II OSK 1624/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi B. P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2107/16 oddalającym skargę kasacyjną B. Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1500/15 w sprawie ze skargi B. Ł. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2107/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. Ł. (obecnie P.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1500/15 w sprawie ze skargi B. Ł. (obecnie P.) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Wskazaną powyżej decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku B. Ł. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] marca 2015 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody Krakowskiego z dnia [...] sierpnia 1997 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] czerwca 1997 r. w części określającej termin wykonania obowiązku rozbiórki wiaty - zadaszenia podwórka posesji przy ul. S., na działce nr [...], a w pozostałej części odmawiającej stwierdzenia nieważności ww. decyzji, utrzymał w mocy ww. decyzję własną z dnia [...] marca 2015 r. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1500/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. Ł. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r., a wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2107/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. Ł. od ww. wyroku. Skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2107/16 złożyła B. P., powołując przesłankę wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Mając na uwadze zaistniałą przesłankę, skarżąca wniosła o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2107/16, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca podniosła, że decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a następnie wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i Naczelnego Sądu Administracyjnego swoim zakresem obejmowały jedynie zarzuty podniesione przez wnioskodawczynię, natomiast w żadnym razie nie objęły kwestii niewykonalności decyzji Wojewody Krakowskiego z dnia [...] sierpnia 1997 r. (znak: [...]) oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] czerwca 1997 r. (znak: [...]) w przedmiocie rozbiórki, co wynika jednoznacznie z uzasadnienia ww. decyzji i wyroków - Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, a następnie WSA i NSA nie badały możliwości ich wykonania i w związku z tym nie brały pod uwagę okoliczności związanych z tym aspektem sprawy. W przedmiotowej sprawie organ wydający decyzję powinien był wskazać dokładnie, który obiekt podlega rozbiórce, jakie są jego wymiary, z jakich elementów się składa, jak jest położony etc. Jest to szczególnie istotne, bowiem obie decyzje dotyczyły nakazu rozbiórki jednej wiaty przy ul. S.. Jednakże, jak wynika z protokołu oględzin przedmiotowej nieruchomości sporządzonego w dniu 10 kwietnia 1997 r. przez inspektorów z Urzędu Miasta Krakowa Wydział Nadzoru Budowlanego Referat I do sygn. akt [...] - "Wykonano dwie wiaty o konstrukcji stalowej (...)." W związku z tym, w ocenie skarżącej, jest to nowa okoliczność i nowy dowód, który nie był znany Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego oraz Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie i Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu badającym kwestię nieważności decyzji rozbiórkowej. Protokół ten został odnaleziony przy ponownej analizie akt sprawy przez pełnomocnika skarżącej w dniu 24 czerwca 2020 r., dlatego też w poprzednim postępowaniu skarżąca nie miała możliwości powołać się na niego. Skarżąca wskazała, że wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę tylko jednej wiaty bez jej dokładnego określenia powoduje, że decyzja od chwili wydania była niewykonalna, ponieważ nie jest możliwe ustalenie, której wiaty dotyczy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że wznowienie postępowania jest instytucją o charakterze nadzwyczajnym, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania przesłanki wznowienia muszą być interpretowane w sposób ścisły. Stosownie do art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Podkreślenia wymaga, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-273 p.p.s.a. nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą taką ustawową podstawę stanowiły. W niniejszej sprawie skarżąca jako podstawę wznowienia wskazała wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a więc przesłankę określoną w art. 273 § 2 p.p.s.a. Skarżąca wskazuje, że przy ponownej analizie akt sprawy w dniu 24 czerwca 2020 r. pełnomocnik skarżącej odnalazł protokół oględzin nieruchomości sporządzony w dniu 10 kwietnia 1997 r. przez inspektorów z Urzędu Miasta Krakowa Wydział Nadzoru Budowlanego Referat I do sygn. akt [...], z którego wynika, że wykonano dwie wiaty o konstrukcji stalowej. Wobec tego, zdaniem skarżącej, nakazanie rozbiórki "wiaty-zadaszenia" bez wskazania jej charakterystyki, wymiarów i innych cech pozwalających na jednoznaczne wskazanie, która wiata i jakie jej elementy podlegają rozbiórce, w sytuacji gdy wcześniej stwierdzono, że istnieją dwie wiaty, powoduje niewykonalność decyzji, co powinno skutkować stwierdzeniem jej nieważności. Analiza uzasadnienia złożonej skargi o wznowienie postępowania prowadzi do wniosku, że w rzeczywistości skarga ta nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Wskazać należy, że podstawa określona w art. 273 § 2 p.p.s.a. znajdzie ograniczone zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na treść art. 133 § 1 i art. 106 § 3 p.p.s.a. Wykrycie zatem okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a., ograniczone będzie do postępowania sądowoadministracyjnego. Natomiast jeżeli wykryta okoliczność faktyczna lub środek dowodowy mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej, to powinny być wykorzystane w tym właśnie postępowaniu. Wówczas dotknięta taką wadą ostateczna decyzja administracyjna podlega zweryfikowaniu w trybie wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego), bez konieczności wcześniejszej zmiany bądź uchylenia wyroku sądu administracyjnego (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 273, Lex/el. 2019, wyrok NSA z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt II OSK 1942/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym uzasadniają te przesłanki wznowienia, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną. W niniejszej sprawie skarżąca nie odniosła swej argumentacji do wystąpienia podstawy wznowienia postępowania sądowego. Powołana przez skarżącą przesłanka wznowieniowa i podniesiona przez nią argumentacja dotyczą postępowania przed organami administracji, a więc to w postępowaniu administracyjnym powinny być wykorzystane. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, co skutkuje jej odrzuceniem. Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. ----------------------- 3