II OZ 1014/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Go 776/10 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił wniosek H. D. o wyłączenie sędziego WSA Jacka Jaśkiewicza w sprawie z jego skargi na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący występował już dwukrotnie z wnioskiem o wyłączenie sędziego WSA Jacka Jaśkiewicza. Oba poprzednie wnioski zostały oddalone prawomocnymi postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 lutego 2011 r. oraz z dnia 19 kwietnia 2011 r. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 540/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 19 kwietnia 2011 r., nie znajdując w sprawie żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać wyłączenie sędziów objętych przedmiotowym wnioskiem (sędziowie WSA Marek Szumilas i Jacek Jaśkiewicz). W ponownie złożonym wniosku z dnia 27 lipca 2011 r. skarżący nie przedstawił jakichkolwiek nowych okoliczności, które nie byłyby już wcześniej przez niego podnoszone, a które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Fakt, że strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych sądu czy zarządzeń wydawanych w toku postępowania, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Strona może zwalczać nieprawidłowe, jej zdaniem, orzeczenia wydane przez sąd pierwszej instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze. W zażaleniu na postanowienie z dnia 28 lipca 2011 r. skarżący zarzucił brak obiektywności sędziów oraz pracowników organów administracji, którzy brali udział w wydawaniu rozstrzygnięć w tej sprawie. Skarżący podniósł szereg zarzutów nie dotyczących wprost zaskarżonego postanowienia, w szczególności odnoszących się do aktów i czynności organów administracji podejmowanych w toku postępowania. Zdaniem skarżącego wniosek o wyłączenie sędziego powinien rozpoznać inny sąd administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza przypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej P.p.s.a.) wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie należy podnieść, że kwestia odmowy wyłączenia sędziego WSA Jacka Jaśkiewicza została już prawomocnie rozstrzygnięta. Skarżący dwukrotnie występował z wnioskiem o wyłączenie wskazanego sędziego. Postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 lutego 2011 r. oraz 19 kwietnia 2011 r. oddalono wnioski o wyłączenie sędziów WSA Marka Szumilasa i Jacka Jaśkiewicza. Zażalenie od postanowienia z dnia 19 kwietnia 2011 r. zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt II OZ 540/11. Zasadniczym powodem takiego rozstrzygnięcia było to, że z oświadczeń złożonych przez sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby uzasadniać ich wyłączenie, natomiast podniesione przez skarżącego argumenty, że sędziowie działają w zmowie z organami administracji nie zostały niczym uprawdopodobnione. Jakkolwiek strona, po prawomocnym oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego, może złożyć kolejny wniosek o jego wyłączenie, to jednak rozpoznanie tego kolejnego wniosku nie może polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia objętego wcześniejszym prawomocnym postanowieniem. Prawomocne postanowienie w tym zakresie wiąże nie tylko strony, ale także sąd. Ponowne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które nie zostały już wcześniej podniesione i ocenione. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, skarżący nie przytoczył żadnych takich nowych okoliczności, które wcześniej nie zostały podniesione i ocenione. Okoliczność, iż strona nie zgadza się z rozstrzygnięciami zapadającymi w tej sprawie, nie stanowi podstawy do powstania uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności któregokolwiek z sędziów (art. 19 P.p.s.a.). Prawidłowo zatem postanowieniem z dnia 28 lipca 2011 r. oddalono wniosek o wyłączenie sędziego WSA Jacka Jaśkiewicza. Kwestia wyłączenia sędziego WSA Marka Szumilasa, o co wnosił skarżący w piśmie z dnia 27 lipca 2011 r. nie ma znaczenie w rozpoznawanej sprawie, ponieważ sędzia ten nie brał udziału w wydaniu wyroku z dnia 28 lipca 2011 r. o oddaleniu skargi, który kończy postępowanie w tej sprawie przed Sądem I instancji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.