II SA/Bk 513/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 października 2020 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę UZASADNIENIE Stan faktyczny przedstawiał się następująco: Decyzją Wójta Gminy G. z dnia [...].07.2014 r. nr [...], utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. (zwanego: SKO) z dnia [...].05.2015r. nr [...], A. Z. (zwany dalej: skarżącym) uzyskał warunki zabudowy, w zabudowie zagrodowej, dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku inwentarskiego do wielkości obsady 39 DJP, w systemie bezściółkowym, z wewnętrznym zbiornikiem o poj. 429 m3 na płynne odchody zwierzęce oraz budowę silosu na pasze suche o poj. 26 t, na terenie obejmującym część działki nr [...] położonej w miejscowości K., przy granicy z działkami nr [...]. W dniu [...].08.2016 r. A. Z. złożył wniosek o zmianę w/w decyzji z systemu bezściółkowego przetrzymywania zwierząt ze zbiornikiem na system ściółkowy bez zbiornika. SKO odmówiło zmiany decyzji twierdząc, że nie jest to dopuszczalne w trybie art. 155 k.p.a, gdyż jest to decyzja związana, wymagająca przeprowadzenia postępowania dowodowego na podstawie art. 61 ustawy planistycznej, a nadto do zmiany decyzji wymagana jest zgoda wszystkich uczestników postępowania (której nie uzyskano). Ostatecznie, spór pomiędzy SKO a inwestorem co do zakresu zmiany decyzji z chowu bezściółkowego na chów ściółkowy, został rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29.11.2019 r. ( II OSK 2827/18 ), oddalający skargę SKO od wyroku WSA w Białymstoku z dnia 28.06.2018 r. ( II SA/Bk 192//18 ). Sądy obu instancji wyraziły pogląd (wbrew stanowisku SKO) że dopuszczalna jest zmiana, w trybie art. 155 k.p.a , decyzji o warunkach zabudowy w zakresie żądanym przez inwestora mając na uwadze to, że decyzja dotyczy budownictwa zagrodowego, gdzie nie stosuje się wymogów określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy planistycznej. Podkreślono, że do zmiany decyzji wymagane jest spełnienie wszystkich przesłanek z art. 155 k.p.a, w tym uzyskanie zgody wszystkich stron postępowania. Po uchyleniu decyzji SKO z dnia [...].02.2018 r.(i decyzji poprzedzającej) sprawa wróciła do ponownego rozpatrzenia przed SKO w Ł. Decyzją z dnia [...].05.2020 r. SKO odmówiło zmiany decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...].07.2014 r., utrzymanej w mocy decyzją SKO z dnia [...].05.2015 r. Decyzją z dnia [...].06.2020 r. po ponownym rozpatrzeniu sprawy, SKO utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...].05.2020 r. W ocenie SKO zmiana decyzji o warunkach zabudowy nie mogła nastąpić z tego powodu, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki z art. 155 k.p.a. Strony , biorące udział w pierwotnym postępowaniu, nie wyraziły zgody na zmianę decyzji. Sprzeciw wyraził S. Z. oraz E. K. (wdowa i spadkobierczyni po B. K.). Nadto wnioskodawca nie wykazał interesu społecznego lub własnego słusznego interesu, który przemawiałby za zmianą decyzji (nie odpowiedział na pismo organu z dnia [...].03.2020 r. skierowanego do skarżącego). W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, A. Z. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO z dnia [...].06.2020 r. i decyzji ją poprzedzającej oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił decyzji naruszenie przepisów art. 155, 6, 7, 8 k.p.a. W uzasadnieniu skargi pojawił się zarzut niewłaściwej interpretacji przez SKO treści art. 155 k.p.a. W przepisie jest mowa o tym, że zmiany decyzji może żądać strona, która "nabyła prawo". Zdaniem skarżącego, jedyną osobą mającą uprawnienie do żądania zmiany decyzji jest on jako inwestor, ponieważ tylko on ma interes w takiej zmianie. Zgoda innych osób nie jest potrzebna, gdyż narusza prawo własności skarżącego. Nie była też potrzebna przy składaniu wniosku o warunki zabudowy. Skarżący podniósł, że zmianę decyzji wymusiła koniunktura na rynku, natomiast SKO nie ma dobrej woli w załatwieniu jego słusznej sprawy. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie. Powołało się na konieczność realizowania wytycznych z wyroku sądowego w sprawie o sygn. II SA/Bk192/18 oraz orzekania zgodnie z przepisem art. 155 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Skarżący wniósł o zmianę ostatecznej decyzji, w trybie art. 155 k.p.a, której przedmiotem było ustalenie warunków zabudowy. Decyzja ta była już poddana kontroli sądowej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku (sygn. akt II SA/Bk 191/18 ) a następnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ( sygn. akt II OSK 2827/18 ), gdzie stwierdzono, że dopuszczalna jest zmiana, w trybie art. 155 k.p.a, decyzji ustalającej warunki zabudowy, ale pod warunkiem spełnienia wszystkich przesłanek tego przepisu, w tym uzyskania zgody wszystkich stron postępowania. Zgodnie z art. 153 ustawy dnia 30.08.2002.r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej p.p.s.a , ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których decyzja była przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Rozpoznając ponownie sprawę organy miały obowiązek brać pod uwagę wskazania sądów , wyrażone w uzasadnieniach w/w wyroków. Nadto, już w samego literalnego brzmienia przepisu art. 155 k.p.a wynika, że do zmiany decyzji w tym trybie, jeśli strona nabyła prawo, niezbędne jest łączne spełnienie trzech przesłanek: - strona musi wyrazić zgodę na zmianę decyzji, - zmianie decyzji nie sprzeciwiają się przepisy szczególne, - za uchyleniem lub zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. W sprawie niniejszej, w ocenie Sądu, zostały spełnione dwie ostatnie z wymienionych warunków. Co do możliwości zmiany decyzji o ustaleniu warunków zabudowy wypowiedziały się pozytywnie sądy w postępowaniach toczących się poprzednio, co oznacza, że nie istnieje ku temu przeszkoda w postaci przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Interes społeczny sprawy niniejszej nie dotyczy, bowiem uzyskanie warunków zabudowy jest indywidualną potrzebą skarżącego. Ponieważ skarżący zmienił zamiar co do realizacji inwestycji w jednym z parametrów ( z systemu bezściółkowego chowu zwierząt na chów ściółkowy ), to jego interesem prawnym było doprowadzenie do zmiany decyzji w celu realizacji inwestycji w zgodzie z prawem. Jednakże postępowanie z art. 155 k.p.a jest postępowaniem nadzwyczajnym i do wzruszenia pierwotnej decyzji konieczne jest spełnienie wymogu uzyskania zgody wszystkich stron, które brały udział w pierwotnym postępowaniu. Stanowisko to zostało utrwalone w orzecznictwie sądowym i jest jednolite. W wyroku z dnia 14.03.1991 r.- III ARN 32/90 Sąd Najwyższy wypowiedział tezę, że zgoda stron postępowania musi być jednoznaczna i złożona organowi administracji w formie oświadczenia ( pub. OSNC 1992/6 poz. 112 ). Podobne stanowisko zajął NSA w wyroku z dnia 29.03.2019 r. ( II OSK 1220/17 ) oraz w wyroku z dnia 23.06.2020 r. ( II OSK 3723/19 ), gdzie stwierdził, że: przez zgodę w trybie art. 155 k.p.a należy rozumieć nie tylko zgodę strony wszczynającej postępowanie ale zgodę wszystkich podmiotów mających przymiot stron w postępowaniu pierwotnym. Stanowisko to jest w orzecznictwie ugruntowane. Dlatego też zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, ponieważ organ ustalił (co nie jest sporne), że zgody na zmianę decyzji nie wyrazili uczestnicy pierwotnego postępowania tj. S. Z. i E. K. Brak zgody chociażby jednego z uczestników postępowania zakończonego decyzją o ustaleniu warunków zabudowy, skutkowałoby odmową wydania decyzji zmieniającej decyzję pierwotną. Nie ma racji skarżący twierdząc, że do zmiany decyzji potrzebna jest tylko zgoda inwestora bo tylko jego interes jest brany pod uwagę, gdyż nie posiadając decyzji o warunkach zabudowy nie uzyska pozwolenia na budowę. Wniosek dla skarżącego jest taki, że może wystąpić o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy na nowych warunkach. Kolegium, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie utrudniało skarżącemu załatwienia sprawy, lecz postąpiło zgodnie z przepisami prawa. Mając na względzie powyższe okoliczności i na podstawie art. 151 p.p.s. a skarga, jako niezasadna podlegała oddaleniu.