I OZ 583/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 708/22 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE P.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W przedmiotowej skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 20 października 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący, składając wniosek, nie wykazał, że zachodzą przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że obowiązek wykazania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Nie wystarcza przy tym samo powołanie się na treść obowiązujących przepisów, a uzasadnienie wniosku powinno wskazywać konkretne okoliczności rozpoznawanej sprawy świadczące o spełnieniu przesłanek przyznania ochrony tymczasowej (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2022 r., sygn. akt I OZ 28/22). W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego zawarty w skardze, ani też zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, nie zawierają argumentacji odnoszącej się do wskazanych powyżej przesłanek ustawowych. Zwłaszcza w zakresie drugiej z wymienionych przesłanek skarżący nie wykazał, że ewentualna szkoda spowodowana wykonaniem zaskarżonej decyzji miałaby znaczne rozmiary. Przytoczona przez skarżącego argumentacja ma charakter ogólny wskazujący na powstanie określonych niedogodności czy bliżej niesprecyzowanego niebezpieczeństwa związanego z wykonaniem prac na podstawie zaskarżonego aktu i w znacznej mierze opiera się na przesłankach wskazujących w ocenie skarżącego na wadliwość zaskarżonej decyzji. Argumenty te nie wskazują, że w sprawie zostały spełnione przesłanki przyznania skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do zmiany prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.