II FSK 1531/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku I. S. i J. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej I. S. i J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1756/07 wydanego w sprawie ze skargi I. S. i J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 4 września 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 maja 2008 r. o sygn. I SA/Wr 1756/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę I. S. i J. S. (dalej: podatnicy) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 4 września 2007 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku, skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnieśli podatnicy (reprezentowani przez pełnomocnika – radcę prawnego), w której zawarli między innymi wniosek – na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej: P.p.s.a.). – o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz utrzymanej tą decyzją w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia 21 maja 2007 r. Uzasadniając wniosek wskazano, że egzekucja 28.309 zł spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż podatnicy nie są majętni. Dodano, że podatniczka otrzymuje nieregularne dochody z umowy zlecenia, a podatnik osiąga dochody nie przekraczające kwoty najniższego miesięcznego wynagrodzenia. Uzyskane dochody wystarczają zaledwie na pokrycie podstawowych potrzeb skarżących i dwójki ich małoletnich dzieci. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przepis ten - na podstawie art. 193 P.p.s.a. - ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (por.: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, opubl. w ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz. 77). Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu ma fakultatywny charakter i może być (lecz nie musi) wydane, o ile wystąpią w sprawie przesłanki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie prawa, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności, od których ustawodawca uzależnił możliwość wstrzymania aktu lub czynności, spoczywa na stronie (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. FZ 267/04; niepubl.). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie aktu lub czynności jest uzasadnione. Dlatego Sąd, rozpoznając wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, ma obowiązek za każdym razem wskazać podstawę uwzględnienia bądź odmowy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Wykazanie istnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej należy natomiast do obowiązków wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia w tym zakresie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej zmierzającymi do uzasadnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Wniosek nieuzasadniony w taki sposób uniemożliwia sądowi dokonanie jego merytorycznej oceny. Za podstawę wstrzymania wykonania decyzji w rozpoznawanej sprawie nie mogło zatem zostać uznane twierdzenie podatników, wg których uzyskiwane przez nich dochody zaledwie wystarczają na pokrycie podstawowych potrzeb rodziny, a więc wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. To twierdzenie podatników w żaden sposób nie stanowi uzasadnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Pod pojęciami tymi należy bowiem rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Podatnicy na poparcie powyższych twierdzeń nie przedłożyli jakichkolwiek dokumentów obrazujących ich sytuację majątkową. Natomiast sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 28 września 2006 r. o sygn. II FSK 1349/06, z dnia 4 lutego 2008 r. o sygn. II FZ 16/08 niepubl.). Kierując się wyżej wymienionymi względami Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak sentencji, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a.