I C 91/25

<p>Sygn. akt: I C 91/25</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 19 lutego 2026 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Elżbieta Leszczewska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 roku w Gliwicach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">R. R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> <p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt I C 91/25</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego <span class="anon-block">R. R.</span> kwoty 125.497 zł wraz z odstekami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany był stroną umowy kredytu nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 28 października 2013 roku zawartej z wierzycielem pierwotnym <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Pozwany nie wywiązywał się ze zobowiązania, a na skutek braku spłaty w terminie wierzytelność ta stała się w pełni wymagalna z dniem 30 października 2023 roku. wskazał, że w drodze umowy przelewu wierzytelności z dnia 27 lipca 2017 roku wierzytelność została przeniesiona na powoda.</p> <p>Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew ani nie zajął stanowiska w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił co następuje:</strong> </p> <p>Pozwany <span class="anon-block">R. R.</span> zawarł w dniu 28 października 2013 roku z <span class="anon-block">(...)</span> S.A. umowę nr <span class="anon-block">(...)</span> o kartę kredytową i przyznanie limitu kredytowego w rachunku karty. Z tą sama data pozwany zawarł umowę o kredyt konsolidacyjny, oznaczoną tym samym numerem umowy. Całkowita kwota kredytu wynosiła 102.549,74 zł, zaś całkowita kwota do zapłaty 168.841,81 zł. Kredyt miał zostać spłacony w 120 ratach miesięcznych, a ostatnia spłata miała nastąpić z dniem 30 października 2023r. (umowa o kartę i przyznanie limitu k. 7, harmonogram spłat pożyczki k. 24, formularz informacyjny dotyczący kredytu k. 27, dyspozycja uruchomienia kredytu k. 34).</p> <p>W drodze umowy przelewu wierzytelności z dnia 27 lipca 2017 roku <span class="anon-block">(...)</span> S.A. zbył na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> pakiet wierzytelności z tytułu umów pożyczek, w tym wierzytelność wobec pozwanego (wyciąg i umowa k.35 i nast.). Przedmiotem umowy były wymagalne, bezsporne i nieprzedawnione wierzytelności (§ 3 umowy k. 36). W dalszej kolejności <span class="anon-block">(...)</span> zbył pakiet wierzytelności na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> w drodze umowy przelewu wierzytelności z dnia 23 stycznia 2018 roku. Również w tej umowie wyraźnie zaznaczono, ze przenoszone wierzytelności są wymagalne (§ 1 umowy k. 36). Następnie wierzytelności zostały nabyte przez <span class="anon-block">S. (...)</span> w dodrze cesji z 22 lutego 2018 roku. W § 1 umowy również zaznaczono, że wierzytelności są wymagalne (k. 37). W dalszej kolejności <span class="anon-block">S. (...)</span> w drodze umowy cesji wierzytelności z dnia 14 czerwca 2023 roku zbył pakiet wierzytelności z tytułu umów pożyczek, w tym wierzytelność strony pozwanej na rzecz <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Powyższy stan faktyczny wynikał z dokumentów dołączonych do pozwu i dalszych pism procesowych i wobec braku reakcji ze strony pozwanej uznać go należy za bezsporny.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339)">art. 339 k.p.c.</a> w przypadku kiedy pozwany nie bierze aktywnego udziału w postępowaniu – nie stawi się na posiedzenie sądu, nie zajmie stanowiska – przyjmuje się za prawdzie twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie i dalszych pismach procesowych i wydaje wyrok zaoczny zgodnie z żądaniem chyba, że budzą one wątpliwości lub zostały przytoczone w celu obejścia prawa.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie pomimo przyjęcia za prawdziwe okoliczności faktycznych podanych w pozwie powództwo nie zasługuje na uwzględnienie albowiem roszczenia powoda uległy przedawnieniu. Treść przedstawionych w toku postępowania przez powoda dokumentów wskazuje, że pozwany zawierając sporną umowę działał jako konsument. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2 ^{<!-- -->1}k.c.</a>, po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczeń przeciwko konsumentowi.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.</p> <p>Ponieważ <span class="anon-block">(...)</span> S.A., kótry był pierwotnie stroną umowy, przystąpił do nie jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, termin przedawnienia dochodzonego roszczenia wynosi trzy lata.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120;art. 120 § 1)">art. 120 § 1 k.c.</a> bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.</p> <p>Przedstawiony przez stronę powodową materiał dowodowy nie pozwala ocenić, kiedy dokładnie roszczenie stało się wymagalne, natomiast z kolejnych umów cesji jasno wynika, że ich przedmiotem były wierzytelności wymagalne. Treść umowy przelewu wierzytelności z dnia 27 lipca 2017r. zawartej pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> S.A., a <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, jednoznacznie wskazuje, że w dniu zawarcia tej umowy wierzytelność cedenta wobec pozwanego była już wymagalna. W tych warunkach roszczenie przedawniło się najdalej w roku 2020r., a zatem w chwili wniesienia pozwu tj. w roku 2024, było już przedawnione.</p> <p>Ponieważ strona powodowa nie naprowadziła żadnych okoliczność wskazujących na to aby do przedawnienia nie doszło (np. na skutek jego przerwania, czy też zawieszenia jego biegu), a upływ terminu przedawniania roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi jest okolicznością braną pod uwagę z urzędu, Sąd powództwo oddalił.</p> <p>SSO Łucja Oleksy - Miszczyk</p> </div>