Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

V SA/Wa 1228/11

Sądy administracyjne2011-10-27
Sygnatura
V SA/Wa 1228/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2011-10-27
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Piotr Piszczek

Rozstrzygnięcie

Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA – Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi N.T. na decyzje Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2011 r. tut. Sąd odrzucił skargę N.T. z uwagi na bezskuteczny upływ terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie. Pismem z dnia 5 września 2011 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi. W uzasadnieniu pisma wskazał, iż nie potrafi czytać w języku polskim a osoba, która pomaga mu w przedmiotowej sprawie wyjechała w czasie trwania terminu do uiszczenia wpisu sądowego na urlop. Kiedy osoba, z której pomocy korzysta skarżący wróciła z urlopu w dniu 2 września 2011 r. przetłumaczyła skarżącemu wezwanie tut. Sądu wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący po uzyskaniu stosownych informacji niezwłocznie zwrócił się o przywrócenie uchybionego terminu uiszczając przy tym wpis sądowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 i art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek, zgłoszony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu postanowi przywrócenie terminu. W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż rozpoznawany wniosek złożony został w dniu 5 września 2011 r., a mając na uwadze, iż powoływana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu (przetłumaczenie przesyłki sądowej) ustała w dniu 2 września 2011 r., uznać należało, iż strona dochowała terminu wynikającego z treści przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. złożyła wniosek w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Dokonując oceny przedstawionych przez skarżącego okoliczności uzasadniających nie dokonanie w terminie uchybionej czynności procesowej wskazać należy, iż w ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego bez swojej winy. Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Mając na uwadze powoływane przez wnioskującego okoliczności dotyczące braku znajomości języka polskiego w stopniu wystarczającym, wskazać należy, iż zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego skarżący odebrał w dniu 6 lipca 2011 r. Powoływana przez skarżącego trudność w rozpoznaniu znaczenia przesyłki Sądu trwała więc niemal 2 miesiące. Jest to okres dość długi, aby wzbudzić w osobie należycie dbającej o swoje sprawy potrzebę ustalenia treści niezrozumiałej całkowicie przesyłki sądowej. Pamiętać tutaj należy, iż skarżący składając skargę do sądu mógł spodziewać się ewentualnej korespondencji w przedmiotowej sprawie i zabezpieczyć sobie możliwość jej przetłumaczenia. Podkreślić również należy, że skarżący przebywa nieprzerwanie w Polsce od kwietnia 2009 r., co pozwala uznać jego sytuację za na tyle ustabilizowaną, aby bez większych trudności był on w stanie przewidzieć i zabezpieczyć sobie możliwość skorzystania z pomocy przy tłumaczeniu korespondencji. W ocenie Sądu skarżący nie dochował zatem należytej staranności, bowiem pomimo wskazanych powyżej okoliczności nie zadbał o zapewnienie sobie pomocy we własnej sprawie sądowej. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy strona skarżąca nie mogła dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia