V SA/Wa 2309/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 września 2020 r. sprawy ze skargi P. ... Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia ... października 2019 r. nr ...; L.dz. ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz P. ... Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 2031 zł (dwa tysiące trzydzieści jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: "Skarżąca", "Spółka", "Strona") jest decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: "organ", "Prezes Zarządu PFRON") z [...] października 2019 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję z [...] lutego 2019 r. nr [...], nakazującą zwrot środków PFRON przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za sierpień, wrzesień, listopad i grudzień 2016 r. w łącznej wysokości [...] zł i umarzającą postępowanie za okresy sprawozdawcze październik 2016 i marzec 2017 r. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Decyzją z [...] lutego 2019 r. o numerze wskazanym powyżej Prezes Zarządu PFRON nakazał Stronie zwrot środków Funduszu przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze: sierpień, wrzesień, listopad, grudzień 2016 r. i jednocześnie umorzył postępowanie dotyczące zwrotu dofinansowania za październik 2016 r. i marzec 2017 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że składki za okresy rozliczeniowe: sierpień, wrzesień, listopad, grudzień 2016 r. zostały opłacone z uchybieniem czternastodniowego terminu na poniesienie przez pracodawcę kosztów płacy, a kwota miesięcznych należnych składek, opłaconych z uchybieniem tego terminu, przekroczyła wysokość 2% składek należnych za dany miesiąc. Wobec powyższego organ – mając na uwadze treść art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1172 ze zm.), dalej "ustawa o rehabilitacji" – uznał, że miesięczne dofinansowanie za ww. okresy zostało pobrane nienależnie. Odnośne zaś umorzenia postępowania dotyczącego zwrotu dofinansowania za październik 2016 r. i marzec 2017 r. wyjaśniono, że kwota składek opłacona z uchybieniem terminu wskazanego w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji za ww. okresy rozliczeniowe wynosi poniżej 2% składek należnych za dany miesiąc, a zatem nie ma podstaw do żądania zwrotu środków. Spółka nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z [...] października 2019 r. o numerze wskazanym powyżej Prezes Zarządu PFRON utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2019 r. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, w brzmieniu obowiązującym od 1 grudnia 2012 r., miesięczne dofinansowanie nie przysługuje jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni. Jednocześnie zaznaczono, że zgodnie z art. 26a ust. 1a2 ustawy o rehabilitacji, kwota miesięcznych należnych składek, opłaconych z uchybieniem terminu, o którym mowa w ust. 1a1 pkt 3, nie może przekroczyć wysokości 2% składek należnych za dany miesiąc. Jeżeli kwota opłacona po terminie wskazanym w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, nie przekroczy 2% składek należnych za dany miesiąc, pracodawca nie traci prawa do uzyskania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za ten okres. Następnie Prezes Zarządu PFRON podkreślił, że z pism ZUS z [...] czerwca 2019 r. oraz z [...] sierpnia 2019 r., a także z dokumentów przedłożonych przez Stronę w toku postępowania wynika, że Spółka dokonała korekt deklaracji rozliczeniowych DRA ZUS za okresy sierpień 2016 r., wrzesień 2016 r., listopad 2016 r., grudzień 2016 r. W związku z tymi korektami musiała dokonać dopłat (również za pracowników niepełnosprawnych) z tytułu składek na FUS, FUZ, FPiFGŚP za powyższe miesiące, co nastąpiło po terminie płatności powyżej 14 dni. Fakt dokonania wpłat po terminie wynika również z pisma ZUS z [...] listopada 2018 r. nr [...]. Zaznaczono również, że wpłaty za sierpień 2016 r., wrzesień 2016 r., listopad 2016 r., grudzień 2016 r. przekroczyły wysokość 2% składek. Organ wyjaśnił również, że zasadą jest, iż wpłaty należnych składek dokonuje się w łącznej kwocie za wszystkich ubezpieczonych, odrębnie na poszczególne fundusze, tj. Fundusz i Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Podkreślono, że rozliczenia dokonuje się proporcjonalnie i w określonej kolejności. Wobec powyższego jeżeli wpłata została dokonana z uchybieniem terminu, to uchybienie to dotyczy każdego ubezpieczonego zgłoszonego w danym okresie, w tym również ubezpieczonych posiadających orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Zdaniem organu okoliczności niniejszej sprawy uzasadniają stwierdzenie, że wystąpiła przesłanka określona w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji i zasadnym czynią żądanie zwrotu pobranego dofinansowania. Jednocześnie organ umorzył postępowanie za okresy sprawozdawcze październik 2016 i marzec 2017 r. stwierdzając, że kwota składek opłacona z uchybieniem terminu określonego w powołanym wyżej przepisie prawa, wynosi poniżej 2% składek należnych za ten miesiąc a zatem nie stanowi podstawy do żądania zwrotu środków za wskazany okres. Na powyższą decyzję Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 ust. 4a w związku z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na nieuprawionym przyjęciu, że uzyskanie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, nie jest możliwe, gdy miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni, z jednoczesnym odniesieniem tej przesłanki zarówno do kosztów płacy pracowników niepełnosprawnych, jak i kosztów płacy pracowników pełnosprawnych, co oznacza, że uchybienie terminu poniesienia miesięcznych kosztów płacy - przekraczające 14 dni – w odniesieniu do pracownika pełnosprawnego, tym samym pozbawia pracodawcę prawa do uzyskania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, podczas gdy prawidłowa wykładania przepisów art. 2 ust. 4a w związku z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji wskazuje, że przedstawione w tych przepisach przesłanki wyłączające prawo do uzyskania dofinansowania, dotyczą wyłącznie okoliczności odnoszących się do pracowników niepełnosprawnych, na których pracodawca wnioskuje o dofinansowanie i nie należy ich rozszerzać na ogół zatrudnionych pracowników, w tym pracowników pełnosprawnych; naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 ust. 4a w związku z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, jak również w związku z § 12 i § 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2008 r., nr 78, poz. 465) poprzez ich błędną wykładnię polegającą na nieuprawionym przyjęciu, że uzyskane dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych podlega zwrotowi za okresy sprawozdawcze, w których pracodawca dokonał późniejszej korekty imiennego miesięcznego raportu rozliczeniowego skutkującego zwiększeniem kosztów płacy za pracownika będącego osobą pełnosprawną, gdyż przyjęte w ww. rozporządzeniu zasady księgowania składek ponoszonych przez płatników utożsamiają korekty (wpłaty) dokonane z uchybieniem terminu, wskazanego w przepisie art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, ze stanem wpłat widniejącym na koncie każdego ubezpieczonego zgłoszonego w danym okresie sprawozdawczym, co ostatecznie doprowadziło organ do stwierdzenia, że dokonana przez Skarżącego w dniu [...] kwietnia 2017 r. korekta opłaconych składek – poprzez ich uzupełnienie – za pracowników pełnosprawnych, pozbawia Skarżącego prawa do uzyskania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze obejmujące miesiące wrzesień i grudzień 2016 r., podczas gdy dokonując prawidłowej wykładni ww. przepisów należy stwierdzić, że wskazane w przepisach art. 2 ust. 4a w związku z art. 26a ust 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, przesłanki wyłączające prawo do uzyskania dofinansowania, dotyczą wyłącznie okoliczności odnoszących się do pracowników niepełnosprawnych, na których pracodawca wnioskuje o dofinansowanie i nie należy ich rozszerzać na ogół zatrudnionych pracowników, w tym pracowników pełnosprawnych, a ponadto, przyjęte w przedmiotowym rozporządzeniu – jako akcie niższego rzędu zasady księgowania składek, nie mogą wypaczać woli ustawodawcy, w zakresie obejmującym przesłanki wyłączające prawo do uzyskania dofinansowania; 3) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 105 § 1 w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., oraz w zw. z art. 66 ustawy rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, poprzez jego niezastosowanie i nieumorzenie jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego, wszczętego w dniu [...] września 2018 r. przez Prezesa Zarządu PFRON, w części obejmującej zwrot kwoty nienależnie pobranego przez Skarżącego dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze: wrzesień 2016 r. oraz grudzień 2016 r., co nastąpiło wskutek naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które zostały wskazane w pkt 1 niniejszych zarzutów, podczas gdy dokonanie przez organ prawidłowej wykładni art. 2 ust. 4a w związku z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, przy jednoczesnym prawidłowym zastosowaniu w niniejszej sprawie reguł dowodowych określonych ww. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. - w odniesieniu do deklaracji ZUS DRA za miesiące wrzesień i grudzień 2016 r. oraz złożonych przez Skarżącego korekt za miesiące wrzesień i grudzień 2016 r. powinno było doprowadzić organ do ustalenia, że w okresach sprawozdawczych obejmujących: a. miesiąc wrzesień 2016 r. - Skarżący poniósł koszty płacy nie przekraczając terminu wskazanego w przepisie art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, a dokonana w dniu [...] kwietnia 2017 r. korekta opłaconych składek polegająca na ich uzupełnieniu, dotyczyła pracownika pełnosprawnego L. W., natomiast w odniesieniu do pracownika niepełnosprawnego S. N., korekta miała charakter korekty pomniejszającej wysokość opłaconych składek za miesiąc wrzesień 2016 r., b. miesiąc grudzień 2016 r. - Skarżący poniósł koszty płacy, nie przekraczając terminu wskazanego w przepisie art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, a dokonana w dniu [...] kwietnia 2017 r. korekta opłaconych składek polegająca na ich uzupełnieniu, dotyczyła pracownika pełnosprawnego M. B., co w konsekwencji oznacza, że miesięczne koszty płacy za pracowników niepełnosprawnych, obejmujące okresy sprawozdawcze: miesiące wrzesień i grudzień 2016 r. zostały poniesione przez Skarżącego - bez uchybienia terminu wskazanego w przepisie art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, a zatem wystąpiły przesłanki zobowiązujące organ do umorzenia postępowania administracyjnego, wszczętego w dniu [...] września 2018 r. przez Prezesa Zarządu PFRON, w części obejmującej zwrot kwoty nienależnie pobranego dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych - za okresy obejmujące miesiące wrzesień 2016 r. oraz grudzień 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Prezes Zarządu PFRON utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2019 r., nakazującą zwrot środków PFRON przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za sierpień, wrzesień, listopad i grudzień 2016 r., łącznie w wysokości [...] zł i umarzającą postępowanie za okresy sprawozdawcze październik 2016 i marzec 2017 r. |Sąd wskazuje, że na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy o rehabilitacji, przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu spraw przez Fundusz, w zakresie| |nieuregulowanym w odrębnych przepisach, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, dalej: "K.p.a.". | |Zgodnie z art. 104 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią | |inaczej. Decyzja zawiera m.in. uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 107 § 1 pkt 6 K.p.a ). Uzasadnienie decyzji powinno być | |skonstruowane w sposób umożliwiający realizację zasady przekonywania, o której mowa w art. 11 K.p.a. Jednocześnie uzasadnienie powinno | |umożliwić sądowi administracyjnemu sprawdzenie prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia. | |Jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 15 grudnia 1995 r. sygn. SA/Lu 2479/94: "Jednym z istotnych czynników wpływających na umocnienie | |praworządności w administracji jest obowiązek organów administracyjnych należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach| |faktycznych i prawnych, którymi kierowały się te organy w toku załatwiania spraw. Motywy te powinny znaleźć swój wyraz także w | |uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji, bowiem strony mają prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji. Bez zachowania | |tego elementu decyzji strony nie mają możliwości obrony swoich słusznych interesów oraz prowadzenia polemiki z organem – zarówno w | |odwołaniu, jak też w skardze do Sądu. Niezależnie od powyższego, uzasadnienie stanowi jeden z warunków sine qua non skutecznej kontroli | |decyzji administracyjnych przez NSA". | |Wydając decyzję organy są zobowiązane do przestrzegania przepisów procedury administracyjnej, a zatem zobowiązane są do dokładnego | |wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, tj. wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgodnie z przepisem art. 77| |§ 1 K.p.a. oraz do uzasadnienia decyzji z zastosowaniem wymogów określonych w przepisie art. 107 § 3 K.p.a. | |W związku z powyższym kontrola legalności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji obejmuje oprócz zbadania, | |czy zastosowano prawidłowo przepisy prawa materialnego, także zbadanie czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo | |przeprowadzonym postępowaniem. | |W rozpoznawanej sprawie organ naruszył przytoczone wyżej przepisy prawa bowiem nie odniósł się do wyjaśnień złożonych przez Skarżącą w| |toku postępowania. | |W uzupełnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (pismo z dnia 3 lipca 2019 r.) Skarżąca wskazywała, że za wrzesień 2016 r. | |poniosła koszty płacy nie przekraczając terminu wskazanego w przepisie art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, a dokonana w dniu| |[...] kwietnia 2017 r. korekta opłaconych składek polegająca na ich uzupełnieniu, dotyczyła pracownika pełnosprawnego L. W., natomiast w | |odniesieniu do pracownika niepełnosprawnego S. N., korekta miała charakter obniżający wysokość opłaconych składek za ten miesiąc. W | |odniesieniu do grudnia 2016 r. Skarżąca poniosła koszty płacy nie przekraczając terminu wskazanego w przepisie art. 26a ust. 1a1 pkt 3 | |ustawy o rehabilitacji, a dokonana w dniu [...] kwietnia 2017 r. korekta opłaconych składek polegająca na ich uzupełnieniu, dotyczyła | |pracownika pełnosprawnego M. B.. Oznacza to, że miesięczne koszty płacy za pracowników niepełnosprawnych, obejmujące okresy | |sprawozdawcze wrzesień i grudzień 2016 r. zostały poniesione bez uchybienia terminu wskazanego w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ww. ustawy. | |Nieprawidłowości w zakresie ustalenia stanu faktycznego powodują, że zawarte w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 § | |1 art. 80 K.p.a. należy uznać za uzasadnione. Zgodnie bowiem z zasadą prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 K.p.a., organy administracji| |publicznej obowiązane są podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na| |względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Organ jest zobowiązany dokonać wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego| |- zgodnie z treścią art. 80 K.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału | |dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona. | |Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 26a ust. 1a¹ pkt 3 ustawy o rehabilitacji, Sąd stwierdza, że zarzuty te | |znajdują uzasadnienie. | |Zgodnie z art. 11 ustawy o rehabilitacji, przychodami (także ze stosunku pracy) są otrzymane bądź pozostawione do dyspozycji podatnika w| |roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne. Podstawę naliczenia składek ZUS stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku | |dochodowym z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. W związku z powyższym obowiązek zapłaty składek powstaje z chwilą wypłaty | |wynagrodzenia. | |Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o rehabilitacji, pracodawcy przysługuje ze środków Funduszu miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia | |pracownika niepełnosprawnego, o ile pracownik ten został ujęty w ewidencji zatrudnionych osób niepełnosprawnych, o której mowa w art. | |26b ust. 1. Miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób | |Niepełnosprawnych przysługuje pracodawcy po spełnieniu warunków określonych w art. 26a-26c ustawy o rehabilitacji. | |Zgodnie z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, miesięczne dofinansowanie nie przysługuje jeżeli miesięczne koszty płacy | |zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni. | |Koszty płacy oznaczają, zgodnie z art. 2 pkt 4a ustawy o rehabilitacji, wynagrodzenie brutto oraz finansowane przez pracodawcę | |obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe naliczone od tego wynagrodzenia i obowiązkowe składki na Fundusz | |Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. | |Należy zauważyć, że za terminowo poniesione koszty płacy uznaje się te, które zostały poniesione w terminach wynikających odpowiednio z | |przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (wynagrodzenie), ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń | |społecznych (należności składkowe) oraz ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (zaliczki na podatek | |dochodowy od wypłaconych wynagrodzeń). | |Zgodnie z art. 48a ust. 2 ustawy o rehabilitacji Środki Funduszu przyznane pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą na podstawie | |art. 26, art. 26a, art. 26d i art. 32 ust. 1 pkt 2 stanowią pomoc na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu | |rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w | |zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1), dalej: "rozporządzenie nr 651/2014". Zgodnie z art. 26a | |ust. 1 ustawy o rehabilitacji, pracodawcy przysługuje ze środków Funduszu miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika | |niepełnosprawnego, o ile pracownik ten został ujęty w ewidencji zatrudnionych osób niepełnosprawnych, o której mowa w art. 26b ust. 1. | |Sąd podkreśla, że przy wykładni przepisów krajowych należy mieć na uwadze treść przepisów unijnych zezwalających na udzielanie tego | |rodzaju pomocy. Jest to szczególnie istotne przy odkodowaniu normy prawnej wskazanej w powołanym art. 2 pkt 4a ustawy o rehabilitacji. | |Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 33 ust. 3 rozporządzenia nr 651/2014, kosztami kwalifikowalnymi są koszty płacy w danym | |okresie zatrudniania pracownika niepełnosprawnego. | |W myśl art. 49e ust. 1 ustawy o rehabilitacji, środki Funduszu podlegają zwrotowi w kwocie wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, | |pobranej w nadmiernej wysokości lub ustalonej w wyniku kontroli w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości, określonej w drodze decyzji | |nakazującej zwrot wypłaconych środków wraz z odsetkami naliczonymi od tej kwoty, od dnia jej otrzymania, w wysokości określonej jak dla | |zaległości podatkowych. Zwrotu, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wezwania do zapłaty lub | |ujawnienia okoliczności powodujących obowiązek zwrotu (art. 49e ust. 2 ustawy o rehabilitacji). | |Art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 651/2014 wskazuje, że pomoc na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych jest zgodna ze wspólnym | |rynkiem w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione| |są warunki, ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I. Tym samym pomoc jest zgodna ze wspólnotowym rynkiem tylko w wypadku | |spełnienia warunków określonych przepisami. W wypadku niespełnienia takich warunków pomoc taka jest pomocą bezprawną (niedozwoloną). | |Rozporządzenie nr 651/2014 definiuje pojęcie pracownika niepełnosprawnego w art. 2 pkt 3. Zgodnie z tym przepisem, pracownikiem | |niepełnosprawnym jest każda osoba, która: jest uznana za osobę niepełnosprawną na mocy prawa krajowego; lub ma długotrwale naruszoną | |sprawność fizyczną, umysłową, intelektualną lub sensoryczną, co może, w oddziaływaniu z różnymi barierami, utrudniać im pełne i | |skuteczne uczestnictwo w środowisku pracy na równych zasadach z innymi pracownikami. | |Zgodnie z treścią art. 2 pkt 10 ustawy o rehabilitacji, niepełnosprawność to trwała lub okresowa niezdolność do wypełniania ról | |społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy. | |Natomiast osobą niepełnosprawną, zgodnie z art. 1 ustawy o rehabilitacji jest osoba, której niepełnosprawność została potwierdzona | |orzeczeniem: 1) o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub 2) o całkowitej lub | |częściowej niezdolności do pracy na podstawie odrębnych przepisów, lub 3) o niepełnosprawności, wydanym przed ukończeniem 16 roku życia.| |Mając powyższe przepisy na uwadze należy stwierdzić, że przepisy dotyczące dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych | |jednoznacznie wiążą koszty płacy z zatrudnieniem konkretnego pracownika niepełnosprawnego, a nie - jak to przyjął organ - wszystkich | |pracowników, w tym pracowników pełnosprawnych. | |W przypadku zatem, gdy koszty płacy zatrudnionych przez Skarżącą osób niepełnosprawnych zostały pokryte zgodnie z obowiązującymi w tym | |zakresie przepisami, brak podstaw do żądania zwrotu udzielonego dofinansowania. Natomiast ewentualne uchybienia w zakresie terminowości | |opłacenia składek ZUS z tytułu zatrudnienia osób pełnosprawnych nie mogą być oceniane w kontekście art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o | |rehabilitacji. Dotyczy to również stosowania art. 26a ust. 1a(2) ustawy o rehabilitacji. | |Sąd podziela stanowisko Skarżącej, że ustawa o rehabilitacji posługując się pojęciem koszty płacy odnosi je do kosztów płacy | |poniesionych w związku z zatrudnieniem osób niepełnosprawnych, a nie pracowników pełnosprawnych. | |Istotne w sprawie jest również to, że Skarżąca konsekwentnie w toku postępowania wskazuje, że wobec pracowników niepełnosprawnych, | |objętych dofinansowaniem za wrzesień i grudzień 2016 r. zobowiązania publicznoprawne regulowane były terminowo podnosząc, że złożone | |korekty podwyższające zobowiązanie dotyczyły osoby pełnosprawnej. | |Sąd stwierdza, że skoro pracodawca uzyskuje dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, to w decyzji organ winien | |odnosić wszelkie nieprawidłowości, które ustalił do pracowników niepełnosprawnych, a nie do wszystkich zatrudnionych pracowników w | |sposób uniemożliwiający kontrolę ze strony Sądu. | |Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz | |powołaną w niej podstawą prawną. Zdaniem Sądu Prezes PFRON naruszył przepisy prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik | |sprawy, jak również przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazane wyżej uchybienia dotyczą | |postępowania odwoławczego w całości, dlatego Sąd postanowił o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości. | |Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien ustalić stan faktyczny w oparciu o całość zebranego materiału dowodowego, uwzględniając | |przedstawione wyżej wywody i wykładnię prawa. | |Ze wskazanych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 ust. 1 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., | |orzekł jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w pkt 2 wyroku. | | | | | | | | | | | | |