , skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skarżący nie wykazali, aby został wyczerpany tryb określony w art. 52 p.p.s.a. Pisma zawierające wniosek o przyspieszenie rozpatrzenia sprawy nie potwierdzają przedsięwzięcia przez skarżących działań, mających na celu zaskarżenie bezczynności organów nadzoru budowlanego. Niezłożenie zażalenia we właściwym, wskazanym w art. 37 § 1 k.p.a. trybie przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.