I SA/Wa 929/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Daniela Kozłowska Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2008 r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] i decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] orzekającą o przyznaniu S.K. świadczenia z pomocy społecznej w formie usługi opiekuńczej – gospodarczej w zakresie pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, od dnia 1 września 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r., przez 5 dni roboczych po 2 godziny dziennie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła reprezentowana przez J.K. – S.K.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględniło skargę i uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...]. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podkreśliło, że decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] orzekająca o przyznaniu S.K. świadczenia z pomocy społecznej w formie usługi opiekuńczej – gospodarczej w zakresie pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, od dnia 1 września 2007 r. do 31 grudnia 2007 r., przez 5 dni roboczych po 2 godziny dziennie. Tymczasem przedmiotem odwołania była decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] o przyznaniu świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalistycznej usługi opiekuńczej w zakresie uczenie i rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego życia, od dnia 1 września 2007 r. do 31 grudnia 2007 r. przez 3 dni robocze po 2 godziny dziennie w każdym tygodniu. Do tej też decyzji odnosi się uzasadnienie decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r. W ocenie organu decyzja z dnia [...] stycznia 2008 r. narusza więc przepis art. 107 § 1 i 3 kpa, wobec czego należało ją uchylić. Skargę na powyższą decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła – reprezentowana przez J.K. – S.K.. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło wadliwą decyzję uwzględniając odwołanie skarżącej, lecz pozostawiło sprawę bez merytorycznego rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżącej uchylenie wadliwej decyzji spowodowało, że sprawa odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] jest właściwie nierozpoznana. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wskazał jednocześnie, że w dniu [...] czerwca 2008 r. wydana została decyzja nr [...], mocą której utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] o przyznaniu S.K. świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalistycznej usługi opiekuńczej w zakresie uczenie i rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego życia, od dnia 1 września 2007 r. do 31 grudnia 2007 r. przez 3 dni robocze po 2 godziny dziennie w każdym tygodniu. Tym samym, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., odwołanie skarżącej zostało rozpoznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jednocześnie zgodnie z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Rozpoznając przedmiotową sprawę w oparciu o powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga S.K. zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. wydana została na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W orzecznictwie podkreśla się, że przepis ten ma umożliwić organowi weryfikację własnego działania bez potrzeby rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny. Warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów oraz wniosków skargi, jak i wskazanej w niej podstawy prawnej. Decyzja wydana w trybie powołanego art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi musi rozstrzygnąć sprawę co do istoty, zgodnie z żądaniem skarżącego. Decyzja taka nie może powodować, że sprawa wraca na drogę postępowania administracyjnego, bo tę możliwość wykluczyło przekazanie sprawy do sądu poprzez złożenie skargi (wyrok NSA z dnia 6 października 2006 r., sygn. akt II OSK 1190/05, LEX nr 288979). W rozpoznawanej sprawie – zdaniem Sądu - wydana w trybie autokontroli decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nie spełnia wskazanych wyżej wymogów. Przedmiotową decyzją organ uchylił jedynie zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r., nie rozstrzygnął jednakże sprawy co do istoty. Merytorycznie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. orzekło dopiero w decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. Wydana w trybie autokontroli decyzja z dnia [...] kwietnia 2008 r. narusza więc art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co uzasadnia jej uchylenie. Jednocześnie, mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uznał, że niezbędne dla końcowego załatwienia niniejszej sprawy jest wzruszenie nie tylko wydanej w trybie autokontroli decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], ale również decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] oraz decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...]. Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] o przyznaniu S.K. świadczenia z pomocy społecznej w formie usługi opiekuńczej – gospodarczej w zakresie pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, od dnia 1 września 2007 r. do 31 grudnia 2007 r., przez 5 dni roboczych po 2 godziny dziennie, która to decyzja nie była w istocie przedmiotem odwołania skarżącej. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przedmiotem odwołania S.K. była decyzja z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] przyznająca jej świadczenie z pomocy społecznej w formie specjalistycznej usługi opiekuńczej w zakresie uczenie i rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego życia, od dnia 1 września 2007 r. do 31 grudnia 2007 r. przez 3 dni robocze po 2 godziny dziennie w każdym tygodniu. Do tej też decyzji odnosi się uzasadnienie decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r. Decyzja z dnia [...] stycznia 2008 r. – co słusznie zauważyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. - narusza więc art. 107 § 1 i § 3 kpa. Mając zaś na uwadze, że wzruszenie decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. powoduje, iż wskazana decyzja z dnia [...] stycznia 2008 r., powraca do obrotu prawnego, Sąd uznał, że koniecznym stało się jej uchylenie. Uchylenie decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. uzasadnia również uchylenie decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r., która to decyzja wydana została w wyniku wadliwego zastosowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. instytucji autokontroli. Dodatkowo zauważyć trzeba, że na rozprawie przeprowadzonej w dniu 26 września 2008 r. J.K. - pełnomocnik skarżącej - oświadczyła, iż wskazana decyzja z dnia [...] czerwca 2008 r. nie została doręczona ani jej, ani też jej siostrze S.K.. Zatem również z tej przyczyny wskazana decyzja podlega uchyleniu. Niedoręczenie decyzji stronie postępowania stanowi bowiem naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym wyrażonej w art. 10 kpa, z której wynika między innymi obowiązek organu doręczenia wydanych w sprawie rozstrzygnięć wszystkim podmiotom będącym stronami danego postępowania. Zaznaczyć należy, że uchylenie przez Sąd wskazanych wyżej decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r., z dnia [...] stycznia 2008 r. oraz z dnia [...] czerwca 2008 r. powoduje, iż niezałatwiona pozostaje sprawa odwołania S.K. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] przyznającej świadczenie z pomocy społecznej w formie specjalistycznej usługi opiekuńczej w zakresie uczenie i rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego życia, od dnia 1 września 2007 r. do 31 grudnia 2007 r. przez 3 dni robocze po 2 godziny dziennie w każdym tygodniu. Przedmiotową sprawą powinno zatem zająć się Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.